zeszmulowiznyibrodna

Wpisy

  • wtorek, 29 stycznia 2013
    • Droga Wikipedio.pl, wolna encyklopedio ...

      Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

      "I Proletariat.

      Ludwik Waryński.

      Ze strony: http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Ludwik_Warynski.JPG&filetimestamp=20090903204138

      Międzynarodowa Socjalno-Rewolucyjna Partia Proletariat – pierwsza polska partia robotnicza opierająca się na założeniach marksizmu /w historiografii zwana również I Proletariatem lub Wielkim Proletariatem/.

      Partia powstała w 1882 roku Warszawie. Jej założycielem był Ludwik Waryński. Czołową rolę odgrywali w niej także Stanisław Kunicki, Maria Bohuszewiczówna, Marian Stefan Ulrych i Edmund Płoski. Władza w partii należała do Komitetu Robotniczego, a później do Komitetu Centralnego, które były ciałami wieloosobowymi, a decyzje podejmowano demokratycznie.

      ...

      Jako formy walki przewidywano strajki, manifestacje oraz terror. Partia opowiadała się za internacjonalizmem i sprzeciwiała dążeniom niepodległościowym. Najważniejszym zadaniem była dla partii walka klas: wyzyskiwanych /robotników/ z wyzyskującymi /kapitalistami/, ale w programie partii była również: likwidacja własności prywatnej, bezpłatna oświata, równość społeczna. Partia wydawała własne czasopisma: ProletariatPrzedświt, Walka Klas, Robotnik.

      Program był próbą zastosowania marksizmu w warunkach polskich: rewolucja w interesie klasy robotniczej, hasło "proletariusze wszystkich krajów łączcie się" /internacjonalizm proletariacki/, poprawa sytuacji bytowej, brak kwestii niepodległości, brak kwestii agrarnej.

       

      Ze strony http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/2013/01/Jeszcze-bardziej-Zapominane-miejsca-pamieci.html, blogu rodzinno-genealogicznego płk. Remigiusz Kwiatkowski. Cały rozdział blogu http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/html pozwalam sobie polecić, serdecznej pamięci autorów Wikipedii.pl

      "Związek byłych Więźniów Politycznych /poźniej Stowarzyszenie Byłych Więźniów Politycznych w Polsce/ zorganizował w niedzielę 14 lutego 1926r, w 40 rocznicę stracenia 4-ch "Proletariatczyków" na stokach Cytadeli Warszawskiej uroczyste odsłonięcie tablicy im poświęconej. Następnego dnia w Polsce Zbrojnej i w Robotniku w tym czasie dziennikach, można było znaleźć teksty poświęcone tej uroczystości:

      Polska Zbrojna, Odsłonięcie tablicy "Proletarjatczyków", str. 3, No 46, z dn. 15.02.1926.

      "Odsłonięcie tablicy "Proletarjatczyków".

      Wczoraj w południe, w pamiętnym miejscu straceń na stokach Cytadeli, odbyła się podniosła uroczystość odsłonięcia tablicy poświęconej pamięci czterech "proletarjatczyków", straconych tam dnia 26-go stycznia 1886r. 

      W dwadzieścia lat po ostatnich egzekucjach, po krwawem uśmierzeniu powstania 1863r. odbyła się tam w strasznem i drogim jednocześnie dla każdego serca polskiego miejscu, nowa egzekucja, nowy mord, który nie był niczem, jak tylko dalszym jednym etapem jednej bitwy więcej w walce o wolność.

      "Proletarjatczycy" to pogrobowcy roku 1863, dziedzice jego chwały i jego ewangelii. Oni to gdy cały naród zdawał się przychylać do zdania że iż rok 1863 był błędem, mieli odwagę nawet za cenę własnego życia, twierdzić że rok 1863 był koniecznością.

      Cześć ich wielkiej pamieci. Dowodem zaś że pamięć ich drogą jest sercem pracującego ludu polskiego były te tłumy, które na miejsce straceń przybyły. Zakołysały się sztandary. Na mównicę wszedł p. Aleksander Dębski, jeden z najstarszych wiekiem, żyjących jeszcze "proletarjatczyków", dając w swem pięknem przemówieniu zarys powstania organizacji w chwili jej powstania i jej dalsze dzieje i przywodząc na pamięć obecnych czasy tak okrutnego prześladowania. Skończył, opadła zasłona i na ciemnej tablicy złotemi zgłoskami zajaśniały nazwiska: Stanisława Kunickiego, Piotra Bardowskiego, Michała Ossowskiego i Jana Pietrusińskiego. 

      Cześć ich pamięci. Odkrywają się wszystkie głowy, chylą się sztandary. Sprawiedliwości dziejowej staje się zadość. Z tego miejsca, gdzie przed 40 laty oczy bojowników umiłowanej sprawy po raz ostatni spojrzały na tak piękną z wysokiego brzegu Wisłę, na Warszawę, na kraj jęczący pod wówczas pod stopą ciemiężcy, od dziś jaśnieć będą złotem swych liter po wsze czasy te cztery imiona, te cztery nazwiska, które dobrze powinniśmy poznać i zapamiętać na zawsze.

      My wszyscy, lecz szczególniej my żołnierze polscy, dla nas stanowią one czynnik wiążący nas z ostatnią naszą walką o niepodległość.

      Jak powstańcy z roku 1863, tak i oni ci czterej "proletarjatczycy" dali swe młode życie dla nas. Z ich krwi zrodził się posiew naszych walk o niepodległość, walk pomyślnym zakończonym wreszcie skutkiem.

      W pamięci naszej żyć będą zawsze".

      Ewentualne błędy w tekście są przeze mnie niezamierzone, tekst jest oryginalnym tekstem z gazety Polska Zbrojna, z mikrofilmu udostępnionego mi w pracowni Biblioteki Narodowej w dn.08.01.2013r. Ksero z tego egzemplarza Polski Zbrojnej będę miał dopiero za ok. dwa tygodnie. Biblioteka Narodowa aktualnie jest w remoncie.

      Na koniec pozwalam sobie postawić publiczne parę pytań twórcom Wikipedii.pl.

      • Czy jest możliwe że taka uroczystość w ogóle się odbyła ? Był to co prawda już 1926r. jednak było to tylko 6 lat po zwycięskiej dla strony polskiej, wojnie polsko-bolszewickiej 1920r. /czyli z marksizmem i internacjonalizmem/.
      • Być może Szanowni Autorzy Wikipedii.pl maja kłopot z właściwym zdefiniowaniem partii politycznej o ktorej piszą - artykuł jest zatytułowany: I Proletariat, w rzeczywistości partia socjalistyczna o której piszę, w oryginale nazywała się - I Proletaryat. Różnica w pisowni, w zasadzie jest niewielka, jednak jak widać /kolejny raz być może/ taka pisownia może sprawić spory kłopot ...
      • A może ukazanie się tego artykułu było aktem wielkoduszności zwycięzcy, wobec śmiertelnego wroga ? /patrz - 17.09.1939/.
      • Na koniec, niemożliwe a jednak być może /kolejny raz/, wg. autorów Wikipedii.pl taka wersja jest możliwa - ukazanie się ww. artykułu było efektem zamierzonej dywersji ideologicznej właściciela i wydawcy Polski Zbrojnej ? /w tym czasie dziennika/.

      I ostatnia dla mnie wręcz niewiarygodna informacja do której dotarłem, a znalazłem ją na jednej ze stron Wikipedii.pl

      Naczelny redaktor Polski Zbrojnej płk. Remigiusz Kwiatkowski pełnił swoją funkcję w latach 1921-1938, czyli co zdumiewające - z okazji ukazania się tego wręcz skandalizującego w dzisiejszych czasach artykułu ... roboty nie stracił ... 

      Co więcej, płk. Remigiusz Kwiatkowski czasami bywał odznaczany ...

      Ordery i odznaczenia, które którymi został odznaczony płk. Remigiusz Kwiatkowski - wg. Wikipedii.pl 

      • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
      • Krzyż Walecznych – dwukrotnie
      • Krzyż Oficerski Orderu Gwiazdy Rumunii. 
      • Krzyż Oficerski Orderu Orła Białego. 

      Być może, za ten /współcześnie wg. Szanownych Autorów Wikipedii.pl/ historyczny nietakt płk. Remigiusza Kwiatkowskiego, któreś z tych odznaczeń zostało p. płk. odebranie. Jeżeli tak, to bardzo proszę o jak najszybsze uzupełnienie nietaktu /braku informacji na ten temat/ Autorów Wikpedii.pl, wobec swoich czytelników.

      Szanownym Autorom Wikipedii.pl /część dotycząca historii Polski/ polecam w całości dołączoną bibliografię z ... Wikipedii.pl. W ramach weryfikacji mojego tekstu z rozdziału http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/2013/01/Jeszcze-bardziej-Zapominane-miejsca-pamieci.html proponuję udać się do Biblioteki Narodowej /co prawda jest w trakcie remontu/, jednak częściowo działa. Następnie proponuję zamówić mikrofilm dziennika Polska Zbrojna rocznik 1926, przeczytać i ... a to już nie moja sprawa.

      Co jest oczywiste - Serdecznie Pozdrawiam Wikipedię.pl w całości, a Twórców zajmujących się historią Polski w szczególności.

       

      Bibliografia.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Ze Szmulowizny i Bródna.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi ...

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://kopasinakopaszynakopaszyn.blox.pl/html

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      wtorek, 29 stycznia 2013 21:18
    • Krupek, Krupka, Krupski h. Krupka.

      Próbując odnaleźć najstarsze ślady Sikorskich z Proszowic od czasu do czasu wpadam na interesującą historię.

      Krupka, /Kreuzburg/, h. Krupka.

      Stary ród pochodzący z Kluczborka /Kreuzburg/ osiadły w Krakowie.

      h. Krupka.

      Identyczny do h. Krupka był herb jednej z linii rodu von Strachwitz, pochodzącej z położonych niedaleko Kluczborka  /Kreuzburg/ Kozłowic /Koselwitz/.

