zeszmulowiznyibrodna

Wpisy

  • niedziela, 29 kwietnia 2012
    • Akt Chrztu mojej babci Marianny Klementyny Daniłowicz z d. Sikorskiej.

      Akt Chrztu mojej babci Marianny Klementyny Daniłowicz z d. Sikorskiej.

       Akt Chrztu Marianny Klementyny Sikorskiej.

      Akt Chrztu Marianny Klementyny Daniłowicz z d. Sikorskiej.

      Informacje o rodzinie Marianny Klementyny Daniłowicz z d. Sikorskiej można znaleźć również w: Proszowice, Zarys dziejów do 1939r. pod redakcją prof. Feliksa Kiryka:

      https://www.facebook.com/media/set/?set=a.261546580627865.58790.227345097381347&type=3#!/photo.php?fbid=261546593961197&set=a.261546580627865.58790.227345097381347&type=3&theater

      

      Akt Chrztu r. 1900, par. Rzymsko-Katolicka Matki Boskiej Loretańskiej na Pradze.

      "Wydarzyło się to na Pradze dziewiętnastego listopada/drugiego grudnia/ 1900 roku. O godzinie piątej po południu zjawił się Franciszek Sikorski 45 lat mający, malarz z Pragi, w obecności Józefa Kułakowskiego barwiarza i Antoniego Kulińskiego urzędnika niższej rangi, obydwaj pełnoletni z Pragi, przedstawili dziecię płci żeńskiej urodzone na Pradze na ul. Ząbkowskiej 46, dziesiątego/dwudziestego trzeciego/ listopada tego roku nad ranem, od jego ślubnej żony Karoliny z Sasów /Karoliny z domu Sas/ czterdzieści jeden lat mającej. Dziecięciu temu podczas Chrztu Świętego sprawowanym tej daty nadano imię: Maryanna Klementyna /2/, a rodzicami chrzestnymi byli: Józef Kułakowski i Ludwika Kalińska.

      Akt ten obecnym przeczytano i przez Nas podpisano.   x. B. Walewicz".

      Świadkowie i rodzice chrzestni:

      • Józef Kułakowski - barwiarz /rzemieślnik zajmujący się wyrobem farb i barwników/.
      • Antoni Kuliński - urzędnik Drogi Żelaznej Nadwiślańskiej.
      • Ludwika Kalińska - w najbliższej odległości mieszkało dwóch Kalińskich: Alder /ślusarz, ul. Wołowa 5/, Marcin /ślusarz, ul. Folwarczna 15b/. 

      Dziesiątego listopada - kalendarz juliański

      Dziesiątego listopada - kalendarz gregoriański

       

      Kościół pod wewaniem Matki Boskiej Loretańskiej, jest najstarszym kościołem na Pradze.

      • 1617 - przybycie do Polski Zakonu Bernardynów sprowadzonych przez Zofię, żonę Feliksa Kryskiego kanclerza królewskiego koronnego.
      • 1617 - poświęcenie kamienia węgielnego pod budowę kościoła.
      • 1628-1638 - budowa kościoła i klasztoru.
      • 1642 - poświęcenie kaplicy z Domkiem Loretańskim.
      • 1656 - zniszczenie kościoła i klasztoru podczas bitwy o Warszawę w czasie potopu szwedzkiego.
      • 1794 - kolejne zniszczenia podczas walk na Pradze w czasie Insurekcji Kościuszkowskiej 1794.
      • 1811 - rozbiórka kościoła i klasztoru na polecenie władz francuskich w związku z budową fortyfikacji na Pradze.
      • wiek XIX - kościół jest jedynym kościołem parafialnym na Pradze.

      Kościół p.w. Matki Boskiej Loretańskiej na Pradze.

      Kościół p.w. Matki Boskiej Loretańskiej na Pradze, w okresie międzywojennym.

      Całość pocztówki jest na:

      https://www.facebook.com/media/set/?set=a.260959784019878.58612.227345097381347&type=3#!/photo.php?fbid=260959844019872&set=a.260959784019878.58612.227345097381347&type=3&theater

      Na przykościelnym cmentarzu można znaleźć mogiły żołnierzy z okresu  szwedzkiego potopu, groby żołnierzy i ludności z czasów Insurekcji Kościuszkowskiej 1794.

      Jak wygłądała Warszawaw roku 1900, można obejrzeć na:

      https://www.facebook.com/media/set/?set=a.260476117401578.58467.227345097381347&type=3

      I co nieco o Szmulowiźnie:

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/2012/07/Slownik-ulic-Szmulowizny-na-rok-1900.html

       

      Dużą część historii rodziny mojej babci Marianny Klementyny Daniłowicz z d. Sikorskiej poznałem na stronie "Historia rodziny Wciślińskich i rodzin spokrewnionych", z którą to rodziną moi Sikorscy byli spokrewnieni 200 lat temu. Dzięki uprzejmości administratora tej strony zamieszczam adres internetowy strony rodzinno-genealogicznej Wciślińskich i serdecznie go polecam czytelnikom blogu.

      http://www.wcislinski.net/

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blog: http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. 

