zeszmulowiznyibrodna

Wpisy

  • czwartek, 24 maja 2012
    • 1 Pułk Artylerii Lekkiej Litewsko-Białoruski.

      1 Pułk Artylerii Lekkiej Litewsko-Białoruski /19 Pułk Artylerii Lekkiej/.

      Historyczny początek formowania 1 Pułku Artylerii Lekkiej Litewsko-Białoruskiego to 15.10.1918 roku na Kubaniu, na terenie zajętym przez gen. Denikina. Na Kubaniu z przybywających żołnierzy i oficerów z pozostałości I Korpusu gen. Dowbór-Mościckiego, II Korpusu Polskiego gen. Hallera i III Korpusu Polskiego, gen. Żeligowski organizował 4 Dywizję Strzelców.  15 października 1918 roku zdecydowano że wobec dużej ilości artylerzystów napływających do dywizji należy utworzyć oddział artylerii. Pierwszym dowódcą tworzonego oddziału artylerii był płk. Przemysław Barthel /Bartha/ de Weydenthal. Następny etap formowania oddziału to Odessa i zwycięskie walki o Tyraspol. 3 kwietnia 1919 roku 4 Dywizja Strzelców wyrusza marszem w boju do Polski.

      16 czerwca 1919 roku 4 Dywizja Strzelców z oddziałem artylerii pod dowództwem gen. Żeligowskiego weszła w skład Wojska Polskiego.

      Płk. Przemysław Barthel /Bartha/ de Weydenthal: ur. 13.06.1893 w Bądkowie na Kujawach, zm. 07.04.1919 podczas walk w Odessie.

      Po uzyskaniu stopnia chorążego rezerwy artylerii zaciągnął się do Polskich Drużyn Strzeleckich w Krakowie. W Drużynach Strzeleckich uzyskał stypendium pozwalające mu studiować w Oficerskiej Szkole Artylerii w Modling. Po wybuchu I Wojny Światowej, będąc obywatelem Austro-Węgier krótko służył w jej armii. Nie mogąc dostać się do Legionów Piłsudskiego zdezerterował i zaciągnął się do Legionów pod przybranym nazwiskiem. W roku 1916 dowodził sformowanym przez siebie dywizjonem haubic. W kwietniu 1917r. ukończył 3-miesięczny kurs Sztabu Generalnego i został mianowany szefem sztabu III Brygady Legionów. W kwietniu 1918r. objął stanowisko szefa sztabu Naczelnego Dowództwa Wojsk Polskich na Ukrainie. Po po otrzymanej informacji o planowanym rozwiązaniu I Korpusu Polskiego udał się na Kubań, gdzie gen. Żeligowski organizował 4 Dywizję Strzelców w ramach której stworzył oddział artylerii będący w przyszłości I dywizjonem, 1 Pułku Artylerii Lekkiej Litewsko-Białoruskiego. Zmarł 07.04.1919r. w wyniku ran odniesionych podczas walk w Odessie. 

      Po odzyskaniu Niepodległości zwłoki płk. Przemysława Barthel /Bartha/ de Weydenthal zostały sprowadzone do Polski i pochowane w grobie rodzinnym w Bądkowie. 

      Odnaczenia:

        • Order Virtuti Militari.
        • Krzyż Niepodległości z Mieczami.
        • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.
        • Krzyż Walecznych /4-krotnie/.
        • Medal za Wojnę 1918-1920.
        • Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości. 

      Szlak bojowy 1 Pułku Artylerii Lekkiej Litewsko-Białoruskiego.