      POL COA Krupka.svg

      Herb Kreuzburg /w Polsce zwany Krupka/ przedstawiał w czerwonym polu dwie obok siebie czerwone lilie. W klejnocie pomiędzy bawolimi rogami /wg. Uruskiego trąbami/ srebrna lilia.

      Ze strony: http://pl.wikipedia.org/wiki/Krupka_(herb_szlachecki)   

      Herbowni wg. Herbarza Polskiego Tadeusza Gajla, Wikipedii.pl: Krubczyński, Krukwa, Krupczyński, Krupek, Krupiński, Krupka, Krupowicz, Przecławski, Syczewski, Szyczewski, Tomaszewski.

      Herbarz Szlachty Śląskiej, Roman Sękowski, na pdst. danych z prac Pilnacka t. III i Uruskiego t. VIII.

      • 1402r. Piotr von Kreutzburg jest sędzią dworskim biskupów wrocławskich.
      • Koniec XV w. ? von Kreutzburg noszący nazwisko Lang, przeniósł się do Krakowa. Miał szlachectwo przyznane przez cesarzy miemieckich, był rajcą i wójtem krakowskim.
      • 1515r. Syn ww. Langa, Jerzy Lang otrzymał od króla Zygmunta Starego polski indygenat. Był właścicielem Proszowic, członkiem rady miasta Krakowa.

      Słownik Historyczno-Geograficzny Ziem Polskich w Średniowieczu, pod redakcją Tomasza Jurka, edycja elektroniczna.

      • 1502r. Jerzy Lang rajca krakowski i tenutariusz proszowicki uzyskuje od króla Jana Olbrachta zatwierdzenie dokumentu z 1498r.  w sprawie sumy zapisanej mu na Birków k. Proszowic przez Andrzeja Stadnickiego.

      W tym samym Słowniku, można odnaleźć kolejne informacje o Langach - mieszczanach krakowskich.

      • 1394r. Tilo Zatler opiekun Kaszy wdowy po Pawle „Nutricis” /zastawia?, sprzedaje?/ m.in. ogrody w Czarnej Wsi w pobliżu ogrodów Bartfala; Wawrzyniec z ul. Św. Anny /w Krakowie/ zapisuje dzieciom testamentem ogród w Czarnej Wsi, Małgorzata żona Mikołaja Krause ustępuje Piotrowi Grosowi 1 1/2 ogrodu w Czarnej Wsi leżącego kołó ogrodu tegoż Grosa; Hannos Lang odstępuje temuż Grosowi swój ogród w Czarnej Wsi koło ogrodu Warsza. Czarna Wieś, od 1909r. w obrębie Krakowa, dzielnica Krowodrze.

      Czy obydwie rodziny Langów można będzie kiedyś połączyć, tego na razie nie wiem.

      • 1402r. Michał Lang wójt Wieliczki przeciw Dziwiszowi z Marzęcina /powiat wiślicki/ o zniszczenie granic między Bogucicami Małymi i o ujazd. Bogucice koło Wieliczki.
      • 1403r. Tenże Lang mieszczanin krakowski przeciw ww. Dziwiszowi o przeoranie ujazdu i naruszenie granicy powyżej Bogucic koło Wieliczki.
      • 1409r. Michał Lang mieszczanin krakowski poręcza za Domarata z Kobylan /powiat biecki/ ewentualnym wwiązaniem w połowę Bogucic koło Wieliczki. Tenże Domarat gwarantuje Goworkowi z Dwikóz /powiat sandomierski/ zwrot długu ewentualnym wwiązaniem w Bogucic koło Wieliczki, ww. Lang poręcza za Paszkę z Woli /która?/ ewentualnym wwiązaniem w połowę Bogucic koło Wieliczki. 

      I inne rodziny Langów.

      • 1384r. Królowa Jadwiga Andegaweńska poświadcza, iż Zydel /Seydel/ /Lang/ mieszczanin sądecki sądecki nabył prawnie Januszową, z której ma płacić 6 grzywien polskich rocznie skarbowi królewskiemu /ad fiscum nostrum regium/. Osadzani przez niego chłopi mają być sądzeni przez swych sołtysów, sołtysi mają odpowiadać przed Zydlem, ten ostatni zaś podlega królewskiemu sądowi wyższemu leńskiemu pr. niem. w Sączu /coram nobis seu nostro iudicio Theutunicali supremi iudicii curie nostre Sandacensis/. Potwierdzenie immunitetu zagwarantowanego w przedłożonym dokumencie Ludwika Węgierskiego.
      • 1389r. Sąd leński sądecki poświadcza, iż Zydel Lang mieszczanin krakowski /fundator szpitala w Nowym Sączu/ sprzedał Kasprowi Krugelowi mieszczaninowi ze Lwowa swe wsie: Januszową, H., Boguszowa, Kwieciszową i Wolfową.
      • 1394r. Królowa Jadwiga Andegaweńska zaświadcza, że Zawisza Czerwony sprzedał za 200 grzywien rajcom Nowego Sącza, jako opiekunom fundowanego obecnie przez Seydla /Sydelo/ mieszczanina krakowskiego szpitala dla ubogich tamże, ww. wsie, które otrzymał za zasługi od królowej. Czynsz 6 grzywien, który od dawna był wypłacany przez posesorów wsi Boguszowa do skarbu królewskiego, królowa nadaje szpitalowi.
      • 1400r. Piotr /Wysz/ bp. krakowski zaświadcza, że Lang Seidel mieszczanin krakowski ufundował szpital w Nowym Sączu i nadał mu ww. wsie, m. in. Boguszową k. Nowego Sącza.  
      • 1404r. Andrzej Lybental mieszczanin krakowski sprzedaje wobec Jakuba z Boturzyna podkomorzego królowej, wielkorządcy krakowskiego, za 720 grzywien szerokich groszy praskich Lang Zejdelowi mieszczaninowi krakowskiemu połowę 1/3 części dochodów w młynie Gerlacha przed Bramą Św. Mikołaja naprzeciw domu zwanego Gródek na przedmieściu za murami Krakowa na rzece Rudawie - nie istniejący młyn przy ul. Westerplatte, Kraków.  
      • 1470-80r. Garbarze /białoskórnicy i czerwoni/ krakowscy sprzed B. S. płacą kustodii kapituły krakowskiej czynsze w szer. groszach praskich ze swoich 22 siedlisk i tyluż ogrodów, w których mieszkają: Piotr Żyto płaci 4 gr, Katarzyna Kościołkowa 11 sk., Stanisław Lang rajca krakowski 14 gr, Marek Czederner 14 gr, Jakub Teplar 5 gr, Paweł Rethey 3 gr, Wawrzyniec Roszentel 7 gr, Jan Polski 9 gr, Tomasz Teplar 4 gr, Mik. Unikowski 9 sk., Jan Melde 21 gr, Paweł Frank 6 gr, Matys Klene 4 gr, Wawrzyniec Gryfnik 2 gr, Stan. Feter 6 gr, Jan Polski z innego siedliska 4 gr; Jan garncarz 11 sk., Jan Koczbiał 5 gr, altarzysta głównego ołtarza w kośc. Ś. Barbary w Krakowie 14 gr, klasztor NMP na Piasku 1 grz., Stan. Sitko 4 gr, Filip 3 gr ― razem 181 gr i 1 grz.; pierwsze ministerium altarii Ś. Katarzyny w kat. krak. posiada 4 ogrody na przedmieściu przed B. S. obok nowego kl. Karmelitów na Piasku i obok garbarzy /iuxta cerdones/ nie wymienione w dok. fundacji tejże altarii [Długosz przypuszcza, że te ogrody otrzymała altaria w zamian za ogrody k. Skałki], dwa ogrody płacą po 1/2 grz. rocznie, a dwa mniejsze po wiard. ― razem 1 1/2 grz.; na przedmieściu krak. /tj. na G./ są 3 domy, należące do plebana kościoła Ś. Szczepana, który z nich pobiera 6 grz. czynszu rocznie. Garbary zwane też - przed Bramą Szewską, przy Rynku Krakowskim. 

      Herby Szlachty Polskiej, Zbigniew Leszczyc.

      Krupka, w polu czerwonem dwie obok siebie umieszczone srebrne lilie. Ha hełmie srebran lilia pomiedzy dwoma rogami myśliwskiemi. Piotr Kruczberg przybył z Niemiec, do Polski gdzie Zygmunt I potwierdził w 1515r. jego pochodzenie szlacheckie. Nazwisko zmienił na Krupek lub Krupka. Pieczętują się tym herbem również Przecławski, woj. sandomierskie1550r. Tomaszewski, Wołkowysk 1764r.  

      W Encyklopedii Nazwisk i Przydomków Szlacheckich, Jan Siwika, Krupka ... vel Lang h. wł. czyli Krupka - to rodzina mieszczańska !

      Krupka vel Kruczberg, vel Krupek, vel Krupiński, vel Lang, vel Przecławski h. wł. czyli Krupka,

      • 1515r. nobilitacja, 1850r. potw.
      • Przecławice, Czajenczyce, Mojkowice, pow. proszowski. woj. krakowskie, sandomierskie, mazowieckie, trockie. Rodzina mieszczańska, krakowska.
      • Piotr Lang, rajca, wójt krakowski, miał otrzymać od szlachectwo przyznane przez cesarzy miemieckich, które Zgmunt Stary zatwierdził w 1515r. jego synowi zwanemu Krupka vel Krupek. Jego potomkowie od majątku Przecławice, przybrali nazwisko Przecławscy vel Krupka-Przecławski.   

      Tu przypomnę inny interesujący /wręcz niewiarygodny przykład/ mieszczan posądzonych wiele lat temu o znak rodowy - być może herb. Z tym że zawód wykonywany przez posądzonego, to restaurator - w nazewnictwie staropolskim tabernator. We wskazanym rozdziale podane są tu również inne przypadki mieszczan krakowskich posądzonych o znaki rodowe /kto wie, być może są to herby/.

      http://kopasinakopaszynakopaszyn.blox.pl/2012/12/Studya-Heraldyczne-przez-Antoniego-Maleckiego.html 

       

      Kontynuując historię rodu Krupka, Krupski, Kreuzburg h. Krupka. Dalszych informacji w księgach heraldycznych brak. 

