zeszmulowiznyibrodna

Wpisy

  • wtorek, 31 lipca 2012
    • san. Barbara Muszewska, ps. "Janina".

      plut. san. Barbara Muszewska, ps. "Janina", "Kry-Bar".

      http://www.1944.pl/historia/powstancze-biogramy/Barbara_Muszewska/?q=muszewska+barbara

      Córka Józefa Muszewskiego i Janiny Muszewskiej z d. Daniłowicz, ur. 04.09.1925 w Warszawie, zam. przed Powstaniem Warszawskim 1944r. na warszawskich Powązkach, w domu przy nieistniejącej już ul. Czerwińskiej 13 m 2. Ulica Czerwińska przed II Wojną Światową znajdowała się w okolicy współcześnie leżących ulic: Włościańskiej i Broniewskiego.  

      Ulica Czerwińska na Planie m. st. Warszawy 1935r.

      Ulica Czerwińska na Planie Miasta Stołecznego Warszawy z 1935r.

      Mapka jest również na:

      https://www.facebook.com/media/set/?set=a.269752563140600.61640.227345097381347&type=1#!/photo.php?fbid=269752653140591&set=a.269752563140600.61640.227345097381347&type=1&theater

      W konspiracji od 15 roku życia /1940r./, podczas konspiracji 1939-1945:

      • II Obwód Żoliborz–Powązki, "Żywiciel", Zgrupowanie "Żyrafa", WSK /sanitariuszka/, kolportaż gazetek /1942-1944/: Biuletyn Informacyjny, Insurekcja i inne, ze Starego Miasta na Żoliborz i Powązki. 

      W czasie okupacji niemieckiej 1939-1944 pracowała:

      • Dworzec Warszawa-Wschodnia, Rada Główna Opiekuńcza, sanitariuszka.  

      Przydział organizacyjny przed Powstaniem Warszawskim 1944r.:

      • Baon "Żubr", 3 kompania, d-ca patrolu sanitarnego, sanitariuszka.

      Powstanie Warszawskie 1944r.:

      • 01.08.1944-28.08.1944, Punkt Sanitarny Nr. 116a, ul. Solecka 10, sanitariuszka, Punkt Sanitarny Nr. 116a, ze względu na obecność niemców na Powązkach, po pierwszych walkach powstańczych pracował w konspiracji jako cywilny Punkt Opatrunkowy.
      • 28.08.1944-07.09.1944, Punkt Sanitarny Nr. 104, rozwinięty w szpital polowy w Forcie Sokolnickiego, ul. Czarnieckiego 49, siostra, salowa.
      • 07.09.1944-30.09.1944, Baon "Żubr", Odwód d-cy batalionu, pluton 211, sanitariuszka.

      30.09.1944r. po upadku Powstania Warszawskiego 1944r. na Żoliborzu dostała się do niewoli niemieckiej.

      W niewoli niemieckiej przebywała w Stalagach /nr. jeńca: 46608/:

      • Stalag XI-A, Altengrabow.
      • Stalag VI-C, Oberlangen.
      • Gross Lubars.
      • 2 razy w lazaretach obozowych.

      Stalag w którym przebywała Barbara Muszewska został wyzwolony 18.04.1945r. przez patrol 3 szwadronu 10 Pułku Strzelców Konnych 1 Dywizji Pancernej generała Maczka. Stalagi zostały zlikwidowane w pierwszych dniach maja 1945r. W tej sytuacji Barbara Muszewska została odkomenderowana rozkazem dowódcy obozu, por. Ireny Mileskiej do pracy w szpitalach wojennych we Francji.  

      Po zakończeniu służby we francuskich szpitalach wojskowych wstąpiła do WAAF, gdzie służyła do demobilizacji w stopniu strzelca.

      Nie wróciła do Polski, po 1945r. udała się na emigrację.

       

      W wykazie oddziałów bojowych Zgrupowania Żywiciel, batalionu Żubr jest razem z sanitariuszkami:  

      • "Danusią",
      • "Bałtyk",
      • Boretą Marią, "Żanetą",
      • Brzozowską-Dziedzic Jadwigą, "Żarmeną",
      • "Teresą",
      • Chadzyńską-Grabowiecką Karoliną, Żunią,
      • "Danką", "Danusią",
      • Gajewską Aurelią,
      • "Hanką I",
      • "Jadwigą",
      • Jadwigą, "Kwałek",
      • "Janiną",
      • "Joanną",
      • "Józefą",
      • Kondracką Danutą, "Adamowicz",
      • Kowalską Hanną, "Olgą",
      • "Krysią",
      • "Krzysią",
      • Kulczykowską Antonią, "Bogumiłą",
      • Lipińską Małgorzatą,
      • "Małgorzatą",
      • "Marysią",
      • Muszewska Barbara,"Janina",
      • Stampor,
      • Tatarską Felicją, "Teresą",
      • Wakońską Ireną, "Ireną",
      • Wiśniewską Anielą, "Grażyną",
      • Żołkos Olgą.