      • 16.06.1919 - /I dywizjon/ walki pod Jezupolem.
      • 01.07.1919 - rozporządzenie Generalnego Inspektoratu Artylerii o utworzeniu 1 Pułku Artylerii Lekkiej Litewsko-Białoruskiego i utworzeniu ośrodka szkolenia pułku w Wołkowysku. 
      • koniec października /II dywizjon/ walki o Lidę.
      • 05.11.1919 - walki w okolicach Lepla.
      • 16.12.1919 - walki o Kamień.
      • 20.01.1920 - walki o Zaozierze.
      • maj 1920 - walki o Lepel.
      • 13.05.1920 - walki o Pyszno.
      • 18.05.1920-26.05.1920 - walki w rejonie rzeki Berezyny.
      • 28.05.1920-05.06.1920 - walki w rejonie Derewna-Niestanowicze. 
      • 23.06.1920-17.07.1920 - walki o Wielką Czernicę.
      • 21.07.1920-07.08.1920 - walki osłonowe w rejonie rzeki Niemen i Bugu.
      • 13.08.1920-16.08.1920 - udział 1 Pułku Artylerii Lekkiej Litewsko-Białoruskiej w Bitwie o Warszawę w rejonie Benjaminowa, Nieporętu i Radzymina.
      • 19.09.1920 - walki o Siemiatycze.
      • 22.09.1920-23.09.1920 - walki w Bitwie o Niemen.
      • 27.09.1920 - walki 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej w Bitwie o Krwawy Bór.
      • 02.10.1920 - walki o Lidę.
      • 07.10.1920 - "Bunt" 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej pod dowództwem gen. Żeligowskiego.
      • 09.10.1920 - 1 Pułk Artylerii Lekkiej Litewsko-Białoruski w składzie 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej zajmuje Wilno.

      Cmentarz Bohaterów Bitwy Warszawskiej 1920r. pod Radzyminem: znajdują się na nim zbiorowe mogiły żołnierzy biorących udział w Bitwie Warszawskiej 1920r, mogiła żołnierzy z wojny obronnej 1939r, i mogiły żołnierzy z okresu okupacji niemieckiej 1939-1945.

      Na bramie wejściowej do cmentarza umieszczone są tablice poświęcone pamięci żołnierzy 81 Pułku Strzelców Grodzieńskich, 85 Pułku Strzelców Wileńskich i 46 Pułku Srzelców Kresowych.

      Po zakończeniu szlaku bojowego:

      • 16.08.1920 - data święta pułkowego 1 Pułku Artylerii Lekkiej Litewsko-Białoruskiej, dzień zwycięskiego boju pułku pod Radzyminem. 
      • 19.04.1922 - data święta dywizyjnego 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej, dzień przyłączenia Wileńszczyzny do Polski.
      • 19.04.1922 - odznaczenie trąbki pułkowej 1 Pułku Artylerii Lekkiej Litewsko-Białoruskiej Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari V klasy, /nr. 6106, nadanie zbiorowe/ przez Marszałka Józefa Piłsudskiego.

      Fragment pocztówki z okresu wojny polsko-bolszewickiej 1920r.

      Fragment pocztówki z okresu wojny polsko-bolszewickiej 1920r, cała pocztówka jest na:

      https://www.facebook.com/#!/ZeSzmulowiznyIBrodna 

      Lista żołnierzy i oficerów 1 Pułku Artylerii Lekkiej Litewsko-Białoruskiego poległych i zmarłych z ran w czasie walk o Niepodległość 1918-1920.

      • ppłk. Bartha Przemysław.
      • ppor. Czarnecki Antoni.
      • kpr. Chmurski Mieczysław.
      • bomb. Jaśkiewicz Ignacy.
      • kan. Jeziorko Henryk.
      • Pajczer Szmul.
      • ogn. Ruszowski Kazimierz.
      • kan. Smulski Adam.
      • kpr. Staniszewski Witold.
      • kan. Żywica Ksawery.

      06.08.1923 z inicjatywy ppłk. Leona Dębskiego w obozie ćwiczebnym na Pohulance, stanął pomnik upamietniający tych żołnierzy i oficerów. 

      Żołnierze i oficerowie odznaczeni Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari V klasy, należący do 1 Pułku Artylerii Lekkiej Litewsko-Białoruskiej.

