zeszmulowiznyibrodna

Wpis

środa, 07 listopada 2012

Rodzice.

Są nimi: Jan Łukasiewicz, 1927-1994, s. Władysława Łukasiewicza i Marianny Łukasiewicz z d. Piekarzewskiej i Eugenia Janina Łukasiewicz z d. Daniłowicz, 1928-2004, c. Mieczysława Daniłowicza i Marianny /Marii/ Daniłowicz z d. Sikorskiej.

.

Moi rodzice, zdjęcia z ok. 1950r.

Więcej zdjęć będzie na:

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.296978680417988.70205.227345097381347&type=1#!/photo.php?fbid=296978690417987&set=a.296978680417988.70205.227345097381347&type=1&theater 

Rodzina mojego ojca pochodzi z Północnego Mazowsza. Podczas ostatniej wojny tereny na których mieszkali zostały wcielone do III Rzeszy i zostały nazwane - Rejencja Ciechawska, od 08.10.1939r. W przyszłości ziemie te miały stać się częścią Nowych Prus Wschodnich. Ciechanów /przemianowany na Zichenau/, z racji swojego centralnego położenia, stał się stolicą rejencji. 

Podział administracyjny Rejencji ciechanowskiej.

  • Landkreis Mackein, powiat makowski.
  • Landkreis Mielau, powiat mławski.
  • Landkreis Ostenburg, powiat pułtuski.
  • Landkreis Plohnen, powiat płoński.
  • Landkreis Praschnit, powiat przasnyski.
  • Landkreis Scharfenwiese, powiat ostrołęcki.
  • Landkreis Schrottersburg, powiat płocki.
  • Landkreis Sichelberg, powiat sierpecki.
  • Landkreis Zichenau, powiat ciechanowski.


Prawie natychmiast po wygranej przez Niemców kampanii wrześniowej 1939r. przystąpiono do rozpisania konkursu na plan przebudowy Ciechanowa, którego zwycięzcą okazał się zespół pod kierownictwem Artura Recka /dyrektora w Ministerstwie Budownictwa Rzeszy/ i Wilhelma Prendla /rejencyjnego radcy budowlanego/. Obok generalnej przebudowy Ciechanowa plan zakładał także "przywrócenie charakteru miejskiego" Mławie /Mielau/ i Pułtuskowi /Ostenburg/.

Zakładano że w przeciągu 10 lat nastąpi pełne zniemczenie tych ziem.

"Północne Mazowsze znalazło się w prowincji Prusy Wschodnie, kierowanej od 1933 roku przez nadprezydenta Ericha Kocha. Powołano tzw. rejencję ciechanowską ze stolicą w Ciechanowie, zwanym odtąd po niemiecku Zichenau. Wkrótce potem, 26 października, cywilne władze rejencji z nowo mianowanym na stanowisko prezydentem /odpowiednik wojewody/ przejęły władzę od okupacyjnego wojska. Pierwszym prezydentem /do grudnia 1939 r./ był Herman Bothke, drugim - do 1945 r. - Paul Dargel". 

"W ciągu czterech lat okupacji na północnym Mazowszu straciło życie ponad 100 000 osób. Większość tej liczby stanowili żydowscy mieszkańcy północnomazowieckich miasteczek, eksterminowani w ramach "ostatecznego rozwiązania". Początkowo zostali izolowani w gettach rozrzuconych po całej rejencji, by w końcu znaleźć się w gettcie warszawskim. Stamtąd zostali przewiezieni do obozów zagłady. Nielicznym Żydom udało się schronić przed wymordowaniem. Jeszcze w 1944r. niemiecka żandarmeria organizowała obławy na Żydów ukrywających się w okolicach Dębska pow. Mława. Masowe egzekucje miały nie tylko ukarać winnych "łamania" niemieckiego prawa, ale stanowić przestrogę. Stąd ich publiczny charakter. W ramach "czarnego ceremoniału" zmuszano ludzi do oglądania kaźni, czasem przez kilka dni pozostawiając zwłoki pomordowanych na widoku. Nierzadkie były przypadki zmuszania krewnych lub sąsiadów, by zakładali pętlę na szyję skazańców !

W dziesiątkach tysięcy należy liczyć osoby pozbawione dachu nad głową i przesiedlone do Generalnej Guberni. Około 90 000 osób wywieziono na roboty przymusowe do Niemiec".

Piotr Łukasiewicz, ok. 1925-1944.

Piotr Łukasiewicz, ok.1925-1944.