      Za udział w walce z okupantem niemieckim 1940-1944 została odznaczona:

      • Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami.   
      • Medalem Wojska. 

       

      Koligacja rodzinna: matka Barbary Muszewskiej, była jedną z sióstr dziadka Mieczysława Daniłowicza.

       

      O Radzie Głównej Opiekuńczej /RGO/:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Rada_G%C5%82%C3%B3wna_Opieku%C5%84cza

      O "Żubrach" z Żoliborza:

      http://www.zubry1944.pl/

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Zgrupowanie_%C5%BBubr

      O Forcie Sokolnickiego:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Fort_Siergieja_Cytadeli_Warszawskiej

      O zespole Stalagów "Oberlangen":

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Stalag_VI_C

      O WAAF:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Women's_Auxiliary_Air_Force

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt. 

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://znadniemnawiliiiberezyny.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. 

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      wtorek, 31 lipca 2012 19:58
  • sobota, 14 lipca 2012
    • Pochodzenie nazwisk cz. 2.

      Korbaleski.

      Pojawiło się zupełne inne pochodzenie nazwiska Korbalewski, dzięki pomocy znajomych.

      Korbalewski 1771, od staropolskiego korbel /kubek/, Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999.

      Z tym że w Encyklopedii Nazwisk i Przydomków Szlacheckich, Jana Siwka wyd. Kastor można znaleźć również:

      • Korb h. _ 1570, Inflanty.
      • Korba vel Korblowicz ... h. Sas.
      • Korbecki h. Poraj, 1782, woj. krakowskie, woj. litewskie.
      • Korbel h. _ 1550, woj. ruskie.

      Nazwiska: Korbaleski, Korbalewski i podobne nie są tu wymienione.

      Jak widać pierwszy człon nazwiska Korbaleski/Korbalewski był używany w różnorodny sposób w Rzeczpospolitej na ziemiach polskich i ruskich. Kwestia pochodzenia nazwiska jest wyjaśniona poniżej:

      • Korb, Korba, Korbecki - od korba, /staropolskie kurba/, było to np. urządzenie z rączką do kręcenia wału.
      • Korbaleski, Korbalewski, Korbulewski - od od staropolskiego korbel /kubek/.

      Encyklopedii Nazwisk i Przydomków Szlacheckich, Jana Siwka można znaleźć jeden przykład nazwiska, które w tej wersji pochodzenia nazwisk, w bezpośredni sposób można wiązać ze staropolskim określeniem korby, kurba, jest to stary ruski ród książęcy:

      • Kurbski vel Jarosławski vel Kurpski książę h. Lew, 1564, woj. wileńskie, wołyńskie, rodzina książęca ze szczepu Ruryka, osiedliła się w Polsce, w XVI wieku.

       

       

      Prababcia Józefa Daniłowicz z d. Piotrowicz/Piotrowska ur. w Kopojnie /Wielkopolska/, była córką Leopolda Piotrowskiego i Marcjanny Piotrowskiej z d. Korbaleskiej.

      Herb Poznania z pocztówki, początek XX wieku.

      Herb Poznania z pocztówki, początek XX wieku.

      Cała pocztówka na:

      https://www.facebook.com/media/set/?set=a.261044340678089.58640.227345097381347&type=3#!/photo.php?fbid=261044534011403&set=a.261044340678089.58640.227345097381347&type=3&theater

      Zbyt wiele na temat tej gałęzi rodzinnej na razie nie wiem. Jak na razie udało mi sie odnaleźć troje Korbaleskich z dawnych czasów:

      • Korbaleski Casimir, pracownik, ur. 1813, zm. 24.10.1856 w wieku 43 lat, pochowany w Kretkowie, pozostawił małżonkę Korbaleski Agathea z d. Szczęsna, zam. w Miniszewie par. Kretków, Wielkopolska.
      • Korbaleski Teofila, ur. 1835 w Lubrańcu, Wielkopolska.
      • Korbaleski Leon, ur. 1837 w Lubrańcu, Wielkopolska.
      • Piotrowicz Marcjanna z d. Korbaleska, ur. ?, zm. ? /moja praprababcia/.