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      niedziela, 29 kwietnia 2012 08:09
  • środa, 25 kwietnia 2012
    • Mieczysław Daniłowicz c.d.

      Na pozycjach pod Leplem 1 Pułk Artylerii Lekkiej i 1 Dywizja Litewsko-Białoruska pozostała do 14 maja 1920 roku. Tego dnia 15 Armia Sowiecka rozpoczęla natarcie na całym odcinku jej podlegającym.

      III dywizjon 1 Pułku Artylerii Lekkiej, 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej rozpoczął swój szlak bojowy.

      • 14 maja 1920, bój pod Leplem.
      • 15 maja 1920, całodzienny krwawy bój pod Pysznem /7-a bateria pod dowództwem por. Jankowskiego, III dywizjonu artylerii zajęła pozycje w zachodniej części miasteczka Pyszne/.
      • 20 maja 1920, walki pod Górną Berezyną.

      Berezyna: rzeka w środkowej Białorusi /obwód miński i grodzieński/ prawy dopływ Niemna w kierunku ku Bałtykowi.  W roku 1812 /25-29 listopada/ rozegrała się nad Berezyną /okolice Borysowa/ jedna z najbardziej krwawych bitew podczas odwrotu Cesarza Napoleona spod Moskwy. Z 60000 tys. żołnierzy Wielkiej Armii, ponad 10000 tys. dostało się do niewoli rosyjskiej.  Kilka tysięcy żołnierzy poległo w tym 3000 tys. polskich.

      • 25 maja 1920, obsadzenie linii rzeki Ilji, od Władyk aż do rzeki Śliżanki.
      • 28 maja 1920, kontrofensywa 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej w kierunku rzeki Dżwinosy, III dywizjon artylerii w tej walce wspierał pułki strzelców: nowogródzki i grodzieński.
      • 2 czerwca 1920, walki pod Dźwinosą, wyróżniająca się postawa por. Jankowskiego i 7-ej baterii pod jego dowództwem.

                 "... Na wyróżnienie zasługuje porucznik Jankowski, który przy pomocy mapy nadzwyczaj celnie ostrzeliwał uciekającego przez teren zalesiony nieprzyjaciela. Ciężkie straty, poniesione przez wroga od ognia 7-ej baterii  zostały stwierdzone podczas dalszego działania".

      • 24 czerwca 1920, bój pod Wielką Czernicą, II brygadę 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej na całym odcinku jej podlegającym /nad rzekami: Berezyną i Czernicą/ wspierał swym ogniem III dywizjon artylerii. Wobec nasilenia walk ciągnących się przez cały dzień do pomocy w walce III dywizjonowi ściągnięto I dywizjon artylerii.
      • 25 czerwca 1920, III dywizjon artylerii wspiera w walce ogniem swoich armat pułk strzelców: miński z batalionem wileńskim. Po całodziennej walce Wielka Czernica i Otrubek zostały zdobyte. Rozbita 21-sza dywizja sowiecka wycofała się na wschód.

      Z rozkazu dowódcy 1-szej Armii /28 czerwca Nr. 2144/III/:

                 "... Jeszcze raz 1-sza Dywizja Litewsko-Białoruska dowiodła, że jest jednostką pierwszorzędnej wartości i bitności, a w obronie swych kresów nie szczędzi ofiar, byle tylko cel był osiągnięty... 

      /-/ Zygadłowicz, generał-porucznik".

       

      Ciąg dalszy nastąpi .....

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blog: http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      środa, 25 kwietnia 2012 09:58
  • czwartek, 19 kwietnia 2012
    • Sikorscy z Miechowa.

      Moja rodzinna gałąź Sikorskich pojawiła się w Miechowie w roku 1849.

      W Bazylice Grobu Bożego w Miechowie 24.01.1849r. ślub zawarli: Stanisław Sikorski lat 21 z par. Proszowice i Franciszka Strzelecka lat 22 z par. Miechów.

      Miechów, główny ołtarz Bazyliki Grobu Bożego w Miechowie, przełom XIX i XX wieku.

      Miechów, główny ołtarz Bazyliki Grobu Bożego w Miechowie, pocztówka z przełomu XIX i XX wieku, fragment pocztówki.

      Rodzicami pana młodego byli: Jan Sikorski i Salomea Sikorska z d. Wcieślińska z par. Proszowice, rodzicami panny młodej byli Sebastyan Strzelecki i Katarzyna Strzelecka z d. Żabińska z par. w Miechowie.

      Bazylika Grobu Bożego w Miechowie, przełom XIX i XX wieku.