Najstarszy z braci mojego ojca, wywieziony na przymusowe roboty do Niemiec /Prusy Wschodnie/, zginął podczas nalotu bombowego w Królewcu. Pomimo wielokrotnych akcji poszukiwawczych prowadzonych przez m.in. PCK, Bad Arolsen dotychczas nie ma żadnej oficjalnej informacji potwierdzającej fakt jego śmierci w 1944r. Ww. informacja jest przekazana przez jednego ze znajomych Piotra Łukasiewicza, który przeżył przymusowe roboty w Niemczech i wracając do swoich bliskich po roku 1945, przekazał tę informację rodzinie.       

To samo zdjęcie jest na:

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.296462320469624.70026.227345097381347&type=1#!/ZeSzmulowiznyIBrodna

"W początkach okupacji Niemcy rozpoczęli aresztowania wśród polskiej inteligencji. Jednym z powodow tej akcji była próba zabezpieczenia się przed ewentualnymi rozruchami, które mogły nastąpić np. z okazji rocznicy 11 Listopada. Tak tłumaczono aresztowania w powiecie sierpeckim, gdzie zatrzymani nauczyciele, urzędnicy, działacze społeczni zostali uznani za zakładników. Ale proceder był kontynuowany w następnych miesiącach, gdyż stwarzał okupantowi doskonałą możliwość osłabienia duchowej żywotności podbitego narodu. Rodziny aresztowanych zmuszanio do opuszczenia miejsc zamieszkania, przynajmniej kikaset osób wysłano do istniejących w Rzeszy obozów koncentracyjnych".  

"Erich Koch zainteresował się jednym z większych i nowocześniejszych majątków na Mazowszu - dobrami w Krasnem ...".  

Erich Koch, 19.06.1896-1986, nazista, gaulaiter i ostatni nadprezydent Prus Wschodnich w latach 1933-1945, początkowo podczas II Wojny Światowej zajmował się sprawą Polaków, zamieszkujących ziemie włączone do III Rzeszy. W 1941 roku został szefem administracyjnym na Ukrainie, co dawało mu do dyspozycji Gestapo na tym terenie; był odpowiedzialny za deportacje setek tysięcy ludzi do obozów zagłady. Gdy Armia Czerwona  wkroczyła na Ukrainę, wrócił do Prus Wschodnich. Stamtąd słał telegramy do Fuhrera, iż będzie bronił tych terytoriów do końca. Uniknąwszy schwytania przez Rosjan, ukrywał się do roku 1949r, kiedy został schwytany przez Brytyjczyków w Hamburgu. Mimo nalegań ZSRR, został wydany nie Związkowi Radzieckiemu, a Polsce. Proces, który rozpoczął się dopiero latem 1958 roku, zakończył się uznaniem Kocha winnym śmierci około 400 000 Polaków /zbrodnie na Ukrainie nie były brane pod uwagę/ i został skazany na karę śmierci 9 maja 1959 roku. Wyroku jednak nigdy nie wykonano.

"Charakter gospodarki niemieckiej w Krasnem i początki willi tak opisał sam Erich Koch: "Kazałem zarządzać przedsiębiorstwem tak, tak jak to się dzieje w rosyjskich sowchozach, aby sobie samemu stworzyć pojęcie o tych nowych formach gospodarki. Autor przekonał się dokładnie  - zarówno tu, jak i później na Ukrainie - że taka forma gospodarowania może w wybitnym stopniu zwiększyć dochodowość. Wszystkie zaś wygospodarowane sumy były lokowane w gospodarstwo. W Krasnem zbudowano dla Hitlera, na jego rozkaz i koszt, główną kwaterę. Wszyscy autorowi zazdrościli i atakowali go. Przez tę budowę mogłem sobie zapewnić duże zainteresowanie Hitlera dla mojej pracy". Tyle tylko wiadomo o genezie obiektu (o ile autor relacji napisał prawdę). Z pewnością jednakże teoretycznie zaliczenie obiektu do jednej z wielu oficjalnych rezydencji Führera, nie wykluczało użytkowania jej jako faktycznej głównej mazowieckiej rezydencji nadprezydenta".

    

Ojciec niewiele mówił o tych czasach. Wspominał np. o tym że każdy polski obywatel gdy spotykał na swojej drodze niemieckiego żołnierza czy też urzędnika, miał obowiązek zdjąć kapelusz, czapkę, itp. i po niemiecku go przywitać. Jeżeli by tego nie zrobił, narażał się wtedy na bardzo surowe restrykcje.        

 

Potrawy regionalne. 

 

Bibliografia:

  • Zeszyty Historyczne, Koło Historyczne przy Gimnazjum w Bodzanowie, wrzesień 2007.
  • http://krasne.pl
  • www.sztetl.org.pl
  • www.wikipedia.org  

 

W trakcie opracowania ...

 

Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

 

Zapraszam również na blogi:

Szczegóły wpisu

Tagi:
brak
Autor(ka):
stefelek
Czas publikacji:
środa, 07 listopada 2012 06:23

Polecane wpisy