      Miejscowości w Wielkopolsce związane z tą rodziną:

      • Kopojno.
      • Kretków.
      • Lubraniec.
      • Miniszew.
      • Zagórów.

      Wydaje się że jest to najstarsza forma nazwiska obecnie często spotykanego w tym regionie. Odmianami nazwiska Korbaleski są nazwiska: Karbolewski, Korbalewski, Korbolewski, Korbulewski /wyzn. ewangelickie/ i kolejne odmiany tych nazwisk. 

      Według wyszukiwarki nazwisk serwisu heraldyczno-genealogicznego Domu Polonii w Pułtusku /dane z 1998r./ nazwisko:

        • Korbaleski - w Polsce już nie występuje.
        • Karbolewski - występowało w Polsce 12 razy, tylko w byłym woj. Kaliskim i Lesznieńskim.
        • Korbalewski - występowało w Polsce 3 razy, tylko w byłym woj. Kaliskim.
        • Korbolewski - występowało w Polsce 86 razy, najczęściej spotykane w byłym woj. Kaliskim i Konińskim.
        • Korbulewski - w Polsce już nie występuje, w XIX wieku występowalo w Wielkopolsce. 
       

      Kretków k/Zagórowa: właścicielem wsi Kretków, Podlesie i Rogaszyce był hr. Hipolit Skórzewski h. Drogosław ur. ?, zm. pod koniec XIX wieku w Kretkowie. Pierwszy kościół parafialny w Kretkowie został zbudowany na początku XV wieku. Z dawnej świetności Kretkowa pozostał park dworski i ruiny pałacu.

       

      Ciąg dalszy nastąpi ...

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://znadniemnawiliiiberezyny.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      sobota, 14 lipca 2012 21:17
  • sobota, 07 lipca 2012
    • Pochodzenie nazwisk, cz. 1.

      Daniłowicz.

      Nazwisko jest pochodzenia ruskiego od imienia Daniło /pol. Daniel/ tzw. patronimik, czyli: "Jak to dawniej na Rusi bywało, każdego Daniłę, Daniłowiczem zwano ...". Do dziś w językach ruskich istnieje tzw. otczestwo, mówiące o imieniu ojca.

      Np. Jan Józefowicz Daniłowicz, jest Janem Daniłowiczem synem Józefa.

      Ruska wersja nazwiska to Daniłowicz i odmiany, wersja Polska Danilewicz i odmiany.

      Daniel /rus, Daniło/ postać biblijna z Księgi Daniela: był młodym Żydem, wziętym do niewoli w Babilonii. Na dworze króla Nabuchodonozora II Daniel został służącym królewskim, jadł tylko posiłki które dopuszczało prawo żydowskie, Persowie uczynili Daniela urzędnikiem, dzięki zorganizowanej intrydze Daniel został wrzucony do jaskini lwów, lecz Bóg uratował mu życie, Daniel wielokrotnie odczytywał sny, w których Bóg wyjawiał mu swe plany na przyszłość.

      Św Daniel z Egiptu: /zm. 16.02.309r./ Egipcjanin, św. kościoła katolickiego i prawosławnego, męczennik, towarzyszył chrześcijaninom skzanym za wyznanie wiary chrześcijańskiej podczas przymusowych robót w kamieniołomach, nie wyparł się wiary podczas tortur, ścięty. 

      Podstawowa informacja którą miałem od mojej mamy mówiła o tym że rodzina dziadka była ze szlachty, pochodziła z Podlasia /okolice Łomży/. Szukając korzeni rodzinnych znalazłem na Podlasiu /w białostockim/ i na Mazowszu, parę skupisk Daniłowiczów. Co charakterystyczne, są rodziny tym regionie w których przetrwały imiona ruskie, są to w zdecydowanej większości rodziny prawosławne lub należące do kościoła Unickiego. Są też rodziny z imionami polskimi, tak jak moi Daniłowicze, rodziny katolickie. Najstarsze potwierdzone dane o moich Daniłowiczach znależć można na:

      http://katalogszlachty.com/

      w rozdziale: Szlachta powiatu łomżyńskiego spisana w 1866 roku do celów wojskowych:

      http://katalogszlachty.com/index.php?option=com_content&view=article&id=8284:szlachta-powiatu-omyskiego-spisana-w-1866-roku-do-celow-wojskowych-litera-d&catid=37:wykazy&Itemid=56

      Widoczny na tej stronie: Apolinary Daniłowicz to mój prapradziadek. Widniejące tu imiona jego rodziców a moich praprapradziadków /ur. najprawdopodobniej na przełomie XVIII i XIX wieku/ są również polskie, oprócz pokolenia mojej mamy, nie spotkałem podczas poszukiwań rodzinnych imion mówiących o ruskim pochodzeniu rodziny i potrzymywanej tego typu tradycji w formie imion, oprócz pokolenia mojej mamy /moja mama Eugenia, jeden z wujków Teodor/.