      • 9 oficerów.
      • 20 szeregowych.

      Żołnierze i oficerowie odznaczeni Krzyżem Walecznych, należący do 1 Pułku Artylerii Lekkiej Litewsko-Białoruskiego.

      • 32 oficerów /w tym 2-krotnie trzech, 3-krotnie czterech, 4-krotnie trzech/.
      • 128 szeregowych.

      Za działania na Litwie Środkowej, Krzyżem Zasługi Wojsk Litwy Środkowej zostało udekorowanych:

      • 5 oficerów.
      • 10 szeregowych /wśród nich kan. Mieczysław Daniłowicz/.

       

       

      Ciąg dalszy nastąpi ...

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

      

      Zapraszam również na blog: http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

       

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      czwartek, 24 maja 2012 19:36
  • niedziela, 06 maja 2012
    • Prapradziadek Łukasiewicz.

      Jedną z moich wielu rodzinnych gałęzi jest rodzina o nazwisku Łukasiewicz. I tak jak w dotychczas zaprezentowanych historiach rodzinnych, korzenie tej rodziny sięgają daleko.

      Jak mówi przekaz kolejnej legendy rodzinnej, prapradziadek Łukasiewicz o nieznanym mi dotychczas imieniu w wieku 14 lat osiadł na Mazowszu w roku 1812. Rok ten był niezwykle ważny dla historii Wielkiej Armii Cesarza Napoleona Buonaparte i  Księstwa Warszawskiego. Pierwsza połowa roku rozpoczęła się zwycięstwami, koniec roku klęską.

      Karta pocztowa z przełomu XIX i XX wieku.

      Karta pocztowa z przełomu XIX i XX wieku.

      Po nieudanej Inwazji na Rosję zwanej Drugą Wojną Polską, 14 letni ochotnik o nazwisku Łukasiewicz jak wielu innych nie powrócił już do swoich ojczystych stron na wileńszczyźnie.

       

      Ciąg dalszy nastąpi ...

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

      

      Zapraszam również na blog: http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      niedziela, 06 maja 2012 19:38
    • Dziadek i babcia.

      Kiedy i jakich okolicznościach poznali się moi dziadkowie, pozostało to ich tajemnicą.

      To zdjęcie jest świadectwem ich ślubu: Mieczysława Daniłowicza i Marianny Klementyny Sikorskiej.

      Ślub Mieczysława Daniłowicza i Marianny Klementyny Sikorskiej.

      Zdjęcie ślubne moich dziadków: Mieczysława Daniłowicza i Marianny Klementyny Sikorskiej.

      Moi dziadkowie zawarli związek małżeński 31.12.1925 roku, w kościele par. Rzymsko-Katolickim na Pradze pod wezwaniem Matki Boskiej Loretańskiej.

       

      Ciąg dalszy tej historii i innych nastąpi ...

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blog: http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      niedziela, 06 maja 2012 19:23
  • czwartek, 03 maja 2012
    • 1 Dywizja Litewsko-Białoruska.

      1 Dywizja Litewsko-Białoruska, jej pierwszy skład historyczny, jesień 1918r .

             1 Brygada Litewsko-Białoruska.

      • Pułk Strzelców Suwalskich.
      • Pułk Strzelców Kowieńskich.

             2 Brygada Litewsko-Białoruska.

      • Pułk Strzelców Grodzieńskich.
      • Pułk Strzelców Białostockich.

             3 Brygada Litewsko-Białoruska.

      • Pułk Strzelców Wileńskich.
      • Pułk Strzelców Mińskich. 

      Karta pocztowa z przełomu XIX i XX wieku.

      Karta pocztowa, przełom XIX i XX w.

      Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari V klasy, nadania zbiorowe 1922-1939.

