zeszmulowiznyibrodna

Wpis

wtorek, 05 lutego 2013

Tadeusz Daniłowicz 1909-1944?, poszukiwania grobu, c.d.

Tadeusz Daniłowicz 1909-1944?, s. Andrzeja Daniłowicza i Józefy Daniłowicz z d. Piotrowska, brat Mieczysława Daniłowicza.

Jest ciąg dalszy rozdziału:

http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/2012/11/Tadeusz-Danilowicz-1909-1944.html

Tadeusz Daniłowicz ur. 19.08.1909r. ostatni raz był widziany żywy 3 dni /29.07.1944r./ przed wybuchem Powstania Warszawskiego w dn. 1.08.1944r. na Nowym Bródnie w Warszawie.

Próbując wyjaśnić losy Tadeusza Daniłowicza od tego dnia można przyjąć dwie wersje:

  • Przyjechał na Nowe Bródno z Otwocka, w związku z planowanym wybuchem Powstania Warszawskiego w jego pierwszym terminie tj. w dniu 28.07.1944r. Następnie jak wielu innych wziął udział w Powstaniu Warszawskim /od 01.08.1944r./ na Nowym Bródnie. Niestety jego losy od dnia 29.07.1944r. są nieznane.
  • Po pobycie w Warszawie w dniu 29.07.1944r. powrócił do Otwocka. Co do dalszych jego losów j.w.
  • Osobą poszukującą Tadeusza Danlowicza ma być wg. zapisu w Karcie Poszukiwaczej PCK z dn. 16.01.1946r. matka Tadeusza Daniłowicza, a moja prababcia Józefa Daniłowicz z d. Piotrowska.  

Tymczasem wg. zapisu na grobie pradziadków, na Cmentarzu Bródnowskim Józefa Daniłowicz z d. Piotrowicz zm. 1 listopada 1931r. lub 1941r. !!! Wniosek jaki można wyciągnąć z tej sytuacji jest dość prosty, osobą składającą wniosek poszukiwawczy do PCK, na pewno nie była moja prababcia. Musiała to być kobieta w wieku ok. 50-60 lat, w tym czasie żyły jeszcze starsze siostry mojej babci: Aleksandra i Włada. Która z nich /być może/ była w siedzibie warszawskiego PCK, tego nie wiem. 

Po za tym nie mam na temat poszukiwań Tadeusza /brat dziadka Mieczysława/ żadnych informacji. Ten sposób poszukiwań krewnego, został w jakiś sposób wymuszony na moich bliskich.

Z jakiego powodu ?

Jest to dla mnie tym bardziej zastanawiająca sytuacja rodzinna, dlatego że zgłoszenia poszukiwawcze siostry babci - Stanisławy Sikorskiej /więźniarki Frauen-Konzentrationslager Ravensbrück w latach 1944-1945/ trwały przez kilka lat od roku 1945, ich skutek - informacja ze Szwajcarskiego Czerwonego Krzyża w 1966r. Późno, do tego ze specjalnym wstawiennictwem byłych więźniarek Obozu Koncetracyjnego w Ravensbrück, jednak się udało. W przypadku Tadeusza Daniłowicza zgłoszenie było tylko jedno /j.w./ i więcej zgłoszeń już nie było.

To kolejny, wcześniej mi nie znany rozdział losów mojej najbliższej rodziny po 1945r. ...

Nie Zapomnimy, Ewidencja Miejsc Pamięci Narodowej w Warszawie i w Województwie Stołecznym, 1939-1945, wydanie niedatowane, z ok. połowy lat 70-tych XX wieku.

Okładkę ww. broszury i jej najważniejsze dla mnie strony można znaleźć na:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=338852009563988&set=a.338851952897327.79137.227345097381347&type=1&theater#!/photo.php?fbid=338852009563988&set=a.338851952897327.79137.227345097381347&type=1&theater

Ostatnio podczas poszukiwań rodzinno-genealogicznych trafiłem na ww. broszurę. Nie jest datowana, za to adres autorów jest czytelny i bardzo solidny. W rozdziałe poświęconemu Pradze-Północ znalazłem na str. 68.

Mogiły, kwatery wojenne na cmentarzach Pragi-Północ.

Bródno, cmentarz.