      Bazylika Grobu Bożego w Miechowie, przełom XIX i XX wieku, fragment pocztówki.

      Ze związku Stanisława Sikorskiego i Franciszki Strzeleckiej w roku 1856 ur. się mój pradziadek Franciszek Sikorski który 17.11.1879r. w Bazylice Grobu Bożego w Miechowie zawarł związek małżeński z Karoliną Sas ur. w 1859 w Miechowie, córką Macieja Sasa i Heleny Sas z d. Dembskiej. 

      Pocztówki z Miechowa, z przełomu XIX i XX wieku są na:

      https://www.facebook.com/media/set/?set=a.260979237351266.58620.227345097381347&type=1#!/photo.php?fbid=260979307351259&set=a.260979237351266.58620.227345097381347&type=3&theater

      Część historii rodziny Sikorskich z Proszowic w tym również moich /3 x pra/ praprapradziadków Sikorskich: Jana Sikorskiego i Salomei Sikorskiej z d. Wcieślińskiej poznałem dzięki stronie genealogicznej rodziny Wciślińskich z którą w Proszowicach moi pra ... dziadkowie byli wielokrotnie skoligaceni.

      Różnica w nazwisku Wciśliński, Wcieśliński to typowy błąd literowy sprzed około 200 lat.

      Dzięki uprzejmości administratora strony: "Historia rodziny Wciślińskich i rodzin spokrewnionych", zamieszczam ten adres i serdecznie go polecam czytelnikom blogu.

      http://www.wcislinski.net/ 

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blog: http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. 

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      czwartek, 19 kwietnia 2012 07:51
  • środa, 18 kwietnia 2012
    • Mój dziadek Mieczysław Daniłowicz.

      Na początek tej historii pierwsze zdjęcie które posiadam, związane ze służbą Mieczysława Daniłowicza w Wojsku Polskim. 

      Mieczysław Daniłowicz, Wołkowysk 1919r.

      Mieczysław Daniłowicz podczas szkolenia artyleryjskiego w Wołkowysku 1919r.

      

      Mieczysław Daniłowicz /ur. 1900/ do Wojska Polskiego wstąpił ochotniczo 31.07.1919r. Po przeszkoleniu artyleryjskim w Wołkowysku dostał przydział służbowy do III dywizjonu 7 baterii, 1 Pułku Artylerii Lekkiej Litewsko-Białoruskiej wchodzącego w skład 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej. 

      Wołkowysk: miasto na Białorusi w obwodzie Grodzieńskim, leżące nad rzeką Wołkowyją.

      • XIII wiek - założenie Wołkowyska przez księcia Mendoga.
      • 1386 - porozumienie z Władysławem Jagiełłą o przyjęciu przez niego Korony Polskiej.
      • 1507 - nadanie praw miejskich przez Zygmunta Starego.
      • 1795 - miasto jest pod zaborem rosyjskim.
      • 1863 - w Powstaniu Styczniowym 1863r. wzięła udział kompania Gustawa Strawińskiego.
      • 1919-1939 - miasto należy do Rzeczpospolitej Polskiej.
      • 1939-1941 - miasto jest okupowane przez ZSRR.
      • 1941-1944 - miasto jest okupowane przez Niemcy.
      • 1944-1991 - miasto jest w Białoruskiej SRRR.
      • od 1991 - miasto jest w Republice Białorusi.

      1 Dywizja Litewsko-Białoruska była z pewnych względów dywizją historyczną, już za czasów jej istnienia.

      W jej skład wchodziły pułki piechoty składające się z żołnierzy zamieszkających w ziemiach należących do Rzeczpospolitej również w czasach przedrozbiorowych:

      • Białostocki Pułk Strzelców.
      • Grodzieński Pułk Strzelców.
      • Kowieński Pułk Strzelców.
      • Lidzki Pułk Strzelców.
      • Miński Pułk Strzelców.
      • Wileński Pułk Strzelców.

      Mińsk, przełom XIX i XX wieku, fragment pocztówki.

      Mińsk, przełom XIX i XX wieku, fragment pocztówki.

      Cała pocztówka jest na:

      https://www.facebook.com/media/set/?set=a.272134799569043.62434.227345097381347&type=1#!/photo.php?fbid=272135022902354&set=a.272134799569043.62434.227345097381347&type=1&theater

      Żołnierze służący w tych pułkach piechoty wcześniej należeli do tzw. Samoobron Kresowych powstałych na Kresach Wschodnich po opuszczeniu ich przez wojska niemieckie w roku 1918:

      • Samoobrona Grodzieńska.
      • Samoobrona Mińska.
      • Samoobrona Wileńska.

      29.12.1918 roku oddziały Samobron Kresowych zostały wcielone do Wojska Polskiego.