      • Grób Nieznanego Żołnierza w Arlington /nr. 262/.
      • Grób Nieznanego Żołnierza w Bukareszcie /nr. 6198/.
      • Grób Nieznanego Żołnierza w Paryżu /nr. 6094/ .
      • Miasto Verdun /nr. 6067/.
      • Miasto Lwów /nr. 1/.
      • Legion Bajończyków /nr. ?/
      • Oddział żeński POW /nr. 4930/.
      • ...
      • 41 Suwalski Pułk Piechoty Marszałka Józefa Piłsudskiego, /nr. 2983/ nadanie 19 kwietnia 1922r.
      • 81 Pułk Piechoty /Strzelców Grodzieńskich/, /nr. 6105/ nadanie 19 kwietnia 1922r.
      • 85 Pułk Piechoty /Strzelców Wileńskich/, /nr. 6102/ nadanie 19 kwietnia 1922r.
      • 86 Pułk Piechoty /Strzelców Mińskich/, /nr. 6183/ nadanie 19 kwietnia 1922r.
      • 19 Pułk Artylerii Polowej /1 Pułk Artylerii Polowej Litewsko-Białoruski/, /nr. 6101/ nadanie 22 kwietnia 1922r.

      Pułki wchodzące w skład 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej, w latach walk o Odzyskanie Niedległości 1918-1920r. Łącznie za walki o Odzyskanie Niepodległości, było 40 nadań zbiorowych Krzyża Srebrnego Orderu Virtuti Militari V klasy.

      Legion Bajończyków: potoczna nazwa pododziału Legii Cudzoziemskiej złożonej z ochotników z Polski. Oddział w sile kompanii /200 żołnierzy/ powstał w sierpniu 1914 roku w miejscowości Bayonne na terenie Francji. Wcielony do Legii Cudzoziemskiej, walczył od 22 pażdziernika na froncie zachodnim z Niemcami. Po walkach 9 maja 1915 roku o wzgórze Vimy w pobliżu Berthouval, gdzie stracił 3/4 swojego stanu, po kolejnych walkach /kolejne straty osobowe/ Legion Bajończyków latem 1915 roku został rozwiązany. Po rozwiązaniu swej jednostki bajończycy walczyli o wolność Polski pod sztandarami jednostek polskich i francuskich. Znani bajończycy: rzeźbiarz Xawery Dunikowski, pisarz Jan Żyznowski.

      Oddział żeński POW: Oddział żeński w Polskiej Organizacji Wojskowej rozpoczął swoją działalność jesienią 1914r. Kobiety w Oddziale żeńskim POW wypełniały obowiązki na stanowiskach:

      • Kancelistek w POW.
      • Kurierów.
      • Przy fałszowaniu dokumentów.
      • Przy wyszukiwaniu i zabezpieczeniu lokali konspiracyjnych. 
      • W redakcjach nielegalnych pism i ich kolportażu.
      • W szpitalach, kuchniach, wojskowych.
      • W transporcie broni i materiałów wybuchowych.
      • W żandarmerii wojskowej. 

      Verdun: miejscowość i gmina we Francji w regionie Lotaryngia. W roku 1916, od 21 lutego do 20 grudnia toczyły się tu zacięte walki o Twierdzę Verdun, określone jako Bitwa pod Verdun. Łącznie zginęło tu ponad 650 tys. żołnierzy: 362 tys. Francuzów i 350 tys. Niemców /inne szacunki podają liczbę 800 tys. żołnierzy/. W czasie bitwy obie walczące strony zużyły 36 miliononów pocisków artyleryjskich. Twierdza pozostała w rękach francuskich.

      28 stycznia 1921 roku Nieznany Żołnierz spod Verdun, spoczął w Grobie Nieznanego Żołnierza w Paryżu.

      Grób Nieznanego Żołnierza.