      Brak herbu rodzinnego może wskazywać na bardzo starą, ruską tradycję gdzie większość rodzin szlacheckich /bojarskich/ nie miała w herbów. Kiedy i w jakich okolicznościach Daniłowicze przeszli na katolicyzm, tego jak na razie nie jestem w stanie określić.

      Tu być może wyjaśnieniem będzie fragment tekstu, który cytuję tu jako pewną zasadę z zamierzchłej przeszłości:

      "Na podstawie popisu z 1529 roku możemy przebadać występowanie na Rusi Litewskiej /grodzieńsko-nowogródzkiej/ elementu o pochodzeniu bałtyckim. Ta część bojarów litewskich, a zapewne również pruskich i jaćwieskich, która nie uległa zupełnej rusyfikacji w ciągu XIV wieku została przez Władysława Jagiełłę zmuszona, nawet w przypadku wcześniejszego przyjęcia prawosławia, do chrztu katolickiego. Bojarzy ci przyjmowali wraz z wyznaniem katolickim język i kulturę polską, gdyż duchowieństwo, nawet pochodzenia litewskiego, poługiwało się nawracjąc pogan lub "schyzmatyków" językiem polskim i nadawało im imiona używane w polskiej postaci językowej.

      Na przykładzie powiatu wołkowyskiego graniczącego z podlasiem stwierdzamy, że jeszcze w 1529 roku w powiecie tym na 204 ziemian wystawiających 106 koni - niedzielni wystawili wspólnie - aż 73 osoby /tj. ponad jedna trzecia/ posiadały imiona polskie lub litewskie, względnie szerzej bałtyckie ...

      ... Z tych 73 katolików jedynie drobna część mogła wywodzić się z bojarów ruskich, którzy przyjęli zgodnie z wymogami prawnymi katolicyzm żeniąc się z Litwinkami lub znacznie rzadziej z Polkami, głównie z Podlasia. Natomiast z pozostałych 131 osób noszących imiona ruskie znaczna część to niewątpliwie potomkowie osadników lub wychodźców bałtyckich przybyłych na Ruś Litewską już w XIII i początkach XIV wieku i wobec tego należących do zupełnie już zruszczonych wyznawców prawosławia od kilku pokoleń. Nie dotknęły ich zatem nakazy Władysława Jagiełly przyjęcia wtórnego chrztu, tym razem katolickiego ...

      Do imion mających polską formę należały: Staś i Stanko, Wojciech, Jan i warianty Jaśko, Janko, także Maciej, jakub /zamiast Jakow/, Bartosz, Szymko /zamiast Seńko/ itp.

      Do imion względnie patronimików należały szlachty wołkowyskiej należały w 1529 roku następujące imiona bałtyckie: Jaskołd, Kołupajło, Korejwa, Manowid, Myszejko, Narko, Ostejko, Pac, Pukszta, Rodziewicz, Rymko, Stryżka, Sutko, Szemet, Zabieła ...

      ... Powyższe osadnictwo należało przede wszystkim do wojskowego osadnictwa litewsko-jaćwieskiego. dzięki przyjmowaniu przez bojarów pochodzenia bałtyckiego chrztu katolickiego powstała na Rusi Litewskiej już w XV wieku sieć parafii katolickich. Uważamy zatem że, póltora wieku wcześniej, w dobie chrystianizacji Litwy element wojskowy pochodzenia bałtyckiego był na Rusi Litewskiej dominujący, a z biegiem czasu uległ on może w wyższym stopniu polonizacji językowej i kulturowej niż rusyfikacji nie tracąc jednak świadomości narodowej i państwowej w wypadku pozostawania przy katolicyźmie"

      Z Drobna Szlachta Podlaska w XVI-XIX wieku, Ośrodek Badań Historii Wojskowej Muzeum Wojska w Białymstoku, Polskie Towarzystwo Heraldyczne, Białystok 1991r.