      Po ciężkich walkach w styczniu 1919r. oddziały te zostały rozwiązane, część żołnierzy /około 300/ przedostała się do Polski  w rejon Łomży /Łapy/ gdzie byla formowana 1 Dywizja Litewsko-Białoruska Wojska Polskiego. 1 Dywizja Litewsko-Białoruska była w tym czasie jedną z nielicznych regularnych jednostek Wojska Polskiego. Na terenie pogranicznym z ZSRR w tym czasie były tylko dwie dywizje piechoty.

      Zaciąg do 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej opierał się na ochotnikach z Kresów Wschodnich i żołnierzy z Samoobron Kresowych. 

      Miejscowości w których formowały sie pierwsze pułki wchodzące w skład 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej:

      • Białostocki Pułk Strzelców /16.12.1918, Łapy/.
      • Grodzieński Pułk Strzelców /12.11.1918, Grodno/.
      • Kowieński Pułk Strzelców /12.12.1918, Ostrowia Mazowiecka-Zambrów/.
      • Miński Pułk Strzelców /17.12.1918, Ostrowia Mazowiecka/.
      • Suwalski Pułk Strzelców /poł. grudnia 1918, Zambrów/.
      • Wileński Pułk Strzelców /19.12.1918, Ostrowia Mazowiecka/.
      • 1 Pułk Artylerii Polowej Litewsko-Białoruski /lipiec 1919, Wołkowysk/, na front wyjeżdża I dywizjon artylerii sformowany z dopiero co przybyłego z Odessy, Dywizjonu Artylerii utworzonego z żołnierzy 4 Dywizji Strzelców Polskich pod dowództwem gen. Żeligowskiego. II i III dywizjon jest tworzony w Wołkowysku od lipca 1919 roku.

      23.03.1920 roku na front pod Lepel po szkoleniu w Wołkowysku przybywa III dywizjon 1 Pułku Artylerii Polowej Litewsko-Białoruskiego.

      Lepel: miasto białoruskie w obwodzie witebskim, nad jeziorami: Lepel i Essa.

      Rozmieszczenie dywizjonu:

      • Dowództwo III dywizjonu, wieś Staje.
      • 7 bateria, koło wsi Żarcy.
      • 8 bateria, w południowej części wsi Staje.
      • 9 bateria, w obszarze wsi Horodziec.

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

      

      Zapraszam również na blog:http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

       

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. 

      

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      środa, 18 kwietnia 2012 08:08
  • niedziela, 15 kwietnia 2012
    • Moja babcia Marianna /Maria/ Klementyna Sikorska.

      Jak dla każdego małego dziecka babcia jest kimś bardzo kochanym. Takie same były obydwie moje babcie, jedną z nich miałem cały czas blisko po drugiej stronie Wisły na Pradze. Wspominam tu moją babcię Mariannę /Marię/ Klementynę Daniłowicz z d. Sikorską.

      Na tym zdjęciu babcia Maria /wolała jak  ja nazywano tym imieniem/ ma około 15 lat, mieszka cały czas z pradziadkami na Szmulowiźnie, jest zapewne uczennicą jednej ze szkół na Pradze. Rozpoczęła się już I Wojna Światowa.

      Marianna Klementyna Sikorska, około roku 1915.

      Marianna Klementyna Sikorska, około roku 1915, Warszawa-Szmulowizna.

      

      Zdjęcie poniższe mogłem przez lata oglądać w rodzinnym albumie, nigdy nie usłyszałem w związku z nim żadnej historii. Babcia jest na nim starsza o rok lub dwa, lecz w jej ubiorze zaszła ogromna zmiana. Jest w mundurze.

      Marianna Klementyna Sikorska 1917-1918.

      Marianna Klementyna Sikorska w mundurze Polskiej Siły Zbrojnej, około 1917-1918.

      I w latach 70-tych XX wieku:

      https://www.facebook.com/media/set/?set=a.263328800449643.59420.227345097381347&type=3#!/photo.php?fbid=263328837116306&set=a.263328800449643.59420.227345097381347&type=3&theater

      Z identyfikacją munduru w który babcia jest ubrana było sporo kłopotu. Zanim do tego doszło rozmawiałem w paru miejscach z amatorami, wreszcie trafiłem do miejsca które ma najlepszych fachowców w tym temacie. Historia tego zdjęcia okazała się dość niezwykła i to z wielu powodów.

      Według ubioru /i innych dokumentów nie związanych ze służbą w wojsku/ Maria Klementyna Sikorska w latach 1917-1918 służyła w Polskiej Sile Zbrojnej i/lub Polskim Korpusie Posiłkowym.