      Jednak w opracowaniu Proszowice, Zarys dziejów do 1939r. pod redakcją prof. Feliksa Kiryka można odnaleźć m.in. nie-herbowych mieszczan z Proszowic o nazwisku Krupski.

      • 1688r. Krupski Stanisław jest proszowickim ławnikiem.
      • 1688r. Krupski Stanisław z Proszowic, handluje winem z Kazimierzem Facińskim kupcem z Olkusza.  
      • 1706r. Podstarości proszowicki Jan Górski pozwał m.in. Barbarę Krupską /z rodziny mieszczańskiej/ o przemiał zboża poza młynami królewskimi.

       

      Na koniec krótki zarys historii Proszowic i ziemi proszowickiej od 1515r. do 1700r.

      • ...

       

      Bibliografia.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Ze Szmulowizny i Bródna.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      W trakcie tworzenia ...

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://kopasinakopaszynakopaszyn.blox.pl/html

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. 

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      wtorek, 29 stycznia 2013 07:43
  • poniedziałek, 28 stycznia 2013
    • Są od początku polskiej państwości ...

      Byli na początku polskiej państwości, są i dziś - tam gdzie byłi przed wiekami ...

      Do rozdziału: http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/2013/01/Karcz-koligacje-rodzinne.html

      Koligacje rodzinne Karczów, najważniejsze daty z historii Polski, występowanie po raz pierwszy nazwiska w dokumencie., oraz aktualne rozmieszczenie osób z danym nazwiskiem w Polsce.   

      •   966r. Książę Mieszko I, Chrzest Polski.
      •   972r. Bitwa pod Cedynią.
      • 1000r. Zjazd Gnieźnieński.
      • 1109r. Bitwa na Psim Polu.
      • 1107-1138r. Książę Bolesław Krzywousty, 1136r. - Byczek* 

      Aktualne rozmieszczenie osób o nazwisku Byczek* w Polsce.

      • 1038/9-1058r. Władcą Polski jest książę Kazimierz I Odnowiciel, ok. 1040r. przenosi stolicę Polski z Gniezna do Krakowa. 
      • 1211-1225r. Książę Leszek Biały, 1224r. - Baran.

      Aktualne rozmieszczenie osób o nazwisku Baran* w Polsce.

      • 1243-1279r. Książę Bolesław Wstydliwy, 1252r. - Sas.
      • 1331r. Bitwa pod Płowcami.
      • 1320-1333r. Król Władysław Łokietek, 1333r. - Rolka*

      Aktualne rozmieszczenie osób o nazwisku Rolka* w Polsce.

      • 1370-1382r. Król Ludwik Węgierski, 1370r. - Karcz*

      Aktualne rozmieszczenie osób o nazwisku Karcz* w Polsce.

      • 1384-1399r. Królowa Jadwiga Andegaweńska, 1383r. - Cader*

      Aktualne rozmieszczenie osób o nazwisku Cader* w Polsce.

      • 1384-1399r. Królowa Jadwiga Andegaweńska, 1384r. - Kurek.
      • 1386-1434r. Król Władysław Jagiełło, 1390r. - Gwóźdź*

      Aktualne rozmieszczenie osób o nazwisku Gwóżdź* w Polsce.

      • 1386-1434r. Król Władysław Jagiełło, 1397r. - Pasternak*

      Aktualne rozmieszczenie osób o nazwisku Pasternak* w Polsce.

      • 1410r. Bitwa pod Grunwaldem.
      • 1386-1434r. Król Władysław Jagiełło, 1427r. - Biskupek*

      Aktualne rozmieszczenie osób o nazwisku Biskupek* w Polsce.

      • 1386-1434r. Król Władysław Jagiełło, 1428r. - Kiszka.

      Aktualne rozmieszczenie osób o nazwisku Kiszka* w Polsce.

      • 1386-1434r. Król Władysław Jagiełło, 1430r. - Kordysz.
      • 1444r. Bitwa pod Warną.
      • 1447-1492r. Król Kazimierz Jagiellończyk, 1452r. - Dębski.
      • 1548-1572r. Król Zygmunt II August, 1569r. - Sarnik*

       

      Aktualne rozmieszczenie osób o nazwisku Sarnik* w Polsce.

      • 1582r. Oblężenie Pskowa.
      • 1605r. Bitwa pod Kircholmem.
      • 1610r. Bitwa pod Kłuszynem.
      • 1587-1632r. Król Zygmunt III Waza, 1618r. - Bucki.
      • 1621r. Bitwa pod Chocimiem.
      • 1655r. Oblężenie Jasnej Góry w Częstochowie.
      • 1683r. Bitwa pod Wiedniem.
      • 1674-1696r. Król Jan III Sobieski, 1683r. - Kijak*
      • 1674-1696r. Król Jan III Sobieski, 1687 - Solina*
      • 1772r. I rozbiór Polski.
      • 1793r. II rozbiór Polski.
      • 1794r. Bitwa pod Racławicami.
      • 1795r. III rozbiór Polski.
      • 1830-1831r. Powstanie Listopadowe.
      • 1863r. Powstanie Styczniowe.
      • 1914-1918r. I Wojna Światowa.
      • 1918r. Odzyskanie Niepodległości Polski.
      • 1939-1945r. II Wojna Światowa.

      * nazwisko nie-herbowe.

       

      Bibliografia.

      • ...

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Ze Szmulowizny i Bródna.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      W trakcie tworzenia ...

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://kopasinakopaszynakopaszyn.blox.pl/html

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 28 stycznia 2013 08:40
  • niedziela, 27 stycznia 2013
  • sobota, 26 stycznia 2013
    • Karcz, koligacje rodzinne.

      Karcz, koligacje rodzinne.

      • 1370r. Karcz* 

      http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/2013/01/Pochodzenie-nazwisk-Karcz.html

      Najstarsze zapisy w dokumentach z nazwiskami występującymi w koligacjach rodzinych Karczów, do połowy XIX wieku. 

      • 1136r. Byczek*
      • 1224r. Baran.
      • 1252r. Sas.
      • 1333r. Rolka*
      • 1383r. Cader*
      • 1384r. Kurek.
      • 1390r. Gwóźdź*
      • 1397r. Pasternak*
      • 1427r. Biskupek*
      • 1428r. Kiszka.
      • 1430r. Kordysz.
      • 1452r. Dębski.
      • 1569r. Sarnik*
      • 1618r. Bucki.
      • 1683r. Kijak*
      • 1687r. Solina*
      • ? r. Dembski.

      * nazwisko nie-herbowe.

      Gołcza, związki małżeńskie.

      • 1793r. Baran Krzysztof i Karcz Katarzyna.
      • 1798r. Karcz Krzysztof i Haio? Jadwiga.
      • 1805r. Rolka Gabriel i Karcz Brygida.
      • 1815r. Karcz Jan i Fiałkówna /Fiałka/o/ Franciszka.
      • ok. 1815r. Sas Michał i Karcz Józefa. 
      • 1823r. Kordys Franciszek i Karcz Anieszka.
      • 1845r. Sas Maciej s. Sasa Michała i Karcz Józefy i Dębska Helena c. Dębskiego* Michała i Dębskiej* Katarzyny z d. Miśkiewicz.

      * w innych dokumentach związanych z rodziną nazwisko - Dębski, pisane jest - Dembski.

      Najstarsze zapisy w dokumentach z ww. występującymi nazwiskami.

      Baran, od baran.

      • 1224r. Baran.
      • 1347r. Król Kazimierz Wielki wynagradzając zasługi dziedziców Janowic; braci Piotra, Klemensa i Jana, ich bratanków Wojciecha zw. Baran i Dzierżka, ich stryjów Czesława, Mirosława i Faliboga, a także braci Stanisława, Falimira i Benisza, ich braci stryjecznych Rosława i Janusza, przenosi ich wieś Janowice z prawa polskiego na prawo niemieckie, średzkie i nadaje immunitet sądowy i ekonomiczny. Jeśli zechcą oni wykarczować las leżący przy wsi Janowice, kmiecie na nim osadzeni otrzymają 20 lat wolnizny.
      • 1366r. Jędrzejów; Ratusz, rada i ława. Ława: wójt Mikołaj kowal, Maciej zwany Kałdun, Maciej zwany Szuperz, Maszek zwany Smarz, Piotr zięć Goduszy, Staszek z Niegosławic, Przybek zwany Baran. 
      • 1382r. Baran Jakub kmieć winien w sprawie z włodarzem stawić kapelana z Gorzkowa.
      • 1389r. Mikołaj Baraniec, Baranek, Baran z Dalewic k. Proszowic.
      • 1397-8r. Baran Stanisław z Wróblowic procesuje się z Janem z Janowic Dolnych i Górnych o dobra Janowickie.
      • 1409r. Jasiek z Janowic zastawia za 12 grz. Janowi zwanemu Baran z Janowic m.in. niwę k. Zagórza pod Chybiem k. Wojnicza i stajanie roli pod Chybiem k. Wojnicza w tej wsi.  
      • 1437r. Jakub Baran komornik z Kobylanki k. Biecza. 
      • 1454r. Baran Jan sołtys w Błażkowej k. Jasła.
      • 1525r. Kmiecie z Janowic; Jan zwany Kowal, Błażej Baran, Prokop Śliwka i Stanisław Stanek oraz zagrodnik Tomasz procesują się z szlachcicem Andrzejem Gomolcem dziedzicem Woli.

      Kordys, od łac. cor, cordis - serce.

      • 1430r. Kordysz.
      • 1557r. Hoskowie Tymko i Iwan, Michałko brat Hosków, Jandrzej i Kordysz /imię/ Hoskowie. 

      Rolka, od - ziemia uprawna.

      • 1333r. Rolka.
      • 1485r. Jerzy z Łapanowa zastawia za 20 grzywien Janowi z Łapanowa 3 siedliska w Kamyku k. Bochni, 2, na których siedzą Andrzej i Wojciech, i 1, na którym siedzi Stanisław Rolka.

      Sułoszowa, związki małżeńskie.