      Dzięki zawartej 02.10.1413r. Unii Horodelskiej w Horodle, szlachta litewska została zrównana z polskimi rodami. Przyjęcie polskich herbów przez szlachtę litewską dotyczyło tylko najmożniejszych rodów Wielkiego Księstwa Litewskiego.

      Z zasady w trakcie poszukiwań tego typu gdy mam skąpe dane zawarte w dokumentach, przyjmuję określone założenie. Czasem dopiero po dłuższym czasie udaje się je potwierdzić, zdarza się również że wypływające kolejne informacje zmieniają kierunek poszukiwań.

      Jak na razie nie mam żadnej dokumentacji potwierdzającej to założenie, czy kiedykolwiek uda się je potwierdzić w 100% ? 

      Najbardziej znany Daniłowicz związany z Łomżą;

      Daniłowicz Ignacy: ur.1788, zm.1843, ur. w Hryniewiczach Dużych na Podlasiu, jego matka pochodziła z rodziny unickiej, ojciec rzymsko-katolickiej. Ojciec wychowany w duchu kościoła Unickiego, przyjął święcenia kapłańskie tego kościoła, jego dwaj bracia zostali księżmi katolickimi. Wychowany przez stryja Michała wybitnego pedagoga pijarskiego, kształcił się w łomżyńskiej szkole pijarów. Ukończył gimnazjum pruskie i Uniwesytet Wileński gdzie uzyskał tytuł magistra praw. Profesor Uniwersytetów: Wileńskiego, Kijowskiego, Charkowskiego. Miał wielu przyjaciół polaków.

      W roku 1824 wydalony karnie z Uniwersytetu Wileńskiego: "poza granice polskich guberni", za swoją polskość i pracę nad Metryką Koronną, razem z profesorami: Lelewelem i Bobrowskim. Praktycznie na wszystkich mi znanych amatorskich stronach internetowych jest określany jako:

      rosyjski historyk i prawoznawca, przykład: http://pl.wikipedia.org/wiki/Ignacy_Dani%C5%82owicz

      Pełna biografia Ignacego Daniłowicza: Ignacy Daniłowicz - wileński historyk prawa XIX wieku, autorstwa mgr. prawa Adama Bochentyna jest dostępna na internecie. 

       

      Ciąg dalszy nastąpi ...

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html 

      http://znadniemnawiliiiberezyny.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      sobota, 07 lipca 2012 21:30
  • piątek, 06 lipca 2012
    • Prapradziadek Maciej Sas, cz. 1.

      O pradziadku Macieju Sasie, informacji jest niewiele.

      Nie znam ani daty i miejsca jego urodzin, daty jego śmierci, jak również gdzie został pochowany. Jak na razie odnalazłem trzy Akty Chrztu jego dzieci, w których jest sporo informacji o prapradziadku i jak sobie w tamtych czasach radził.

      Akt Chrztu Jana Sasa, 02.09.1855r.

      "Nr. 208, Sas Jan, Miechów.

      Działo się w Miechowie dnia drugiego Września o godzinie pierwszej po południu Tysiąc ośmset pięćdziesiątego piątego roku. Stawił się Maciej Sas wyrobnik z Zagród lat trzydzieści jeden mający, w obecności Błażeja Żędowskiego policyanta z Miechowa lat pięćdziesiąt cztery i Jana Daniek Zagrodnika z Zagród lat ..... dziesiąt i okazał nam dziecię płci męskiej urodzone we wsi Zagrody z jego małżonki Heleny z Dębskich lat trzydzieści cztery liczącej. Dziecięciu temu na Chrzcie Świętym odbytym dziś, nadane jest imię Jan, a rodzicami chrzestnymi byli: wspomniany Błażej Żędowski i Wiktorya Banach. Akt ten stawającemu i świadkom pisać nie umiejącym przeczytawszy podpisaliśmy. 

      Ks. Jan Kryszkier, Urzędnik Stanu Cywilnego".  

      Świadkowie i rodzice chrzestni:

      • Błażej Żędowski - policyant.
      • Jan Daniek - zagrodnik.
      • Wiktorya Banach.
      • ..... - nieczytelne.

      Wyrobnik: dawniej, osoba wynajmująca się do różnych prac fizycznych.

      Policyant: w wieku XVI i XVII nazywano policją całą wewnętrzną administrację poza sądownictwem, wojskowością i skarbowością, do policji w wieku XIX niejednokrotnie byli przyjmowani polacy np. byli żołnierze z armii napoleońskiej, stając się ludzkim elementem ówczesnej władzy. 