      Opis szczegółów munduru w którym jest Marianna Klementyna Sikorska:

      1. Czapka - maciejówka, w roku 1917 przypisana Polskiej  Sile Zbrojnej, wcześniej zaś noszona w Legionach Polskich i Polskim Korpusie  Posiłkowym. Na czapce widoczny orzeł w koronie, według jednego z  wzorów opracowanych dla tychże formacji między rokiem 1915/16 a 1919.
      2. Na kołnierzu kurtki mundurowej typu hrencz widoczne są węzyki z galonu /sutaszu/ srebrnego, noszone w jednostkach polskich w tej formie od roku 1916 /w początkowym okresie uzupelniane innymi oznakami  stopnia/.
      3. Przy kurtce widać guziki mundurowe, określane zwykle  jako wz. 1917 lub 1919.
      4. O tym, iż nie jest to mundur określany jako wz. 1919 świadczyć mogą kieszenie na piersiach kurtki mundurowej  i charakterystyczny kształt naramienników.
      5. Inna sprawa, iż do zdjęć wykonywanych w niekiedy u fotografów korzystano z rozmaitych kostiumów, jednak przeciwko temu przemawia dokładne dopasowanie munduru do sylwetki. Mundur tego wzoru  mógł być również noszony między rokiem 1917 a 1920/21.

      Jaką formacją była Polska Siła Zbrojna ?

      Podaję definicję encyklopedyczną:

      Polska Siła Zbrojna - Siły zbrojne Królestwa Polskiego aktu 5 listopada, do października 1918 roku. Siły te podporządkowane były armi Cesarstwa Niemieckiego. 12.10.1918r. Rada Regencyjna przejęła władzę zwierzchnią nad Polską Siłą Zbrojną oraz wydała dekret z nową rotą przysięgi Wojska Polskiego.

      I zupełnie inna definicja którą znalazłem w jednej z książek Wydawnictwa Bellona, Warszawa 2008:

      "Późną jesienią 1916r. Legiony /Piłsudskiego/ przewieziono na teren Królestwa Polskiego, gdzie miały stać się kadrą przyszłej, formowanej z poboru, armii polskiej. Zwierzchnictwo nad Legionami przejęli wówczas Niemcy ... Formalnie z dniem 12 kwietnia 1917r. Legiony przekształcono w Polską Siłę Zbrojną. Liczyły wówczas 1037 oficerów i ponad 20 000 szeregowych".

      10.04.1917r. Austriacy przekazali komendę nad Legionami Polskimi w ręce władz wojskowych niemieckich. Spowodowało to "kryzys przysięgowy", 9 lipca 1917 roku zdecydowana większość żołnierzy z Józefem Piłsudskim odmówiła złożenia przysięgi państwu pruskiemu. O losach mojej babci w tym historycznym czasie niestety nic nie wiem. Na skutek odmowy przysięgi 15 000 legionistów zostało internowanych, 3 000 legionistów zostało wyslanych na front włoski. Pozostała tylko II Brygada Legionów i 2775 ochotników z których utworzono Polską Siłę Zbrojną. W ciągu roku ilość żołnierzy służąca w Polskiej Sile Zbrojnej zwiększyła się do 9610 ochotników.

      Skład Polskiej Siły Zbrojnej i jego dowódcy:

             Dowództwo 1-szej Brygady Piechoty.

      • dowódca - płk. Henryk Minkiewicz /do 29.09.1918/
      • dowódca - płk. Leon Berbecki /od 29.09.1918/
      • 1 Pułk Piechoty - mjr. Karol Udałowski
      • 2 Pułk Piechoty - mjr. Ferdynand Zarzycki
      • 3 Pułk Piechoty - ppłk. Karol Block

      Praktycznie rzecz biorąc żołnierze Polskiej Siły Zbrojnej byli podstawą tworzonego w roku 1918 Wojska Polskiego.

      W "Księdze Chwały Piechoty" wydanej w latach 1937-1939 znaleźć można jednoznaczne informacje na ten temat. Żołnierzy Polskiej Siły Zbrojnej można znaleźć w takich podstawowych historycznych jednostkach jak:

      • 2 Pułk Legionów
      • 3 Pułk Legionów
      • 7 Pułk Legionów
      • 8 Pułk Legionów
      • 9 Pułk Legionów

      Najbardziej znane osobistości Polski międzywojennej, związane służbą wojskową z Polską Siłą Zbrojną:

      1. gen. Tadeusz Rozwadowski /1866-1928/, zwierzchnik Polskiej Siły Zbrojnej, latem 1920r. został Szefem Sztabu Generalnego WP, po wojnie 1920r. Generalny Inspektor Kawalerii. 
      2. gen. Władyslaw Sikorski /1881-1943/, w trakcie tworzenia Polskiej Siły Zbrojnej, pułkownik, w przyszłości Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych i Premier Rządu na Uchodźtwie podczas II Wojny Światowej.
      3. gen. Marian Kukiel /1885-1973/, podczas  służby w Polskiej Sile Zbrojnej, kapitan, w latach 1942-1945 do roku 1949 pełnił funkcję Ministra Obrony Narodowej w Rządzie na Uchodźtwie podczas II Wojny Światowej.
      4. gen. Juliusz Kleeberg /1890-1970/, w służbie w Polskiej Sile Zbrojnej, rotmistrz, młodszy brat gen. Franciszka Kleeberga.  
      5. gen. Stefan Rowecki "Grot" /1895-1944/, w w służbie w Polskiej Sile Zbrojnej, porucznik, od 14.02.1942 r. Komendant Główny Armii Krajowej /na terenach okupowanej przez Polski w czasie II Wojny Światowej/.
      6. Stefan Mazurkiewicz /1888-1945/, podczas  służby w Polskiej Sile Zbrojnej porucznik, matematyk, w roku 1920 razem z Władysławem Sierpińskim i Zygmuntem Janiszewskim był współzałożycielem "Fundamenta Mathematicae". 

      

      Milczenie mojej babci na tematy związane ze zdjęciem na którym jest w mundurze Polskiej Siły Zbrojnej mogę tłumaczyć tylko w jeden sposób: jej mąż a mój dziadek kanonier Mieczysław Daniłowicz, do końca życia był Piłsudczykiem. W roku 1919 wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego, przeszedł szkolenie artyleryjskie w Wołkowysku i został wysłany na front w składzie 1 Pułku Artylerii Polowej Litewsko-Białoruskiej wchodzącego w skład 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej. Przeszedł cały szlak bojowy swojego pułku, walczył w jego III dywizjonie, 7 baterii.

      A w rodzinie kłótni nie mogło być .....  

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blog: http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.  

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      niedziela, 15 kwietnia 2012 16:04
  • poniedziałek, 09 kwietnia 2012
    • Szmulowizna.

      Gdy zacząłem interesować się historią mojej rodziny, jednocześnie zainteresowała mnie historia peryferyjnych dzielnic gdzie mieszkali moi pradziadkowie.

      Pytanie:

      Jak wyglądała w tych czasach Szmulowizna ? Jakim była miejscem w rzeczywistości ?

      Szmulowizna to teren historycznej Pragi zaczynający się od ul. Markowskiej, Tarchomińskiej, Wiosennej idący wzdłuż ul. Kawęczyńskiej, wcześniej idąc ul. Ząbkowską, zaczynając spacer od ul. Targowej. Po obu stronach otaczają go tory kolejowe, na samym końcu spaceru spotykamy znów tory kolejowe. Szmulowizna jest otoczona z trzech stron torami kolejowymi.

      Najważniejsze daty z genealogii rodzinnej związane ze Szmulowizną i rodziną Sikorskich z Miechowa, oraz daty historyczne:

      1856 - W rodzinie Stanisława Sikorskiego i Franciszki Sikorskiej z d. Strzeleckiej, w Miechowie przychodzi na świat mój pradziadek Franciszek Sikorski.

      1859 - W rodzinie Macieja Sasa i Heleny Sas z d. Dembskiej, w Miechowie przychodzi na świat moja prababcia Karolina Sas.

      1862 - Otwarcie Dworca Petersburskiego, /Dworzec Wileński/ i Kolei Petersbuskiej, od północy.

      1863 /22.01.1863-jesień 1864/ - Wybuch Powstania Styczniowego 1863.

      1863 /17.02.1863/ - Bitwa pod Miechowem.

      1866 - Otwarcie Dworca Terespolskiego, /Dworzec Wschodni/ i Kolei Terespolskiej, od południa.

      1867 - Powstaje sieć ulic dzisiejszej Szmulowizny.

      1875-1877 - Uruchomienie tzw. kolei Obwodowej /Nadwiślańskiej/.

      1879 /17.11.1879/ Ślub w Miechowie w Bazylice Grobu Bożego biorą: Franciszek Sikorski /23 lata/ i Karolina Sas /20 lat/.

      1880 /około/ - Wyjazd z Miechowa i osiedlenie się na Szmulowiźnie moich pradziadków Sikorskich /nie mam żadnych informacji o koligacjach rodzinnych np. z Sikorskimi właścicielami budynku przy ul. Ząbkowskiej 3/.

      1893 - Autor przewodnika po Warszawie opisując ówczesną Szmulowiznę, określił tutejszych rzezimieszków mianem "kruki". Miało się to wiązać ze sposobem w jaki zdobywali swoje łupy: niczym kruki się na nie rzucali, pojedyńczo lub w grupach. Organizowano również takie wyprawy na mieście.

      1893 - Powstaje Fabryka Parowa Listew W. Domańskiego i S. Zabłockiego /ul. Kawęczyńska 36/, dom mieszkalny /1903/, zabudowania fabryczne /1912/.

      1897 - Powstała Wytwónia Wódek Koneser /ul. Ząbkowska 27/31/.