      Idea uczczenia Poległych w Walkach o Niepodległość w latach 1914-1921 została sformalizowana w czerwcu 1921r. 4 kwietnia 1925 nastapiło losowanie jednego z pobojowisk z tych lat, jako miejsca z którego będzie ekshumowany i zostanie przeniesiony Nieznany Żolnierz do budowanego Grobu Nieznanego Żołnierza w Warszawie. Losowanie odbyło się w Ministerstwie Spraw Wojskowych, losował najmłodszy kawaler Orderu Virtuti Militari ogniomistrz Józef Buczkowski z 14 Pułku Artylerii Polowej. Wybór padł na Lwów.

      Kryteria podstawowe wyboru pola walki:

      • Pole walki musiało być na terenie Rzeczpospolitej Polskiej.
      • Musiała wystapić wielka ilość poleglych na ograniczonym polu walki.
      • Walka stoczona w tym miejscu musiała być zaszczytna dla całego Wojska Polskiego.

      Wybór pobojowisk został wykonany przez Biuro Historyczne Ministerstwa Spraw Wojskowych pod kierownictwem gen. Mariana Kukiela. Były to:

      • Lwów, łącznie z pobojowiskami pod Wereszycą, listopad 1918-1919r.
      • Chorupian, lipiec 1920r.
      • Wólka Radzymińska, 13 lipiec - 15 lipiec 1920r.
      • Borków pod Nasielskiem, 14 lipiec - 16 lipiec 1920r.
      • Sarnowa Górka 16 sierpnia - 18 sierpnia 1920r.
      • Krwawy Bór, 27 września 1920r.
      • Lida, kwiecień 1919, lipiec 1920, wrzesień 1920r.
      • Chodaczków Wielki i Nastasów, 30 lipca - 6 sierpnia 1920r.
      • Brzostowica, wrzesień 1920r.
      • Przasnysz, sierpień 1920r.
      • Obuchowo pod Grodnem, 25 września - 26 września 1920r.
      • Komarów, 31 sierpnia 1920r.
      • Hrubieszów, 31 sierpnia, wrzesień 1920r.
      • Kobryń, wrzesień 1920r.
      • Dytiatyń, wrzesień 1920r.

      25 października 1925 roku na Cmentarzu Orląt we Lwowie ekshumowano żołnierzy pochowanych pod nieznanym imieniem. Wyboru spośród ekshumowanych trumien dokonała p. Jadwiga Zarugiewiczowa matka żołnierza poległego na przedpolu Zadwórza, bezimiennie pochowanego na nieznanym cmentarzu. Okazał się nim 14-letni ochotnik w czapce maciejówce bez szarży.

      Bitwa pod Zadwórzem, 17.08.1920r.

      Bitwa pod Zadwórzem, 17.08.1920r. /fragment/, autor Stanisław Batowski /obraz formatu 485 cm/335cm/.

      Bitwa pod Zadwórzem przez współczesnych nazwana polskimi Termopilami: bitwa miała miejsce 17 sierpnia 1920 roku. Na przedpolach Lwowa przeciwko oddziałom Pierwszej Armi Konnej Siemiona Budionnego /bezpośrednio w tym boju, przeciwko 3 dywizjom/ stanęło do boju 330 polskich żołnierzy. W pięciogodzinnym boju poległo ich 318. Celem walki było opóźnienie dotarcia wojsk sowieckich do Lwowa, cel został osiągnięty.

      

      Uroczyste złożenie Nieznanego Żołnierza do Grobu Nieznanego Żołnierza w Warszawie, odbyło się 2 listopada 1925 roku. Podczas uroczystości obecni byli przedstawiciele najwyższych władz państwowych, wojska, przedstawiciele wszystkich wyznań w Polsce.  

      Miejsca walk w których brali udział żołnierze 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej w sposób zorganizowany, wyróżnione na tablicach umieszczonych na Grobie Nieznanego Żołnierza przed II Wojną Światową. 