      • 1817r. Karcz Gabriel i Kiszka Anastazja.
      • 1832r. Kurek Franciszek i Karczykówna /Karcz lub Karczyk/ Franciszka.
      • 1838r. Karcz Wawrzyniec i Marianna Kijak.
      • 1839r. Karcz Jędrzej i Kafel Marianna.
      • 1840r. Byczek Jakub s. Byczka Grzegorza i Byczek Marianny z d. Woszczek  i Karcz Katarzyna c. Karcz Witka i Witek Kunegundy z d. Pasternak. 
      • 1845r. Karcz Jan s. Karcza Wawrzyńca i Karcz Katarzyny z d. Witek i i Chmiest Anna c. Chmiesta Józefa i Chmiest Anny z d. Cader.

      Najstarsze zapisy w dokumentach z ww. występującymi nazwiskami.

      Byczek, od od byk, byczek.

      • 1136r. Byczek.
      • 1398r. Sprawa sądowa, Byczek z Jaszkowic k. Wadowic z Adamem z Trzebola o zabranie kotła i o pieniądze za świnie.
      • 1429r. Nicolaus Gląb, Stanislaus Schepyenyecz, Petrus Strugala, Stanislaus Falek, Iacobus Szoczewa, Nicolaus Czygan, Petrus Byczek.

      Cader, w grupie nazwisk pochodzących od imienia Teodor, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia greckiego Theodoros, to od theos - Bóg + doron - dar. W okresie staropolskim adaptowane też jako Czader, Czedor.

      • 1383r.  Marek Żegota kustosz sandomierski i kanonik krakowski, dziedzic Gnojnik k. Lipnicy Murowanej i patron kościoła Św. Marcina w j.w. uposaża tenże kościół, nadając mu 1 1/2 łana mniej 1 pręt z ról, które posiadał jego brat Spytek, między rolami kmieci Jakusza Rogosza i Jana zw. Czader oraz pół karczmy. Kościół „denuo” zbudowany, został konsekrowany w 1382 r. przez biskupa krakowskiego Jana /Radlicę/.
      • 1424r. Cader z Rogowa Szlacheckiego k. Wyszogrodu.

      Kijak, od kij; od kijak - wieśniak, który może sprzedawać mięso w mieście.

      • 1256r. Kij. 
      • 1683r. Kijak.  

      Kiszka, od kiszka - jelito; gatunek wędliny, od gwarowego - kwaśne mleko.

      • 1428r. Kiszka Więcław karczmarz z Janowic.
      • 1475r. Kiszka.

      Kurek, od w grupie nazwisk pochodzących od kura, też od kurzyć, od kurek - kogucik.

      • 1384r. Kurek.
      • 1400r. Kurek Maciej procesuje się z Wyszkiem z Kurozwęk o dziedzinę w Kurozwękach.
      • 1424r. Jakub z Dziewięczyc k. Działoszyc zastawia za 28 grzywien Przecławowi z Węchadłowa całą część tamże, która należała do Marka, tak jak ją trzymał Stanisław Kurek.
      • 1486r. Eleazar, Jan, Mikołaj i Zygmunt, synowie. zm. Rafała Rożna dzielą dobra. Eleazar i Mikołaj otrzymują: Bruśnik k. Bobowej, Siekierczynę, Jamnę i Bukowiec Stary ... 4) przed Zdrowcem. 1 kmieć Mikołaja - Kurek ma płacić Eleazarowi 33 gr czynszu rocznie. W wypadku opustoszenia roli, na której teraz osadzony jest Kurek , czynsz ten winien zapłacić Eleazarowi sam Mikołaj. 

      Pasternak, od pasternak - roślina warzywna.

      • 1397r. Spytek z Melsztyna pan Podola, wojewoda i starosta krakowski, dla polepszenia stanu dystryktu krzepickiego pozwala Miczkowi zwanego Pasternak założyć staw przy jego kuźnicy na rz. Dzirzadlnej, Kuźnica Herbołtowska k. Krzepic.
      • 1416r. Pasternak.

      Sączów, związki małżeńskie.

      • 1772r. Janteszczyk Walenty i Karcz Helena.
      • 1783r. Pyłka Izydor i Karcz Katarzyna.
      • 1789r. Karcz Mateusz i Sarnik Zofia.
      • 1817r. Karcz Mateusz i Frącek Tekla.
      • 1818r. Gwóźdź Stanisław i Karcz Agnieszka.
      • 1819r. Karcz Jan i Nawtot Agnieszka.

      Najstarsze zapisy w dokumentach z ww. występującymi nazwiskami.

      Gwóźdź, w zapisach Gwosdz, Gwoźdź, Gwóżdż, Gwóźdź.

      • 1390r. Gwoźdź, od staropolskiego gwozd, gozd, las, także od gwóźdź, ze staropolskiego również góźdź, gwóźdź, kołek.
      • 1390r. Gwóżdż, od staropolskiego gwozd, gozd, las, także od gwóźdź, ze staropolskiego również góźdź, gwóźdź, kołek.
      • 1548r. Gwóźdź, od staropolskiego gwozd, gozd, las, także od gwóźdź, ze staropolskiego również góźdź, gwóźdź, kołek. 

      Szczekociny, związki małżeńskie.

      • 1687r. Bucki Jan i Karczykówna /Karcz/ Agnieszka.
      • 1747r. Pokropowicz Albert i Karczyceńska /Karcz/ Agnieszka.
      • 1834r. Maychrzyk Wojciech i Karczykowska /Karcz/ Marianna.  

      Najstarsze zapisy w dokumentach z ww. występującymi nazwiskami.

      Bucki, od buczeć - ryczeć, brzęczeć, głośno płakać, butwieć, też od buk.

      • 1618r. Bucki, od nazw miejscowych Buk, Buczek.

       

      Bibliografia.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Ze Szmulowizny i Bródna.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi ...

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://kopasinakopaszynakopaszyn.blox.pl/html

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      sobota, 26 stycznia 2013 21:41
    • Pochodzenie nazwisk, Karcz.

      Karcz.

      Pierwszą informacje o związku rodzinnym z nazwiskiem Karcz znalazłem, dzięki zapisowi Aktu Ślubu moich prapradziadków Macieja Sasa i Heleny Dębskiej zawartemu w 1845r. Zapis ten odnalazłem w Genetece.Genealodzy.pl   

      • 1845r. w kościele Rzymsko-Katolickim w Gołczy biorą moi prapradziadkowie: Maciej Sas z par. Luterańskiej w Wielkanocy i Helena Dębska z par. Rzymsko-Katolickiej w Gołczy.
      • 1845r. w wiosce Buk położonej nieopodal Wielkanocy k. Gołczy, w tym czasie mieszkali moi 3 x dziadkowie: Michał Sas i Józefa Sas z d. Karcz.

      Mapka okolic Miechowa, Szczekocin i Zawiercia.

      Na mapce od lewej: Zawiercie, Szczekociny /w górnej części mapki/, gm. Gołcza, Miechów. W okolicy czerwonej kreski pow. gm. Gołcza znajduje się wieś Buk, Kamienica i Wielkanoc.

      Od wsi Buk przez Chobędzę i Wielkanoc, do Gołczy.

      Wieś Wielkanoc, na terenie której od roku 1614 do roku 1848 istniał zbór ewangelicki, który w latach 1615-1790 był jedynym miejscem w którym krakowscy i podkrakowscy ewangelicy mogli mogli modlić się i czynić wszystkie obrządki kościelne zgodnie ze swoim wyznaniem. W tym czasie funkcjonował tu również cmentarz wyznaniowy.  

      Bardziej czytelne mapki można znaleźć na:

      https://www.facebook.com/media/set/?set=a.331059323676590.78300.227345097381347&type=1#!/photo.php?fbid=331059600343229&set=a.331059323676590.78300.227345097381347&type=1&theater

      Najstarsze odnalezione przeze mnie dane związane z nazwiskiem Karcz w Genetece.Genealodzy.pl

      Kamienica, par. Gołcza, pow. miechowski.

      • 1789r. ur. się Karcz Benedykt s. Jakuba Karcza i Reginy Karcz z d. Biskupka.
      • 1791r. ur. się Karcz Jan s. Jakuba Karcza i Reginy Karcz z d. Biskupka.
      • 1797r. ur. się Karcz Jacenty s. Jakuba Karcza i Reginy Karcz z d. Biskupka.
      • 1798r. zm. Karcz Jacenty s. Jakuba Karcza i Reginy Karcz z d. Biskupka. 
      • 1800r. zm. Karcz Katarzyna c. Jakuba Karcza i Reginy Karcz z d. Biskupka.
      • 1803r. zm. Karcz Jan s. Krzysztofa i Jadwigi Karczów.
      • 1805r. zm. Karcz Błażej s. Jakuba Karcza i Reginy Karcz z d. Biskupka.

      Rzędowice, par. Książnice Wielkie, pow. miechowski.

      • 1688r. ur. się Karcz Tomasz s. Alberta i Reginy Karczów /inf. tylko o par. Książnice Wielkie/. 
      • 1733r. ur. się Karcz Antoni.

      Sączów, par. Sączów, pow. będziński, woj. śląskie.

      • 1725r. zm. Marcianna Karcz.
      • 1727r. zm. Karcz Elżbieta.
      • 1729r. zm. Karcz Katarzyna.
      • 1772r. związek małżeński zawierają Jatenszczyk Walenty i Karcz Helena.
      • 1783r. związek małżeński zawierają Izydor Pyłka i Karcz Katarzyna.
      • 1789r. związek małżeński zawierają Karcz Mateusz Sarnik Zofia.  

      Sułoszowa, par. Sułoszowa, pow. krakowski.

      • 1812r. zm. Karczowa /Karcz/ Regina.
      • 1818r. ur. się Karcz /Karc/ Wawrzyniec.
      • 1823r. zm. Karcz Wojciech.
      • 1827r. ur. się Karcz /Karczówna/ Wiktoria.
      • 1829r. ur. się Karcz Marcin.

      Swojczany, par. Tczyca, pow. Miechowski.   

      • 1832r. zm. Misiek Stefan s. Pawła Miśka i Petroneli Misiek z d. Karcz.