      1900 - Przychodzi na świat moja babcia Marianna /Maria/ Klementyna Sikorska, ostatnie z dzieci moich pradziadków.

      1902 - Powstanie fabryki "Avia".

      1902 - Pradziadkowie Sikorscy mieszkają na ul. Wiosennej 3 /zdjęcie całej rodziny pradziadków/. Inne adresy rodzinne w tych czasach pradziadków Sikorskich to również ul. Wiosenna: 5 i 7.

      1903 - Powstaje willa Aleksandra Świętochowskiego, autor i publicysta /ul. Kawęczyńska 39/.

      1907-1923 - Budowa Bazyliki Najświętszego Serca Jezusowego.

      1908 - Włączenie Szmulowizny do Warszawy. Do momentu włączenia Szmulowizny do terenu Warszawy, na terenie Szmulowizny przebywały stale tzw. osoby "podejrzane".

      1908 - W przewodniku autorstwa Józefa Sobieszczańskiego można przeczytać: "Głośne były noclegi nędzarzy na tzw. "Berówce" /gdzieś przy ul. Ząbkowskiej/, noszącej tę nazwę od posesyi właściciela Beera. Sypialnie te mieściły się na pięterku drewnianego domu w dwóch izbach, pokrytych barłogiem. W tej ciasnocie, w zimie nieraz nocowało po dwadzieścia kilka osób, bez różnicy płci i wieku. Właściciel pobierał po dwie kopiejki od osoby ..."

      1909 - W "Adresach Warszawy, rok 1909" na str. 311 można znaleźć wpis: Sikorski Franc. mal. pok, Prg-Wiosenna 3. Nazwa zawodu przypisanego w tym przewodniku dla mojego pradziadka nie odpowiadała rzeczywistości. Owszem malował, remontował, itp. Ogólnie w dzisiejszym rozumieniu był według przekazu rodzinnego, kimś w rodzaju konserwatora zabytków w tamtych czasach.

      1922 - Otwarcie zajezdni tramwajowej, Warszawa Praga.

      Na koniec cytuję za Jerzym Kasprzyckim, Varsavianistą "Na Szmulkach jak na Dzikim Zachodzie obowiązywało prawo dobrego sąsiedztwa i lojalności ...".

       

      Wniosek:

      Szmulowizny w tamtych czasach, na pewno nie można było nazwać miejscem banalnym ..... 

       Plan Szmulowizny, po przyłączeniu jej do Warszawy.

      Szmulowizna na początku XX wieku, po dołączeniu jej do Warszawy.

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blog: http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html 

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com 

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. 

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 09 kwietnia 2012 09:52
  • niedziela, 08 kwietnia 2012
    • Dwa zdjęcia Sikorskich i dwa Daniłowiczów.

      Sikorscy.

      Na zdjęciu widoczne jest czworo z rodzeństwa Sikorskich /od lewej/: Aleksandra, Włada, Stanisława, Józef.

      Zdjęcie jest zrobione około roku 1910/1914. Być może zostało zrobione z okazji wyjazdu Józefa za granicę. Gdy moi pradziadkowie przybyli na Szmulowiznę mieli przed sobą wytyczony cel: zadbać o przyszłość swoich dzieci. Dwóch najstarszych synów: Jan /nieobecny na żadnym z rodzinnych zdjęć które posiadam/ i Józef zostali wykształceni na wysoko wykwalifikowanych rzemieślników i z pełnym zawodowym rynsztunkiem wyjechali na emigrację zarobkową przed I Wojną Światową. Niestety kontakt z nimi urwał się w trakcie tej wojny. Stanisława miala ogromne zdolności artystyczne, wykonywała prace rękodzielnicze. Ze wspomnień mojej mamy wiem że przed wojną utrzymywała się /na wysokim poziomie/ z wykonywania sztucznych kwiatów. Jej prace sprzedawane były m.in. w warszawskich domach handlowych.

      Aleksandra, Włada, Stanisława, Józef.

      Rodzeństwo Sikorskich około 1910/1914: Aleksandra, Włada, Stanisława, Józef.

      Na drugim zdjęciu cel pradziadków został już osiągnięty /okolo 1915/. Najstarsze rodzeństwo jest już swoim, z pradziadkami pozostała trójka młodszego rodzeństwa. Na zdjęciu z prababcią Karoliną: Włada i moja babcia Marianna Klementyna /Maria/. 

       Marianna, prababcia Karolina, Włada. 

      Na zdjęciu od lewej: Marianna /moja babcia/, prababcia Karolina, Włada.

      Pradziadkowie mieszkali cały czas w tym samym miejscu: Szmulowizna ul. Wiosenna 3.

       

      Daniłowicze.