      Na poparcie swojej tezy podaję dodatkową informację. W opracowaniu Jerzego Mrożkiewicza "Cmentarz Parafialny w Miechowie", Kraków 2007, można znaleźć biogramy postaci z rodziny Banachów. Jest wśród nich jest m.in. Andrzej Banach, który z bratem jako jedyni ze wsi w której się urodzili, wzięli udział w Insurekcji Kościuszkowskiej 1794r, uczestnicząc m.in. w Bitwie pod Racławicami. Po upadku Powstania powrócił do wsi, musiał ukrywać powstańczą sukmanę przed panem i nieprzychylnymi sąsiadami. Nie miał prawa zbudowania domostwa, dopiero po jego śmierci mógł wybudować chałupę i ożenić się. Niestety zmarła mu żona, zmarł w 1859r, osierocił dwóch synów /Stanisław, Maciej/. Starszy z synów Stanisław /ur. 1850r./ gospodarzył na ziemi do której dostał prawo w wieku 15 lat /1874r./, m.in. jako pierwszy we wsi sprowadził pług drewniany z żelaznym lemieszem. W miejscu gdzie stała chałupa ojca, zbudował duży obszerny dom z murowaną piwnicą i drewnianą podłogą /w tym czasie jako jedyny we wsi/. Miał dwie córki i czterech synów: Łukasza, Franciszka, Józefa i Antoniego. Syn Stanisława, Franciszek /ur. 1881r./ wzorowo prowadził gospodarstwo odziedziczone po ojcu /ukończył 4-klasową szkołę elementarną w Chodowie/, był m.in. sołtysem we wsi Podmiejska Wola.

      Zagrodnik: dawniej, chłop posiadający niewielki przydział ziemi, niewystarczający do wyżywienia rodziny, aby przeżyć musiał wynajmować się do pracy.

      Zagrody: jedno z przedmieść /wsi/ pod Miechowem /Janów, Wola Dolna, Wielko-Zagórze, Zagrody/, obecnie nieistniejące, śladem po wsi Zagrody w Miechowie jest ulica na krańcu miasta o tej samej nazwie. 

      Akt Chrztu Karoliny Sas, 18.10.1858r.

      "Nr. 208, Sas Karolina, Miechów.

      Działo się w Miechowie dnia ośmnastego Października o godzinie ósmej rano Tysiąc ośmset pięćdziesiątego ósmego roku. Stawił się Maciej Sas murarz z Miechowa lat trzydzieści sześć mający, wobec Wojciecha Pietraszka sukiennika lat dwadzieścia cztery i Kacpra Suraczka szewca, obydwaj z Miechowa i okazał nam dziecię  płci żeńskiej urodzone w temże Mieście onegdaj o godzinie dwudziestej ... pod numerem sześćdziesiątym z jego małżonki Heleny z Dębskich lat trzydzieści siedm mającej. Dziecięciu temu na Chrzcie Świętym odbytym dziś, nadane jest imię Karolina. Rodzicami chrzestnymi byli: Cyprian Szerzędowski i Marianna Kuncińska. Akt ten stawającemu i świadkom pisać nie umiejącym przeczytawszy podpisaliśmy. 

      Ks. Jan Kryszkier, Urzędnik Stanu Cywilnego".    

      Świadkowie i rodzice chrzestni:

      • Wojciech Pietraszek - sukiennik.
      • Kacper Suraczek - szewc.
      • Cypryan Szerzędowski.
      • Maryanna Kuncińska. 
      • ..... - nieczytelne.

      Murarz: dawnymi czasy w określeniu murarz zawierały się wszystkie obecnie znane związane z budownictwem zawody: architekt, inżynier, robotnik, w średniowieczu zawód murarza należał do tzw. zawodów wolnych, zrzeszeni w cechach murarze /baumajstrzy /mistrzowie murarstwa/ i czeladnicy/ przemierzali za pracą po terenie całej Europy, był to zawód uprawiany na kilku poziomach wymagań, na kilku poziomach umiejętności i zdobytej wiedzy.

      Sukiennik: rzemieślnik zajmujący się wyrobem sukien /sukna/.

      Szewc: rzemieślnik szyjący i naprawiąjący obuwie.

      Minęły trzy lata. Prapradziadkowie mieszkają już w Miechowie, świadkowie chrztu to rzemieślnicy z Miechowa, a prapradziadek jest murarzem. 

      Jak na trzy lata zmieniło się całkiem sporo. 

      Akt Chrztu Julianny Maryanny Sas, 06.01.1862r.