      • Kubań-Odessa, 1918-1919r.
      • Radzymin-Ossów, 13-15 sierpnia 1920r.
      • Grodno-Obuchowo, 20-25 września 1920r.
      • Krwawy Bór-Papiernia, 27-28 września 1920r.

      W latach 1946-1990 historyczne tablice z Grobu Nieznanego Żołnierza z miejsc walk o Niepodległość w latach 1918-1920, zostały złożone w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Obecnie zostały zawieszone na filarach przy wejściu głównym do tego Muzeum.    

      Miejsca walk w których brali udział żołnierze 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej w sposób zorganizowany, wyróżnione na tablicach umieszczonych na Grobie Nieznanego Żołnierza po roku 1990 /obecnie/.

      • Kubań-Odessa, 1918-1919r.
      • Radzymin-Ossów, 13-15 sierpnia 1920r.
      • Grodno-Obuchowo, 20-25 września 1920r.
      • Krwawy Bór-Papiernia, 27-28 września 1920r.
      • Wilno, 9 październik 1920r.

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blog: http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. 

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      czwartek, 03 maja 2012 08:36
  • środa, 02 maja 2012
    • Wojna Polsko-Bolszewicka, rok 1920.

      To zdjęcie jest zrobione gdy mój dziadek, kanonier Mieczysław Daniłowicz jest na Froncie Litewsko-Bialoruskim w roku 1920.

      Najważniejsze elementy munduru z odznakami:

      • Czapka - rogatywka wz. 1919.
      • Koszula amerykańska z  tego okresu, z doszytymi naramiennikami. Koszul tego typu używano powszechnie jako bluz letnich w tym okresie, przed wprowadzeniem polskiej bluzy letniej wz. 1928.
      • Krzyż Armii Ochotniczej.
      • Odznaka Dywizji Litewsko-Białoruskiej.
      • Odznaka Frontu Litewsko-Białoruskiego.
      • Na prawym rękawie widoczne kąty za 1 rok służby na froncie, ustanowione 14 lipca 1920 roku.

      Mieczysław Daniłowicz, na froncie rok 1920r.

      Mieczysław Daniłowicz na froncie, rok 1920.

       

      14 lipca 1920 roku bolszewicy rozpoczęli kontrofensywę na całym froncie. Na 1 Dywizję Litewsko-Białoruską uderzyła 3 Armia Sowiecka. Od godz. 9.00 dywizja rozpoczęła kolejne walki pod Wielką Czernicą i Otrubkiem. 

      • 5 lipca III dywizjon staje na stanowiskach bojowych w rejonie Zarzezysk. 
      • 7 lipca III dywizjon stacjonuje w Sakowiczach.
      • 13 lipca, walki nad rzeką Dźwinosą.
      • 14 lipca III dywizjon zajmuje pozycje przy miejscowości Salagiry.
      • do 21 lipca w walce 1 Dywizja Litewsko-Białoruska wycofała się za linię rzeki Niemien.
      • od 21 lipca dywizja jest w grupie gen. Jędrzejewskiego, obejmuje stanowiska od rzeki Szczary do toru kolejowego Wołkowysk-Lida.
      • 7 bateria III dywizjonu artylerii obejmuje stanowiska bojowe na folwarku Nowinki współdziałając razem z pułkiem Nowogródzkim.
      • 23 lipca 1920 roku, ciężkie walki 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej w okolicach miejscowości: Wołpy, Rybaki, Kowale.
      • 24 lipca 1920 roku na skutek ciągłego bardzo silnego natarcia bolszewików front się powoli cofał, na swoich stanowiskach pozostała jedynie 1 Dywizja Litewsko-Białoruska. W rezultacie po raz pierwszy w swojej historii dywizja została okrążona. 
      • W godzinach popołudniowych 24 lipca 1920 roku 1 Dywizja Litewsko-Białoruska była okrążona ze wszystkich stron sowieckimi dywizjami piechoty. Były to: 6-ta, 11-ta. 16-ta, 21-sza i 56-ta sowieckie dywizje piechoty. Rozpoczął się bój pod Rosią.
      • W ciężkich walkach od 24 lipca do 26 lipca 1 Dywizja Litewsko-Białoruska wycofując się dogoniła 1-szą Armię W.P. w okolicach miejscowości Jałówka. Dywizjon artylerii nie stracił żadnej armaty, nie poniósł większych strat.