  • Polegli i pomordowani w latach 1939-1945 żołnierze WP i ludność cywilna Warszawy spoczywają w mogiłach pojedyńczych i zbiorowych na tym cmentarzu; w kwaterze 33C wspólna mogiła i 28 pojedyńczych poległych w powstaniu warszawskim 1944, w kwaterze 114H rozstrzelani w różnym czasie na ulicach Warszawy i prascy kolejarze i tramwajarze, w kwaterze 114W - żołnierze polegli w obronie Warszawy we wrześniu 1939, w kwaterze 35D w 15 mogiłach spoczywają zwłoki żołnierzy AK poległych w powstaniu warszawskim 1944, liczne mogiły z różnych jednostek I Frontu Białoruskiego poległych w walkach o wyzwolenie Pragi w dniach 10-15.IX.1944.  

Cytowane przeze mnie informacje są zgodne z oryginalną pisownią z broszury, można to sprawdzić na facebooku.

W ramach poszukiwań grobu Tadeusza Daniłowicza odwiedzę,

  • Kwaterę 33C - wspólną mogiłę i 28 pojedyńczych mogił żołnierzy poległych w Powstaniu Warszawskim 1944.
  • Kwaterę 114H - mogiły rozstrzelanych w różnym czasie na ulicach Warszawy, mogiły praskich kolejarzy i tramwajarzy.
  • Kwaterę 35D - mogiły spoczywająch tu żołnierzy AK poległych w Powstaniu Warszawskim 1944.

Interesującym przyczynkiem do historii Polski po 1945r. jest poniższy przypadek, tu cytuję dwie informacje zawarte w ww. mini-przewodniku po Miejscach Pamięci 1939-1945, Warszawa.

  • Polegli i pomordowani w latach 1939-1945 żołnierze WP i ludność cywilna Warszawy spoczywają w mogiłach pojedyńczych i zbiorowych na tym cmentarzu.
  • Liczne mogiły z różnych jednostek I Frontu Białoruskiego poległych w walkach o wyzwolenie Pragi w dniach 10-15.IX.1944. 

Po przeczytaniu obydwu informacji należy zadać sobie pytanie: mogiły jakich żołnierzy na tym cmentarzu usiłujęodnaleźć, o jakich jednostkach jest tu mowa, jednostkach wchodzących w skład I Frontu Białoruskiego, walczących o wyzwolenie Pragi od Niemców w dniach 10-15.IX.1944. Tu kolejna informacja - na str. 50 tej samej broszurki, w rozdziale poświęconym dzielnicy Mokotów, znajduję istniejący już przy Al. Żwirki i Wigury - Cmentarz Mauzoleum Żołnierzy Armii Radzieckiej.   

Warszawska Praga jeżeli dopisuje mi pamięć, była wyzwolona od Niemców przez oddziały Armii Radzieckiej, przy udziale oddziałów WP pod dowództwem gen. Berlinga. Zakładam że taka jest prawda historyczna. Czy w takim razie chodzi o te oddziały ?

Więcej informacji na temat oddziałów WP, pod dowództwem gen. Berlinga, walczących o wyzwolenie Warszawy i Pragi od Niemców, można znaleźć w rozdziale:

http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/2012/11/Na-Czerniakowie-tez-byli.html

Żołnierzom gen. Berlinga poświęcony jest pomnik Pomnik Kościuszkowców - potocznie nazywany jest również "Pięć piw proszę" - usytuowany na warszawskiej Pradze w okolicach Trasy W-Z, po drugiej stronie Ogrodu Zoologicznego.

 

 Bibliografia.

  • Nie Zapomnimy, Ewidencja Miejsc Pamięci Narodowej w Warszawie i w Województwie Stołecznym, 1939-1945, Obywatelski Komitet Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa w Warszawie, Okręgowa Komisja Upamiętniania Miejsc Walk i Straceń ZBOWiD, Warszawa, wydanie niedatowane, z ok. połowy lat 70-tych XX wieku.
  • Ze Szmulowizny i Bródna.
  • http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/2012/11/Na-Czerniakowie-tez-byli.html

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ze Szmulowizny i Bródna.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

W trakcie opracowania ...

 

Zapraszam również na blogi:

http://kopasinakopaszynakopaszyn.blox.pl/html

http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

http://taniezarcie.blox.pl/html

Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

Szczegóły wpisu

Tagi:
brak
Autor(ka):
stefelek
Czas publikacji:
wtorek, 05 lutego 2013 10:41

Polecane wpisy

Komentarze

Dodaj komentarz

  • jak-to-sie-robi napisał(a) komentarz datowany na 2013/02/05 11:32:09:

    podoba mi się

  • pscottie150 napisał(a) komentarz datowany na 2013/02/05 12:28:42:

    koko spoko

Dodaj komentarz