      Szczekociny, par. Szczekociny, pow. szczekociński, woj. śląskie.

      • 1678r. zm. Karcz Andrzej.
      • 1687r. związek małżeński zawierają Bucki Jan i Karczykówna /Karcz/ Agnieszka.
      • 1747r. związek małżeński zawierają Pokropowicz Albert i Karczyceńska /Karcz/ Agnieszka.  

      Tymczasem już w roku 1460.

      • 1460r. Dziersław z Mysłowic zastawia za 4 grzywny Janowi z Jasionnej, domownikowi pana Wierzbięty 1 łan w Bzowie na którym siedzi kmieć Maciej Karcz.

      Bzów, par. Kromołów, obecnie część Zawiercia, dawna wieś, położona w woj. śląskim, pow. zawierciański, wieś Bzów istniała już w XIV w. i była własnością szlachecką, Bzowskiego z Bzowa h. Pilawa, w 1349r. roku dziedzicami Bzowa byli komornicy Miczko i Marcin – nazwani Pankami.

      Kromołów, dawne miasto /do 1870/, od 1977 najstarsza, zabytkowa dzielnica Zawiercia, położona na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. 

      Aktualne rozmieszczenie osób o nazwisku Karcz w Polsce.

      Coraz częściej mam wrażenie, że mam niestosownych "pomocników", kolor czerwony na mapce Polski wkleił sam /bez mojej pomocy/... i jest w sposób niezwykły zbieżny z oznaczeniem kolorem czerwonym widocznym poniżej ... które to oznakowanie zrobiłem sam, znacznie wcześniej. Chciałem w ten sposób wyróżnić w tym rozdziale to nazwisko. Pomimo kolejnych prób wklejenia mapki bez dodatkowego czerwonego tła mapki, nic z tego nie wyszło ... a może to tylko komputer wpadł w jakąś nietypową alergię ?

      Wg. powyższej mapki nazwisko Karcz /6352 osoby/ najczęściej jest spotykane w miastach i powiatach: m. Kraków 402 osoby, Kraków 362 osoby, Będzin 200 osób, Ostrowiec Świętokrzyski 200 osób, Wadowice 186 osoby, Warszawa 167 osoby, Myślenice 143 osoby, m. Radom 127 osoby, Kartuzy 119 osób i Olkusz 110 osób. 

      Nazwiska powstałe od słowa karcz, pniak pozostały po ścięciu drzewa, lub w niektórych formach od słowa kark, najstarsze zapisy w dokumentach.

      • Karcz, 1370r.  
      • Karczewicz, 1280r.
      • Karczowicz, 1399r.

      Wśród pojawiających się nazwisk związanych z nazwiskiem Karcz, widoczne jest nazwisko Biskupka. Nieopodal Miechowa leży miejscowość Biskupice.

      Biskupice, Biskupicy, Byskupycze, Biskupice, 3 km od Miechowa.

      • 1357r. Król Kazimierz Wielki potwierdza arcybiskupowi przywileje i posiadanie licznych wsi, m.in. Biskupice z przynależną do tej wsi wsią Lgotą.
      • 1384r. Florian /kmieć/ z Biskupic jest świadkiem Mikołaja kmiecia z Charsznicy.
      • 1403r. Sprawa sądowa, Jaśko wojewoda łęczycki przeciw wdowie po Borku Femce i jej synowi Mszczujowi z Trzcieńca o posiadłości Prusy, Biskupice i Lgotę oraz o szkody.
      • 1446r. Sprawa sądowa, kmiecie z Biskupic przeciw Wilczkowi z Rzerzuśni.
      • 1470-80r. Własność arcybiskupa gnieźnieńskiego, dobry dwór z folwarkiem, łany kmiece, karczma i zagrody z rolami.

      Aktualne rozmieszczenie osób o nazwisku Biskupek w Polsce.

      Wg. powyższej mapki nazwisko Biskupek /515 osób/ najczęściej jest spotykane w miastach lub powiatach: Zabrze 87 osób, Tarnowskie Góry 66 osób, m. Gliwice 64 osób, Ruda Śląska 34 osoby, Gliwice 34 osoby, Bytom 23 osoby, m. Rybnik 20 osoby, m. Wrocław 17 osoby, m. Tarnów 15 osoby i w pow. Chorzów 15 osób.

      Nazwiska powstałe od słowa biskup, najstarsze zapisy w dokumentach.

      • Biskopic, 1374r.
      • Biskopnik, 1351r.
      • Biskup, 1371r.
      • Biskopnik, 1351r.
      • Biskup, 1371r.
      • Biskupek, 1427r.
      • Biskupski, 1397r. 

      Bibliografia.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Ze Szmulowizny i Bródna.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      W trakcie opracowania ...

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://kopasinakopaszynakopaszyn.blox.pl/html

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      sobota, 26 stycznia 2013 14:20
    • Sikora, Sikorowski, Sikorski, Sikorzyński.

      Do rozdziału: http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/2012/11/Pochodzenie-nazwisk-Sikorski.html

      Sikora, Sikorowski, Sikorski, Sikorzyński.

      Najczęściej spotykana wersja pochodzenia tego typu nazwisk odmiejscowych, mówi o szlacheckim pochodzeniu takich rodzin. 

      Z Wikipedii.pl

      "Do XV wieku nazwiska zakończone na -ski pochodzą niemal wyłącznie od nazw miejscowych. Odmiejscowe formy nazwisk na -ski uzyskały zdecydowaną dominację wśród szlachty i możnowładztwa w Polsce w XVI wieku. Zbiegło się to z osiągnięciem przez szlachtę najwyższego znaczenia w państwie. Od XVI wieku a zwłaszcza w wieku XVII, a także w wiekach późniejszych sufiks -ski często był przyłączany do innych podstaw niż nazwy miejscowe, przede wszystkim dla podkreślenia nobliwości nazwiska, a co za tym idzie i nosiciela. Takie nazwiska uznawane były społecznie za „lepsze”. Dyskusyjna jest wśród onomastów polskich funkcja patronimiczna przyrostka -ski. Interesujące mogą być interpretacje tego zróżnicowania: historyczne, zależne od układu stanowego społeczeństwa, od przywilejów stanowych itd. Nazwiska na -ski-cki noszone były pierwotnie przez szlachtę, która jak długo mogła, broniła dostępu do nich niższym warstwom. Z czasem jednak model na -ski-cki szeroko się rozpowszechnił.

      Tu przypomnę nazwiska pochodzące od nazw miejscowych nazw miejscowych Sikorowo, Sikorzyce, Sikorzyn, Sikory.

      • Sikora-Sikorski.
      • Sikorowski.
      • Sikorski, 1444r. od nazw miejscowych typu Sikorzyce, Sikorzyn, Sikory.
      • Sikorzyński, 1394r. od nazwy nazwy miejscowej Sikorzyn, gm. Rawicz, b. woj. leszczyńskie.

      Podczas poszukiwań rodzinno-genealogicznych znalazłem również i taki jak mi się wydaje, interesujący przypadek nazwiska odmiejscowego.

      Sikorzyn.

      6 km na SW od Śmigla, przysiółek, woj. wielkopolskie, pow. kościański, w gm. Śmigiel.

      Śmigiel, niem Schmiegel, miasto w woj. wielkopolskim, pow. kościańskim, nazywane jest "miastem wiatraków" ze względu na dawne tradycje młynarskie oraz sprzyjające warunki, dzięki którym niegdyś w Śmiglu stało niemal 100 wiatraków.

      Nazwa wsi Sikorzyn w dokumentach średniowiecznych.

      • 1388r. Sicorzino.
      • 1391r. Szikorszyno.
      • 1393r. Sikorzino.
      • 1395r. de Sikorzina.
      • 1401r. de Szikorzina, Szykorzino.
      • 1417r. Szycorzino.
      • 1419r. Sycorzino.
      • 1421r. Sicorzyno.
      • 1425r. Siccorzino.
      • 1426r. Sykorzyno.
      • 1428r. Sycorzyno, Szycorzyno.
      • 1430r. Szyecorzino.
      • 1432r. Schykorzyno.
      • 1446r. Sykorzino.
      • 1462r. Sikorzyno.
      • 1500r. Szykorzyno
      • 1530r. Schykorzino.  

      Pierwszy zapis z nazwiskiem odmiejscowym pojawia się już w 1388r.

      • 1388r. Małgorzata żona Warmula /Sikorzyńska/, ciotka Małgorzaty Paszkowej.
      • 1388r. Małgorzata /Machula, Machna/ z Sikorzyna, Sikorzyńska.  
      • 1394r. Małgorzata Sikorzyńska oraz Małgorzata Popowska mają spór sądowy z dziedzicami Boszkowa. 
      • 1394r. Dorota z Boszkowa jest w sporze sądowym z żoną Walermula /Sikorzyńska/ i swą siostrą Małgorzatą /Paszkową?/.

      Aktualne rozmieszczenie osób o nazwisku Sikorzyński w Polsce.

      Jak widać na powyższej mapce, Sikorzyńscy w Wielkopolsce mieszkają do dnia dzisiejszego. 

      Wg. powyższej mapki nazwisko Sikorzyńska/i /162 osoby/ najczęściej jest spotykane w: m. Zgorzelec 26 osób, w m. Szczecinek 20 osób, w m. Krosno 14 osób. 

      W wyszukiwarce nazwisk Serwisu Heraldyczno-Genelaogicznego /stan przed 1998r./ nazwisko Sikorzyńska/i /168 osób/ najczęściej jest spotykane w: woj. bydgoskim 17 osób, woj. jeleniogórskim 21 osób, woj. koszalińskim 18 osób, woj. lubelskim 10 osób , m. Poznań 37 osób, woj. szczecińskim 12 osób, woj. wrocławskim 12 osób.

      I kolejne zapisy w dokumentach średniowiecznych, z Sikorzyńskimi z Sikorzyna. 