      Tym razem tylko o moim dziadku Mieczysławie. Niewiele wiem o tych zdjęciach. Na pierwszym dziadek jest uczniem szkoły powszechnej, w prawej klapie marynarki ma jakaś odznakę. Na drugim jest już uczniem jednej ze szkół kolejarskich w Warszawie, stoi w dumnej postawie.

      Po ukończeniu tej szkoły miał w ręku fach ślusarza, ze Świadectwem Ukończenia jednej z cenionych Szkół Kolejarskich. 

      Mieczysław Daniłowicz około roku 1910.

      Mieczyslaw Daniłowicz około roku 1910.

       

      Mieczysław Daniłowicz po roku 1914.

      Mieczysław Daniłowicz po roku 1914.

      W tym czasie pradziadkowie Daniłowiczowie mieszkali na ul. Palestyńskiej /nr. ?/ na Bródnie.

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blog: http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com 

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.   

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      niedziela, 08 kwietnia 2012 20:53
  • czwartek, 05 kwietnia 2012
    • Na Szmulowiznę i na Bródno.

      Na Szmulowiznę.

      Moi pradziadkowie Franciszek Sikorski  i Karolina Sikorska z d. Sas pojawili sie na warszawskiej Szmulowiźnie w drugiej połowie XIX wieku. Przyjechali z Małopolski, z Miechowa, miasta i regionu które w czasie Powstania Styczniowego 1863 r. ucierpiało w sposób okrutny. W czasie Bitwy pod Miechowem 17 lutego 1863 roku, która do dnia dzisiejszego dnia jest określana jako "jedno z najbardziej tragicznych starć tego powstania", Miechów został spalony i przez wiele lat ograniczano rozwój miasta i regionu Miechowskiego.

      Miechów zaatakował oddział pod dowództwem Apolinarego Kurowskiego. W ataku brali udział m.in. żuawi śmierci. Bitwa miała dwa oblicza. Po początkowych sukcesach powstańców, bitwa przerodziła się w klęskę. Rosjanie byli przygotowani na atak o czym powstańcy nie  wiedzieli. Według danych rosyjskich w bitwie zginęło 200 powstańców. Po bitwie rosjanie dobijali jeńców, wrzucali ich do studni, nie pozwolili po bitwie ugasić pożaru miasta.

      Potem było tak źle, że jak opowiadała mi mama moi pradziadkowie musieli z Miechowa uciekać. Pomimo tego że ucieczka była przygotowana i odbywała się nocą, jednak jeden z kozaków ich dogonił i musieli się wykupić.

      Miechów:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Miech%C3%B3w#Historia

      Bitwa pod Miechowem, 17.02.1863r.:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Miechowem_(1863)  

      Żuawi śmierci:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%BBuawi_%C5%9Bmierci

      Rodzina moich pradziadków na Szmulowiźnie około roku 1902.

      Rodzina moich pradziadków na Szmulowiźnie około roku 1902.

      Na zdjęciu od lewej pradziadkowie i ich dzieci:

      Ludwik, Marianna Klementyna /moja babcia ur. w 1900r./, prababcia Karolina, Włada, Stanisława, pradziadek Franciszek, Józef, Aleksandra.

      Adres moich pradziadków na Szmulowiźnie w tym czasie: ul. Wiosenna 3.

       

      Na Bródno.

      Niestety nie wiem kiedy na warszawskie Bródno przyjechali moi pradziadkowie Andrzej Daniłowicz i Józefa Daniłowicz z d. Piotrowicz. W tym czasie były dwa Bródna, wieś Bródno i Nowe Bródno. Nowe Bródno było osiedlem kolejarskim, na które przyjeżdżała zubożała szlachta, inteligencja i robotnicy. W większości wszyscy przyjeżdżali starając się znaleźć pracę na kolei. Tuż obok przy osiedlu Nowe Bródno były wtedy warsztaty Kolei Nadwiślańskiej i stacja kolejowa Warszawa-Praga.

      Pradziadkowie Daniłowiczowie przyjechali z Podlasia z okolic Śniadowa /koło Łomży/.

      Pradziadkowie po przyjeździe na Nowe Bródno zbudowali swój pierwszy bródnowski dom na ul. Palestyńskiej /w starym już nieistniejącym układzie ulic/, po pewnym czasie go sprzedali i zbudowali kolejny dom drewniany /w roku 1927/ na ul. Julianowskiej 27.  Dom stoi do dnia dzisiejszego.

      Pradziadkowie mieli troje dzieci:

      Franciszkę, Jadwigę i mojego dziadka Mieczysława. 

      Andrzej Daniłowicz około roku 1900.

      Pradziadek Andrzej Daniłowicz.

       

      Józefa Daniłowicz z d. Piotrowicz /Piotrowska/ około roku 1900.

      Prababcia JózefaDaniłowicz z d. Piotrowicz.

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blog: http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com 

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      czwartek, 05 kwietnia 2012 20:38