      "Nr. 03, Sas Julianna Maryanna, Miechów.

      Działo się w Miechowie szóstego Stycznia o godzinie jedenastej Tysiąc ośmset sześćdziesiątego drugiego roku. Stawił się Maciej Sas murarz, w Miechowie zamieszkały lat trzydzieści ośm mający, wobec nas i Antoniego Bartosińskiego propinatora ..... lat trzydzieści liczących, wobec Jana Budzińskiego kowala lat trzydzieści liczących, wobec ..... i okazał nam dzięcię płci żeńskiej urodzone w Miechowie z jego małżonki Heleny z Dębskich lat czterdzieści mającej. Dziecięciu temu na Chrzcie Świętym w dniu dzisiejszym przez ks. Ru ... odbytym nadane zostały imiona Julianna Maryanna. Rodzicami chrzestnymi byli Andrzej Barciniak i Julianna Żychowiczowa. Akt ten oświadczającemu i świadkom którzy pisać nie umieją przeczytawszy podpisaliśmy.

      ..... Urzędnik Stanu Cywilnego". 

      Świadkowie i rodzice chrzestni:

      • Antoni Bartosiński - propinator.
      • Jan Budziński - kowal
      • Andrzej Barciniak.
      • Julianna Żychowiczowa.
      • ..... - nieczytelne.

      Propinator: w dawnej Polsce, posiadacz propinacji, dzierżawca monopolowego wyszynku napojów alkoholowych.

      Propinacja: w dawnej Polsce, wyłączne prawo szlachcica do produkcji trunków, dawniej, szynk, karczma. 

      Kowalw dawnej Polsce, kowale zajmowali się wyrobem przedmiotów użytkowych z metalu; kociołków, podków, gwoździ, narzędzi, broni białej, zajmowali się również podkuwaniem oraz pielęgnacją końskich kopyt. 

      Od pierwszego Aktu Chrztu do trzeciego minęło siedem lat.

      Jak widać kolejny raz, status społeczny prapradziadków wyraźnie się poprawił. Wyraźnie o tym mówią zawody świadków chrztu, oprócz tego prapradziadek Maciej zapewne był bardzo dobrym fachowcem w swoim zawodzie i tu wracam do określenia zawodu murarz w poprzednich wiekach. Dotyczyło ono cały czas tego samego zawodu co obecnie, jednak tym określeniem w dokumentach nazywany był zarówno robotnik, czeladnik jak i mistrz murarstwa.

      Jaki poziom zawodowy przedstawiał Maciej Sas ?

      Dziś na to pytanie można próbować odpowiedzieć, czytając wszystkie informacje z dostępnych dokumentów o nim i o jego ówczesnych bliskich i znajomych. 

       

      Kolegiata Grobu Bożego w Miechowie: Kościół został zbudowany w XIV/XV wieku przez Bożogrobowców. Pełna nazwa zakonu to, Zakon Kanoników Regularnych Stróżów Świętego Grobu Jerozolimskiego. Miał on za zadanie strzec Grobu Pańskiego w Jerozolimie i przybywających do niego pielgrzymów. Został sprowadzony do Polski przez Jaksę z Gryfitów w 1163r. Osadzil on zakonników Miechowie, w roku 1819 nastąpiła kasata zakonu.  

       

      Ciąg dalszy nastąpi ...

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blog: http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      piątek, 06 lipca 2012 06:34
  • środa, 04 lipca 2012
  • wtorek, 03 lipca 2012
    • Panny Sikorskie ze Szmulowizny.

      Jak wygłądała Szmulowizna z końca XIX wieku, najlepiej można zobaczyć na planie Wiliama Lindley,a. Plan można znaleźć na stronie interentowej Archiwum Państwowego m. st. Warszawy, Plany Lindleyów ze zbiorów Archiwum Państwowego /arkusz nr. 9/. Całą Szmulowiznę znajdziemy na arkuszach: 8, 9, 12, 13. Gdy dotrzemy do Planu Lindley,a możemy od razu przenieść się na ul. Ząbkowską pod koniec XIX wieku.

      Spacer ul. Ząbkowską zaczynamy od ul. Targowej /arkusz 12/. Idąc ul. Ząbkowską dochodzimy do ul. Kawęczyńskiej. W lewo skręca ul. Radzymińska. Pierwsza ulica po lewej stronie to ul. Wiosenna, która potem skręca w prawo. Ulicy Trachomińskiej jeszcze nie ma. W tym czasie /na planie/ na Szmulowiźnie, jak się wydaje były jeszcze sady, ogrody ...