      • 1413-30r. Mikołaj /Nikiel/, /zapewne Kotwicz/ Sikorzyński. 
      • 1428r. Mikołaj /Nikiel/, /zapewne Kotwicz/ Sikorzyński/ zastępuje w sądzie Przecława Lubiekowskiego z Sepna w jego sporze z Jerzym Jarogniewskim.
      • 1428r. Kolejny raz - tenże Nikiel niegdyś Sikorzyński.
      • 1420-23r. Wyszech Sikorzyński świadek, obok m.in. Nikla Sikorzyńskiego.
      • 1421r. Janusz Warmul Sikorzyński, bardzo prawdopodobne że ten Janusz jest identyczny z Januszem Wa/le/rmulem z Popowa, poświadczonym tam w latach 1402-26?, /1430?/.  

      Ostatnim dostępny zapis jest z

      • 1449r. Jerzy Sikorzyński /w akcie nazwany też Szczepankowskim/ zawiera ugodę z Sędziwojem i Andrzejem Barklińskimi.

      

      Próbowałem nazwisko Sikorzyński odnaleźć herbarzach i księgach heraldycznych. Kolejne próby okazały się bezskuteczne, takiego nazwiska jak Sikorzyński nie udało mi się tam odnaleźć. 

       

      Bibliografia.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Ze Szmulowizny i Bródna.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi ...

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://kopasinakopaszynakopaszyn.blox.pl/html

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      sobota, 26 stycznia 2013 09:17
  • piątek, 25 stycznia 2013
  • czwartek, 24 stycznia 2013
  • wtorek, 22 stycznia 2013
    • Proszowice 1726r, Abramski, Jaraczowski, Sikorski, Pajęcki.

      Proszowice, 1725-1726r.

      Burmistrzowie Proszowic w latach 1710-1727r. wg. zapisu z Proszowice, Zarys dziejów do 1939 roku, tabela str. 132-133.

      --------------------------------------------------------------

      • 1710r. Klimkowicz Jan, rzeźnik.
      • 1710r. Zapierkiewicz Seweryn.
      • 1710r. Gradecki Stanisław.

      --------------------------------------------------------------

      • 1711r. Wypych Stanisław.

      -------------------------------------------------------------- 

      • 1712r. brak informacji.
      • 1713r. brak informacji.
      • 1714r. brak informacji.

      --------------------------------------------------------------

      • 1715r. Biernacki Kazimierz.

      --------------------------------------------------------------

      • 1716r. brak informacji.
      • 1717r. brak informacji.
      • 1718r. brak informacji.
      • 1719r. brak informacji.
      • 1719r. brak informacji.
      • 1720r. brak informacji.
      • 1721r. brak informacji.
      • 1722r. brak informacji.

      --------------------------------------------------------------

      • 1723r. Wypych Stanisław.

      --------------------------------------------------------------

      • 1724r. brak informacji.

      --------------------------------------------------------------

      • 1725r. p. Wypych Stanisław.

      --------------------------------------------------------------

      • 1725r. Biernacki Kazimierz.
      • 1725r. Jaraczowski Tomasz.

      -------------------------------------------------------------

      • 1726r. Sikorski Wojciech.
      • 1726r. Jaraczowski Mikołaj.

      -------------------------------------------------------------

      • 1727r. Jaraczowski Mikołaj.
      • 1727r. Abramski Mikołaj.

      -------------------------------------------------------------

      W latach 1717,-18,-19,-2,-22 w ww. wykazie podane są informacje o istniejących w tym czasie stanowiskach miejskich w Proszowicach: rajcy, st. rajcy, wójta, podwójta.

      Urzędy miejskie w Proszowicach, 1726r, nowe postacie pojawiające się w Proszowicach od 1725r. w zapisie alfabetycznym. 

      • Abramski Mikołaj, rajca. 
      • Jaraczowski Mikołaj, burmistrz, rajca.
      • Jaraczowski Tomasz, burmistrz, st. rajca, rajca,
      • Pajęcki Marcin, rajca.
      • Pajęcki Sebastian, rajca.
      • Sikorski Wojciech, burmistrz, rajca.

       

      Jaraczowski.

      • Jaraczewski vel Jaraczowski h. Poraj, 1560r. Jaraczowice, pow. złoczowski.
      • Jaraczewski vel Jaraczowski h. Prawdzic, 1720r. woj. poznańskie.
      • Jaraczewski vel Jaraczowski, vel z Jaraczewa, hrabia pruski 1810r. h. Zaremba, 1500r. Jaraczew, pow. śremski, woj. kaliskie, woj,. poznańskie, woj. łęczyckie, woj. gnieźnieńskie.

      Pajęcki.

      • Pajęcki h. Korab, 1650r. 1842r. potwierdzony, Pajęczno, pow. radomszczański, sieradzkie, nowogródzkie, czernihowskie.

      Sikorski.

      • h. Kopaszyna, Leliwa, Lis, Sławęcin, Ślepowron, własny.  

       

      Bibliografia.

      • Encyklopedia Nazwisk i Przydomków Szlacheckich, Jan Siwik, Warszawa, przed 2010.
      • Herbarz Polski, Od średniowiecza do XX wieku, Tadeusz Gajl, Gdańsk 2007.
      • Proszowice, Zarys dziejów do 1939 roku, pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 2000.
      • ...

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Ze Szmulowizny i Bródna.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      W trakcie opracowania ...

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://kopasinakopaszynakopaszyn.blox.pl/html

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      wtorek, 22 stycznia 2013 08:47
    • Proszowice, 1769r.

      Proszowice, 1726r.

      • Sikorski Wojciech jest burmistrzem Proszowic. 

      Proszowice, ok. 1756r. wybucha pożar który strawił wiele domostw m.in.

      • Biechońskiego Wojciecha, pogorzelisko zostało wycenione na ówczesne 1500 zł.
      • Sikorskiego Franciszka, pogorzelisko zostało wycenione na ówczesne 400 zł.
      • Sikorskiej Elżbiety wdowy, pogorzelisko zostało wycenione na ówczesne 600 zł.

      Proszowice 1769r, rejestr pogłównego pobieranego od mieszkańców Proszowic, Sikorscy i rodziny skoligacone.

      Rynek.

      • Biechoński Wojciech.
      • Łakomski Błażej.

      ul. Krakowska. 

      • Ćwikleński Marcin.
      • Łakomski Marcin.

      ul. Wrocławska.

      • Łakomski Bartłomiej.

      Na Przedmieściu Wielkim i ulicach: Błonnej, Szpitalnej i Św. Rafała nie znalazłem nikogo z Sikorskich i rodzin skoligaconych. Nie spodziewam się również odnaleźć Sikorskich w dworkach: kasztelana Wojnickiego i starosty oświęcimskiego mieszczących się przy ul. Szpitalnej, pogłówne w tych miejscach było płacone łącznie za 4 osoby.

      W tym samym roku 1769 w Proszowicach.

      • Łakomski Bartłomiej jest poborcą pogłównego.

      W latach 1798-1835 w księdze cechu rzeźniczego odnotowano,

      • Biechońskich, 9 rzeźników.
      • Ćwiklińskich, 2 rzeźników.
      • Łakomski, 1 rzeźnik.  
      • Sikorskich, 5 rzeźników.

      W takim razie stawiam sobie pytanie: gdzie w tym czasie mieszkali Sikorscy ?

      Zasięg par. rzymsko-katolickiej Proszowice obejmował w tym czasie pobliskie miejscowości: Gniazdowice, Górkę, Jakubowice, Łaganów, Klimontów, Kowary, Makocice, Opatkowice, Stogniowice, Szczytniki i Zagrody Królewskie.

      I parę dodatkowych informacji.

      • 1769r. w wykazach właścicieli domów opłacających tzw. gutowe i domowe z lat 1551 i 1564 nie znajdzie się wielu z nazwisk właścicieli domów z roku 1769r. Nazwiska Sikorskich i nazwisk rodzin skoligaconych również.   
      • 1581r. Proszowice zostały dotknięte ogromnym pożarem. 
      • 1619r. w historii Proszowic jest informacja o kolejnym ogromnym pożarze.
      • 1651r. j.w.
      • 1655-1660r. Proszowice są zniszczone przez Szwedów,
      • Po 1660r. lustracja miasta po najeździe szwedzkim wykazała m.in spadek ilości rzemieślników z 70 do 34, wielu mieszczan przeniosło się na Śląsk uciekając przed represjami.
      • Od połowy XVI w. do połowy XVII w. w Proszowicach spada ilość domostw do ok. 1/3.
      • Dopiero pod koniec XVII w. w Proszowicach zmiejsza się ilość pustostanów z 95 do 52.
      • 1700r. rozpoczyna się III wojna północna, której Polska jest uczestnikiem.   
      • 1702r. podczas III wojny północnej wojska szwedzkie dotarły do Krakowa, podczas walk spłonął zamek na Wawelu.
      • 1704-1706r. w Polsce wybucha wojna domowa.
      • 1705r. w Warszawie zostaje podpisany traktat pokojowy ze Szwecją, na podstawie którego Polska zostaje całkowicie podprządkowana Szwecji.
      • 1721r. podpisanie traktatu pokojowego w Nystat /Finlandia/ kończy III wojnę północną.
      • 1726r. Wojciech Sikorski zostaje burmistrzem królewskiego miasta Proszowice.
      • 1728r. formalne zakończenie III wojny północnej Saksonii ze Szwecją. 
      • 1732r. formalne zakończenie III wojny północnej Rzeczpospolitej Obojga Narodów ze Szwecją. 

       

      Bibliografia.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Ze Szmulowizny i Bródna.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      W trakcie opracowania ...

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://kopasinakopaszynakopaszyn.blox.pl/html

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      wtorek, 22 stycznia 2013 06:59
  • poniedziałek, 21 stycznia 2013
  • niedziela, 20 stycznia 2013
    • Solina - rodzinne koligacje z dalekiej przeszłości.

      Solina.

      Miechów, woj. małopolskie.

      • 1818r. Dębski Michał ur. 1783r. s. Dębskiego Wojciecha i Dębskiej Małgorzaty z d. Kwapińskiej zawiera związek małżeński z Miśkiewicz Katarzyną ur. 1799r. c. Miśkiewicza Jana i Miśkiewicz Barbary z d. Solina.

