zeszmulowiznyibrodna

Wpis

sobota, 03 listopada 2012

Ravensbruck 1945-1966.

Tylko dzięki tak niezwykłym postaciom i ich bezinteresownej, zaangażowanej pomocy jak Maria Tomandel-Sypniewska,

http://odczasudoczasuwantykwariacie.blox.pl/2012/11/Zwyciezyly-wartosci-Wspomnienia-z-Ravensbruck.html

moja babcia Marianna /Maria/ Daniłowicz z d. Sikorska dowiedziała się o popowstaniowych losach swojej najstarszej, ukochanej siostry Stanisławy.

http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/2012/08/Stanislawa-Sikorska.html

Kolejne zgłoszenia poszukiwawcze w sprawie Stanisławy Sikorskiej /ur. 1885r. w Warszawie, zaginionej po Powstaniu Warszawskim 1944r./ do PCK:

  • 15.05.1945r.
  • 28.09.1945r.
  • 18.02.1946r.
  • 11.09.1946r.

Do końca lat 50-tych ubiegłego wieku, praktycznie rzecz biorąc nie było o Stanisławie Sikorskiej /cioci Stasi/ żadnych wiadomości. Jednocześnie bliscy cioci Stasi, sami starali się ustalić jej powstaniowe i popowstaniowe losy.

  • 08.08.1957r. pierwsza informacja mówiąca o popowstaniowych losach Stanisławy Sikorskiej, była to ustna informacja byłej więźniarki KL Ravensbruck, która widziała Stanisławę Sikorską żywą podczas selekcji w KL Ravensbruck. 
  • 24.05.1966r. informacja z Bad Arolsen mówiąca o tym że, Stanisława Sikorska zmarła w KL Ravensbruck w dn. 20.02.1945r.

Wiadomość o śmierci swojej najstarszej siostry, moja babcia uzyskała po ponad 20-letnich staraniach. Polski Czerwony Krzyż nie był w stanie pomóc. Gdyby nie kontakty mojej mamy z byłymi więźniarkami KL Ravensbruck i ich bezinteresowna pomoc, w staraniach o tę informację w Szwajcarskim Czerwonym Krzyżu, być może moja babcia /zm. w 1982r./ nigdy by tej tragicznej i niestety koniecznej dla niej wiadomości nigdy nie otrzymała.

Miejscem w którym można było spotkać i nawiązać kontakt z byłymi więźniarkami KL Ravensbruck w latach 60-tych XX wieku, był Cmentarz Wojskowy na warszawskich Powązkach. Po prawej stronie od Alei Głównej Cmentarza Wojskowego, mniej więcej w połowie drogi do kwatery baonu "Zośka", był nieistniejący już Kopiec Pamięci Więźniarek KL Ravensbruck. Praktycznie zawsze gdy byłem z mamą i babcią na Cmentarzu Wojskowym byliśmy i w tym miejscu. Zapalenie lampki na grobie wujka Józia /powstańca/ i zapalenie lampki, czasem rozmowy mojej mamy i babci z nieznajomymi dla mnie paniami przy "Ravensbruczankach" to spory kawałek mojego dzieciństwa. Urodziłem się w roku 1957.

Współcześnie w prawej części Cmentarza Wojskowego /kwatery 2D, 4D/ wzniesione jest Mauzoleum ku Czci Ofiar Obozów Koncentracyjnych 1939-1945.   

 

Bibliografia:

  • Zwyciężyły wartości, Wspomnienia z Ravensbruck, Urszula Wińska, Gdańsk 1985.
  • http://sowa.website.pl/cmentarium/Cmentarze/CmWPrz_6.html
  • http://sowa.website.pl/cmentarium/Cmentarze/CmWPrz_6_plan.gif 
  • http://tajchert.w.interia.pl/enter.htm
  • www.wikipedia.org

 

Ciąg dalszy nastąpi ....



Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

 

Zapraszam również na blogi:

Szczegóły wpisu

Tagi:
brak
Autor(ka):
stefelek
Czas publikacji:
sobota, 03 listopada 2012 13:09

Polecane wpisy