      Gdy przyglądam się "Planowi miasta Warszawy, Zdjęcie pod kierunkiem Głównego Inżyniera W.H. Lindleya" z roku 1900, mam takie same wrażenia. 

      Korzenie miasta, Warszawskie pożegnania, Tom III, Praga, Jerzy Kasprzycki, Veda 1998.

      "Złoty trójkąt Szmulek /wspomnienia z lat trzydziestych XX wieku/.

      "Złoty trójkąt" między ulicami Radzymińską, Folwarczną i Kawęczyńską /Wiosenna jest tuż obok/ poznaliśmy najpierw z opowiadań kolegów-uczniów pobliskich szkół nr. 15 i 30. Sądząc z tych malowniczych opowieści, mieli naprzeciwko zaczarowaną krainę wszelkiej obfitości i atrakcji.

      Od strony Radzymińskiej znajdywali niezwykłe cuda galanteryjne wokół "Guzikówki". W zakładzie fotograficznym "Heliar" wystawiano w witrynie pierwsze na Pradze odbitki kolorowe "Agfacolor". Fryzjer Frankowski olśniewał propozycją farbowania włosów, brwi i rzęs oraz ondulacji "pernamente".

      Od strony Kawęczyńskiej - jak nam wykładali w swoim narzeczu ze Szmulek, nieco różnym od naszego "wirowania" na Kamionku - warto było odwiedzić sklep pani Uzdowskiej przy narożniku Folwarcznej, gdzie jesienią najwcześniej pojawiały się świeże orzechy laskowe ...

      ... "Złoty trójkąt" na Szmulkach przeżywał wtedy swoje najpiękniejsze chwile. Narożne w nim kamienice należały do rodzin zasiedziałych na Szmulkach od pokoleń: Rotlewich, Karpiuków, Boruckich, Szlęków, Strakaczów, Karłowiczów, /do dziś pamiętają tu majstra stolarskiego, Piotra, po 100 latach !/  Grzelewskich. Licząc od samego narożnika, kilka kamienic miało fronty od obu ulic: Kawęczyńska 1 i Radzymińska 4 - i tak dalej ...

      ... Na Szmulkach, jak na Dzikim Zachodzie, obowiązywalo prawo dobrego sąsiedztwa i wzajemnej lojalności". 

      Ze zdjęć rodzinnych Sikorskich ze Szmulowizny:

      Marianna Klementyna i Stanisława ok. 1904-1905r.

      Stanisława i Marianna Sikorskie ze Szmulowizny, około 1904-1905r.

      Na drugim zdjęciu panny Sikorskie ze Szmulowizny razem /od lewej/: Aleksandra, Marianna Klementyna, Włada i Stanisława. Pradziadkowie mieszkali w tym czasie przy ul. Wiosennej 3 lub 5.

      Obydwa zdjęcia są na: https://www.facebook.com/ZeSzmulowiznyIBrodna 

      Mariaanna Klementyna Daniłowicz z d. Sikorska ok. 1970r.

      Marianna Klementyna Daniłowicz z d. Sikorska ok. 1970r.

      Całość jest na: 

      https://www.facebook.com/media/set/?set=a.263328800449643.59420.227345097381347&type=1#!/photo.php?fbid=263328837116306&set=a.263328800449643.59420.227345097381347&type=3&theater

       

      Kasprzycki Jerzy: ur. 19.12.1930, zm. 9.01.2001 w Warszawie, dziennikarz, varsavianista, od 1949 roku dziennikarz „Życia Warszawy”, gdzie przez ponad 30 lat prowadził stały cykl „Pożegnania warszawskie” z rysunkami Mariana Stępnia i  Kazimierza Nowaka.

      Autor książek o historii Warszawy:

      • Pożegnania warszawskie /1971, 1982, 1986/.
      • Osobliwości warszawskie /1979/.
      • Warszawa nieznana /1981/.
      • Warszawa jaka była /1984/.
      • Żydzi Warszawy /1988/
      • Korzenie miasta - Warszawskie pożegnania /1996–2004/.

      Opowieść o Szmulowiźnie p. Kasprzyckiego, to czas bezpośrednio przed II Wojną Światową. Na swoich blogach próbuję opowiadać o starszej Szmulowiźnie, o czasach gdy pojawili się na niej moi pradziadkowie. 

       

      W trakcie tworzenia.

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blog: http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      wtorek, 03 lipca 2012 07:33
  • poniedziałek, 02 lipca 2012