      Nazwiska występujące w ww. Akcie Ślubu.

      Dembski/Dębski, są to dwie wersje tego samego nazwiska, Helena Dembska, praprababcia, par. rzymsko-katolicka w Gołczy - była małżonką Macieja Sasa, prapradziadka, par. ewangelicka w Wielkanocy k. Gołczy, ślub zawarty w 1845r. w Gołczy k. Miechowa.

      Kwapiński, Wincenty Kwapiński jest świadkiem na ślubie zawartym w Miechowie, w 1879r. przez Franciszka Sikorskiego i Karolinę Sas - moich pradziadków.

      Miśkiewicz, rodzicami praprababci Heleny Dembskiej byli: Dembski Michał i Dembska Katarzyna z d. Miśkiewicz mieszkający w Chobędzy k. Wielkanocy.

       

      Najbliżej Miechowa położone są Szczekociny. 

      Szczekociny, woj. śląskie.

      • 1687r. zm. Solina Katarzyna.
      • 1853r. zm. Solina Marianna, lat 2. 

      Znacznie dalej leży:

      Drzycim, woj. kujawsko-pomorskie.

      • 1740r. Dymarek Jacobum zawiera związek małżeński z Soliną Marianną. 

      Bratoszewice, woj. łódzkie. 

      • 1787r. zm. Solina Magdalena.
      • 1810r. Dutkiewicz Wit zawiera związek małżeński z Soliną Wiktorią.

      Wilków, woj. lubelskie.

      • 1856r. Solina Antoni zawiera związek małżeński z Skórką Marianną.

       

      Sól, solić, solanka, żupy solne. 

      • Sól, solić, solanka, solniczka, solówka /beczka na sól/, prasoł /handlujący solą/, rosół /właśc. roz-sół/ zamiast rozsolona woda, z *soł-ny przestawką: słony, słonina, słoniawa /częste w nazwach miejsowych, np. Słońsk, bywały tam warzelnie soli/ ... Dalej solarz, solennik, solnicy, w 13 wieku Słowianie-Polanie soli kamiennej nie znali; pierwsze wzmianki o Wieliczce i Bochni, i ich kopalniach pochodzą dopiero z końca 13 wieku. Używali przedtem soli z solanek żródł słonych, z solanek wytwarzali też sól na wywóz, ale tem trudniła się głównie Ruś Czerwona, dobywająca surowicę z -okien- solnych u Sambora, Drohobycza tworząc jedną z pierwszych gałęzi handlu. Szła sól i od Czarnego Morza. U nas okruchy solne służyły niegdyś i za monetę, kary sądowe pieniężne niemi płacono, księga elbląska z końca 13 wieku poucza: kawałek soli zwał się według niej kruszem, kruszacy nabijają beczki soli mawiano u ludu, a kara trzechset odnosiła się właśnie do trzystu kruszu soli i ta nazwa pozostała. I w średniowiecznej Serbii sól w kruszach obliczano.
      • Wspomniany Sambor - Ruś Czerwona, Grody Czerwińskie /obecnie Stary Sambor na Ukrainie/, położony jest w odległości ok. 60 km. od Soliny. Obydwie miejscowości leżą na /z grubsza/ tej samej wysokości n.p.m.
      • Sól, słownictwo ruskie, prasołowie 1451r, topki soli 1464r, warycze XVI wiek - wcześniej zasalacze.
      • Sól, solić: ang. salt, chor. sol, czes. sůl, est. sool, łac. sal, łot. sāls, niem. Salz, serb. со, słowac. soľ, słoweń. sol, ęg. , biał. ros. соль, ukr. сіль.
      • Żupa solna, w dawnej Polsce mianem tym określano kopalnię soli, zwykle w posiadaniu książąt lub królów, żupą solną, tak jak kopalniami kruszców zarządzał żupnik, mianowany urzędnik królewski. Oprócz żup królewskich istniały również żupy prywatne. W posiadaniu średniowiecznej Polski znajdowały się dwa obszary wydobycia soli: podkrakowski, złożony z żup solnych w Wieliczce i w Bochni, działający co najmniej od XI wieku i ruski, składający się z żup królewskich w Tyrawie Dolnej, Strej Soli, Jasienicy, Modryczu i innych mniejszych miejscowościach działający przypuszczalnie od czasów rzymskich.
      • Już w V i IV tysiącleciu p.n.e. na obszarze Nowej Huty rozwijała  się tzw. kultura lendzielska, która powstała również w strefie  naddunajskiej. Obok podstawowych zajęć, tzn. uprawy roślin i  chowu zwierząt, wyspecjalizowane grupy zajmowały się produkcją narzędzi krzemiennych i eksploatacją źródeł solnych. O pierwszej  z tych dziedzin świadczą odkrycia pracowni na osadach /obok kopca  Wandy i w Pleszowie/, w których wytwarzano narzędzia krzemienne.  Surowiec do ich produkcji eksploatowano na Jurze  Krakowsko-Częstochowskiej. Na kilku osiedlach znaleziono też  naczynia wiążące się z warzelnictwem soli. Najpewniej mieszkańcy  omawianych tu osiedli korzystali ze znanych wówczas źródeł w  okolicach Wieliczki. Tam odparowywano solankę, a gotowy produkt  przywożono w charakterystycznych kubkach. 

      Wg. strony internetowej http://www.stankiewicze.com/index.php?kat=1

      Nazwiska które powstały od słowa - solić, sól.

      • Soliniak.
      • Solinica.
      • Solinko. 
      • Solipies, 1402r.
      • Solipiwko, 1595r.
      • Solipiwkowski.
      • Solipiwo, 1595r. 

      Nazwiska które powstały od nazwy miejscowej; Solina, pow. krośnieński, gm. Solina, Soliny, pow. suwalski, gm. Wiżajny.

      • Soliński, 1634r.

      Nazwiska,

      • Solina, brak.

      W wyszukiwarce nazwisk Słownika Nazwisk Współcześnie w Polsce Używanych, nazwiska,

      • Solina, brak.

      Kolejne próby wyjaśnienia pochodzenia nazw miejscowości: Solina, Soliny spełzły na niczym. Informacji brak, oprócz dokumentu z 1541r. w którym Piotr Kmita zapisuje żonie swej Barbarze z Felsztyna, c. Jana Herburta, 5000 zł na dobrach: Bachów, Skopów, Babice, Stupnica, Brzuska, Sufczyna, Myczkowce, Bóbrka, Solina i innych.

      Tymczasem gdzieś w dalekiej Chorwacji można odnaleźć miasto o nazwie Solin ...

      Solin, łac. Salona, miasto w Dalmacji, Splitsko-dalmatmatinska-żupanija. Położone jest nad rzeką Jadro, 8 km na północny wschód od Splitu. Historycznie Solin położony jest na miejscu starożytnego miasta Salonae /nazwa pochodzi od wydobywanej w okolicy tego miast soli/ , które swego czasu było stolicą rzymskiej prowincji Dalmacji. W I wieku Rzymianie zbudowali w mieście amfiteatr, teatry, świątynie, łaźnie i forum. Salonae było w tym czasie najbogatszym i najludniejszym miastem środkowego wybrzeża Adriatyku. Około 614r. miasto zostało zniszczone poprzez Awarów i Słowian, którzy się tam później osiedlili.

      Idąc tropem tworzenia się nazwy miasta Solin, również spróbuję iść tym samym sposobem.

      1. Sól, łac. Sal.
      2. Sal, Salona.
      3. Solin, Solina.
      4. Solina, Soliniak, Solinica, Soliński, itd ...  

      Zakładam że nie tylko w jednym wspomnianym przeze mnie miejscu w średniowiecznej Polsce i w wiekach wcześniejszych, pozyskiwano sól dzięki znajdującym się w pobliżu żródłom solnym, czasem zdarzało się że wydobywano w tych samych miejscach sól kopalną, a miejsca te zostały nazwane ciut później żupami solnymi.

      Zakładam również, że dzięki odnalezieniu miasta o nazwie Solin, i dzięki temu że nazwa tego miasta pochodzi bezpośrednio od wydobywanej w najbliższej jego okolicy soli, jak również dzieki temu że nazwa ta przetrwała dzięki rozwojowi wioski w miasto /nazwa miasta trwa już co ok. 2000 lat/ uda mi się udowodnić pochodzenie nazwiska jednej z rodzin z moich przodków. Bo o resztę z nikim sprzeczać się nie będę ... 

      Rody szlacheckie nazwiskiem związane z solą.

      • Solecki h. Ostoja, 1500r. potw. Solec, woj. ruskie.
      • Solecki h. Pomian, 1500r. Solec.
      • Solecki h. wł. 1460r. Solec, woj. sandomierskie.
      • Solecki h. wł. 1585r. Solęcin.
      • Solecki h. _, potw. 1782r. woj. ruskie.
      • Soliński h. _, 1809r. Soliny, woj. trockie.
      • Solnicki h. wł. 1650r. Solniki, woj. podlaskie.  
      • Solski h. Poraj 1600r. woj. poznańskie, podolskie, ruskie.
      • Solski h. wł. 1778r. Galicja. 
      • Solski h. _.
      • Solajski h. Topór.
      • I inne ...

       

      Bibliografia.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Ze Szmulowizny i Bródna.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi ...

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://kopasinakopaszynakopaszyn.blox.pl/html

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      niedziela, 20 stycznia 2013 11:10
    • Do: http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/html

      Powiększona, bardziej czytelna wersja jest na:

      https://www.facebook.com/media/set/?set=a.327572490691940.77718.227345097381347&type=1#!/photo.php?fbid=327572500691939&set=a.327572490691940.77718.227345097381347&type=1&theater

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Ze Szmulowizny i Bródna.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi ...

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://kopasinakopaszynakopaszyn.blox.pl/html

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      niedziela, 20 stycznia 2013 07:53
  • sobota, 19 stycznia 2013
  • piątek, 18 stycznia 2013
  • wtorek, 15 stycznia 2013
    • Bliskie koligacje rodzinne - Tyszka.

      Tyszka - jest to nazwisko panieńskie mojej praprababci Teofili, jej mężem był prapradziadek Apolinary Daniłowicz.