      Roś: rzeka na Ukrainie, prawy dopływ Dniepru, płynie przez Wyżynę Naddnieprzańską. Większe miejscowości; Pohrebyszcze, Wołodarka, Biała Cerkiew, Rokitna, Bohusław, Korsuń Szewczenkowski.

      Z opisów walk pod Rosią:

      "Nie zważając na ostateczne przemęczenie fizyczne i moralne, dywizja przebiła się przez pierścień wroga, zawdzięczając niezwykłej brawurze swych artylerzystów z porucznikiem Brunonem Romiszewskim na czele ... 

      Nastąpił teraz kryzys boju. Oto na oczach szturmującego przeciwnika, wszystkie siedem bateryj wyjechało przed las i szybko odporzodkowały się, poczem na odległość 500-600 m. otwarły morderczy ogień do biegnących na piętach wileńskiego pułku tyralier nieprzyjacielskich. Lawina żelaza wypluta z dział obsługiwanych przez oficerów spadła znienacka na wroga i nim się opamiętał, ogień artylerii rozniósl go i złamał ...  

      Z nadludzkliem zaparciem pracowali teraz artylerzyści, tak jakby byli jednocześnie piechotą, kawalerią i wszystkiem ...

      Wydostanie się z matni pod Rosią dywizja zawdzięczała bochaterskiej postawie wszystkich oddziałów i dowódców a zwłaszcza artylerii ...".

       

      Zbliżał się powoli 15 sierpnia 1920 roku, walki o Warszawę i Radzymin.

       

      Ciąg dalszy nastąpi .....

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blog: http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

       

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      środa, 02 maja 2012 20:07
    • Dwa nieznane zdjęcia rodzinne.

      W swoim zbiorze mam kilka zdjęć rodzinnych na których są osoby z nieznanych mi gałęzi rodzinnych.

      Nieznane zdjęcia rodzinne.

      Nieznane zdjęcie rodzinne, około roku 1910-1915.

      Jedyną znaną mi osobą na tym zdjęciu jest najstarsza z sióstr mojej babci Marianny /Marii/, Stanisława /ur. w roku 1885/. Stanisława jest w wieku okolo od 25 do 30 lat. Dzięki temu jestem w stanie datować to zdjęcie na rok około 1910-1915. Niestety oprócz cioci Stasi /tak była nazywana w rodzinie jeszcze w wiele lat po II Wojnie Światowej gdy już nie żyła/ nikogo z obecnych osób na tym zdjęciu nie znam.

      Moi pradziadkowie i dziadkowie utrzymywali kontakty z rodzinami:

      • w Kazimierzy Dolnej z nieznaną mi rodziną.
      • w Krakowie z rodziną i babcią Dembską.
      • w Małopolsce, w Miechowie, być może również z rodziną w Proszowicach.
      • z rodziną na terenie Warszawy.
      • w Wielkopolsce /obecne konińskie/ z rodziną mojej prababci Józefy Daniłowicz z d. Piotrowicz /Piotrowskiej/. Mama mojej prababci była z d. Korbaleska.
      • na Podlasiu z rodziną mojego dziadka Daniłowicza.
      • na terenie Zagłębia Dąbrowskiego, w Sosnowcu i w innych miejscowościach z rodziną Sasów.

      Na drugim ze zdjęć niestety nie znam nikogo.

      Nieznane zdjęcie rodzinne.

      Nieznane zdjęcie rodzinne, okres międzywojenny.

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blog: http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

       

      

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      środa, 02 maja 2012 18:56