      Szlachta powiatu łomżyńskiego spisana w 1866 roku do celów wojskowych. Litera D.

      Daniłowicz Apolinary, s Józefa i Zofii, 08.01.1842 Duchny. 

      http://katalogszlachty.com/index.php?option=com_content&view=article&id=8284:szlachta-powiatu-omyskiego-spisana-w-1866-roku-do-celow-wojskowych-litera-d&catid=37:wykazy&Itemid=56 

      Rodzina moich pra ... dziadków o nazwisku Daniłowicz pochodzi z Podlasia, w koligacje rodzinne z tą linią linią rodzinną wchodziły w przeszłości rodziny z Podlasia o nazwiskach m.in. Boguski i Tyszka. Prowadzę poszukiwania rodzinno-genealogiczne od paru lat.

      Tyszka h. Trzaska, dobra Tyszki w ziemi łomżyńskiej leżą, których kilka wsi: Tyszki Andrzejki, Tyszki Ciangaczki albo Ciągaczki, Tyszki Dobrogosty albo Gostery, Tyszki Nadbory albo Dziedziny, Tyszki Piotrowo, Tyszki Pomian w par. piskowskiej, Tyszki Łabna w par. kolińskiej, Tyszki Pierogi Wandołowo w par. lachowskiej.  

      • "1393, in Ciechanowo. Joannes Dux Masoviae, visis et consideratis fidelibus servitiis Przeczslai et Dobrogostii militum Tyszki dictorum, quae nobis impenderunt, eis 20 mansos nemoris mensurae Culmensis, super fluvio Ruziec vulgariter dicto, in districtu Novogrodensi jacentis, perpetuo dando contulit Privilegium".

      Tyszka h. Trzaska, 1480r. Tyszki, pow. ostrołęcki, woj. mazowieckie, Litwa, Prusy, uznani za szlachtę w Prusach w 1764r.

      Aktualne rozmieszczenie osób o nazwisku Tyszka w Polsce.

      Nazwisko Tyszka jest związane swoim miejscem pochodzenia z Podlasiem i Ziemią Łomżyńską. 

      Pochodzi od imienia Tymoteusz - notowanego w Polsce od średniowiecza. Imię jest pochodzenia greckiego Thimótheos, od timé ‘cześć’ + theos ‘Bóg’, przejmowanego we wschodniej Słowiańszczyźnie jako Tymofiej, łac. Timotheus, niem. Timotheos, Timotheus. ang. Timothy /Tim/, wł. Timoteo, fr.
      Timothee.

      Tymoteusz, ten którego przepełnia duch boży, który jest Bogiem silny, odważny, albo też tego, który jest pełen czci i pokory wobec Boga, czyli bogobojny.

      Nazwiska pochodzące od imienia Tyszka i nazwy wsi Tyszki.

      • Tyszczecki.
      • Tyszecki.
      • Tyski.
      • Tyszka.
      • Tyszko, 1407r.
      • Tyszkow, 1440r.
      • Tyszkowiec.
      • Tyszkowski, 1466r.
      • Tyszków.

      Tyszkowie w Powstaniu Listopadowym 1830-1831r.

      Jazda Augustowska, Sztabs-oficerowie. 

      • Pułkownik, Kośko Franciszek. 
      • Podpułkownik, Kochanowski Franciszek,
      • Podpułkownik, Tyszka Eleazar Apolinary, w stopniu majora 1 Korpusu Jazdy Augustowskiej, 17 września 1831r. odznaczony Złotym Krzyżem Wojskowym "Virtuti Militari".
      • Major, Kuncewicz Mateusz.
      • Major, Libiszewski Karol.
      • Major, Żebrowski Ignacy.

      1 Pułk Jazdy Augustowskiej, oddział jazdy Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego.  

      Jak wyglądali kawalerzyści Jazdy Augustowskiej można zobaczyć na: http://pl.wikipedia.org/wiki/1_Pu%C5%82k_Jazdy_Augustowskiej

      Pułk został sformowany z jazdy 50-dymowej. 20 stycznia 1831 został przeniesiony na etat wojska. W 1831 oddział walczył na wonie polsko-rosyjskiej. Żołnierze pułku otrzymali 19 złotych i 19 srebrnych Krzyży Wojskowych Polskich "Virtuti Militari".  

      W czasie wojny z Rosją pułk wziął udział w bitwach i potyczkach: Długosiodło 11 lutego 1831r, Grochów 25 lutego 1831r, Nasielsk 28 lutego 1831r, Wawer 10 marca 1831r, Liw 14 kwietnia 1831r, Wyszków 20 kwietnia 1831r, Baranów 4 maja 1831r, Mińsk 14 lipca 1831r, Warszawa 6 i 7 września 1831r.

      Plik:Virtuti Militari 1815.JPG

      Krzyż Orderu Virtuti Militari z 1815r.

      Ze strony http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Virtuti_Militari_1815.JPG&filetimestamp=20061231010754

      17 Pułk Piechoty Liniowej, Sztabs-oficerowie.

      • Pułkownik, Sierakowski Wacław, dowódca pułku, od 14.07.1831r. podpułkownik Witkowski Paweł.
      • Podpułkownik, Lenkiewicz Jan, dowódca pułku.
      • Podpułkownik, Obern Wiktor, ostatni dowódca pułku.  
      • Podpułkownik, Smoliński Józef.
      • Major, Wojnicki Michał,
      • Major, Regman Franciszek,
      • Major, Zakrzewski Józef,
      • Major, Zieńkiewicz Józef,
      • Major, Konopacki Aloizy,
      • Major, Tobien Ferdynand,

      17 Pułk Piechoty Liniowej, żołnierze. 

      • Podchorąży, Tyszka Marcin, w stopniu podchorążego 17 Pułku Piechoty Liniowej, 4 października 1831r. odznaczony Srebrnym Krzyżem Wojskowym "Virtuti Militari". 
      • ...
      • ...

      Pułk brał udział w walkach Powstania Listopadowego: w Rogoźnicy 29.08.1831r. Warszawie 6 i 7.09.1831r. i w Opolu 15.09.1831r.

      Plik:Virtuti Militari Cross from November Uprising 1831.png

      Krzyż Kawalerski Orderu Virtuti Militari z 1831r.

      Ze strony http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Virtuti_Militari_Cross_from_November_Uprising_1831.png&filetimestamp=20080929210902

      3 Pułk Strzelców Liniowych, Sztabs-oficerowie.

      • Pułkownik, Jan Suchodolski.
      • Podpułkownik, .....
      • Podpułkownik, .....

      Oficerowie. 

      • Major, Kazimierz Lux.
      • Kapitan, Tyszka Józef.

      Pułk brał udział w walkach w czasie Powstania Listopadowego 1830-1831r: w Warszawie 29 listopada 1830r. w Wawrze 19 lutego 1830r. w Grochowie 25 lutego 1831r. w Rożanie 22 kwietnia 1831r. w Jakubowie  29 kwietnia 1831r. w Jędrzejów 13 maja 1831r. w Ostrołęce 18 maja 1831r. w Karczmie Wesołej nad Muchawką 24 maja 1831r. w Wilnie 16 i 17 czerwca 1831r. w Łysobykach 19 czerwca 1831r. w Poniewieżu 5 lipca 1831r. w Szawle 8 lipca 1831r. w Mieszkucie 10 lipca 1831r. w Malatach 16 lipca 1831r. w Zdzięciole 24 lipca 1831r. w Utracie 16 sierpnia 1831r. w Warszawie 6 i 7 września 1831r.

      Tyszkowie w Powstaniu Styczniowym 1863r.

      • Tyszka Antoni, powstaniec.
      • Tyszka Ksawery, syn właściciela cząstkowego z Tyszk, poległ pod Wincentą w powiecie łomżyńskim, jako szeregowiec z oddziału Micewicza.
      • Tyszko Antoni, ur. w Wojnach, woj. podlaskie w 1839r, praktykant gospodarski, służył jako porucznik w oddziale Zameczka /pod Wysokiem Mazowieckim, Rudką, Siemiatyczami i Warelami/, Padlewskiego /pod Dąbrowami, Myszyńcem, Drążdżewem i Piaseczna/. Następnie jako major i naczelnik własnego oddziału walczył pod Brześcianką, Wylinami i Brzeźnicą. Po złączeniu się z oddziałem Wawra stoczył 4 potyczki. Ostatecznie z własnym do 100 ludzi liczącym oddziałem stoczył 6 potyczek. Po upadku Powstania Styczniowego 1863r. dzierżawca.
      • Tyszko Piotr, powstaniec.

      

      Order Virtuti Militari, łac. Męstwu wojskowemu – /cnocie/ dzielności żołnierskiej/ – najwyższe polskie odznaczenie wojskowe, nadawane za wybitne zasługi bojowe. Jest najstarszym orderem wojskowym na świecie, spośród nadawanych do chwili obecnej. Ustanowiony przez króla Stanisława Augusta 22 czerwca 1792 roku w celu uczczenia zwycięstwa w bitwie pod Zieleńcami po rozpoczęciu wojny polsko-rosyjskiej przeciwko konfederacji targowickiej w obronie Konstytucji 3 Maja. Dewiza orderu brzmi: Honor i Ojczyzna.

      Plik:Virtuti Militari 1792 1.JPG

      Medale Virtuti Militari z 1792r.

      Order Virtuti Militari był nadawany w okresie Księstwa Warszawskiego, 1807-1815, również podczas Powstania Listopadowego 1830-1831r. po utworzeniu Królestwa Polskiego 1815-1918 order, zachowując swój statut, otrzymał nazwę Order Wojskowy Polski. Po odzyskaniu Niepodległości w 1918 roku Sejm Ustawodawczy na mocy ustawy z dnia 1 sierpnia 1919 roku wskrzesił order, nadając mu nazwę Orderu Wojskowego Virtuti Militari. 

       

      Bibliografia.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Ze Szmulowizny i Bródna.

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      W trakcie opracowania ...

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://kopasinakopaszynakopaszyn.blox.pl/html

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      wtorek, 15 stycznia 2013 18:15