zeszmulowiznyibrodna

Wpisy

  • sobota, 29 września 2012
    • Daniłowicze w Warszawie, wiek XIX.

      Cały czas zakładałem że pradziadek Andrzej Daniłowicz z bliskimi przyjechał do Warszawy jako pierwszy z rodziny. Praprapradziadek Apolinary, chrztem jednej ze swoich córek w roku 1885 temu zdecydowanie zaprzeczył.

      Sprawdziłem nazwisko Daniłowicz w podstawowych miejscach, dla takich poszukiwaczy historii rodzinnej jak ja i przysłowiowa "szczęka" opadła mi mocno w dół.  

      Informacje których dotychczas nie znałem:

      • 1873r. - Apolinary Daniłowicz /syn Józefa Daniłowicza i Zofii Daniłowicz z d. Boguskiej/ i Marcjanna Winska zawierają związek małżeński w Warszawie w parafii Św. Barbary http://pl.wikipedia.org/wiki/Kaplica_i_Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_%C5%9Bw._Barbary_w_Warszawie wielokrotnie przechodziłem na spacerze obok tego kościółka z rodzicami i bratem https://www.facebook.com/#!/photo.php?fbid=266070543508802&set=a.266070520175471.60326.227345097381347&type=3&theater. O związkach przeszłych pokoleń mojej rodziny z tym kościółkiem, nie wiedział chyba już nikt z moich bliskich.
      • 1876r. - zmarł w Warszawie Aleksander Daniłowicz, syn Apolinarego Daniłowicza, par. Św. Barbary.
      • 1874r. - zmarł w Warszawie Władysław Paweł Daniłowicz, syn Apolinarego Daniłowicza, par. Św. Barbary.
      • 1880r. - urodziła się Wanda Hieronima Daniłowicz, córka ? Daniłowicza i ? Daniłowicz, par. Św. Barbary.
      • 1880r. - Feliks Daniłowicz /syn Józefa Daniłowicza i Zofii Daniłowicz z d. Boguskiej/ i Jadwiga Lenkiewicz zawierają związek małżeński w Warszawie w parafii Wszystkich Świętych, przy pl. Grzybowskim http://pl.wikipedia.org/wiki/Parafia_Wszystkich_%C5%9Awi%C4%99tych_w_Warszawie
      • 1885r. - urodziła się Janina Lucyna Daniłowicz, córka ? Daniłowicza i ? Daniłowicz, par. Św. Barbary.
      • 1888r. - zmarła w Warszawie Janina Daniłowicz, córka Feliksa Daniłowicza /syna Józefa Daniłowicza i Zofii Daniłowicz z d. Boguskiej/ i Jadwigi Daniłowicz z d. Lenkiewicz, par. Św. Barbary.
      • 1893r. - urodziła się Julia Daniłowicz, córka Apolinarego i Marcjanny Daniłowicz z d. Winskiej, parafii Matki Boskiej Loretańskiej na Pradze, http://pl.wikipedia.org/wiki/Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_Naj%C5%9Bwi%C4%99tszej_Matki_Bo%C5%BCej_Loreta%C5%84skiej_w_Warszawie Szmulowizna.
      • 1894r. - Andrzej Daniłowicz /syn Apolinarego Daniłowicza i jego pierwszej małżonki Teofili Daniłowicz z d. Tyszka/ i Józefa Piotrowska /Piotrowicz/ zawierają związek małżeński w Warszawie w parafii Narodzenia NMP, na Lesznie http://pl.wikipedia.org/wiki/Parafia_Narodzenia_Naj%C5%9Bwi%C4%99tszej_Maryi_Panny_na_Lesznie
      • 1895r. - Józef Daniłowicz /syn Apolinarego Daniłowicza i jego pierwszej małżonki Teofili Daniłowicz z d. Tyszka/ i Michalina Zamęcka zawierają związek małżeński w Warszawie w parafii Św. Aleksandra, http://pl.wikipedia.org/wiki/Parafia_%C5%9Bw._Aleksandra_w_Warszawie
      • 1895r. - urodził się Jan Daniłowicz, syn Apolinarego i Marcjanny Daniłowicz z d. Winskiej, par. Matki Boskiej Loretańskiej na Pradze.
      • 1897r. - urodziła się Janina Wanda Daniłowicz, córka Andrzeja Daniłowicza i Józefy Daniłowicz z d. Piotrowskiej /Piotrowicz/ w miejscowości Bródno.  
      • 1900r. - urodził się Henryk Daniłowicz, syn Apolinarego i Marcjanny Daniłowicz z d. Winskiej, par. Matki Boskiej Loretańskiej na Pradze. 

      Informacje które znałem wcześniej:

      • 1884r. - w Warszawie zmarł w Warszawie Korneliusz Daniłowicz, syn Józefa Daniłowicza i Zofii Daniłowicz z d. Boguskiej.
      • 1885r. - urodziła się Aleksandra Daniłowicz, córka Apolinarego i Marcjanny Daniłowicz z d. Winskiej, par. Matki Boskiej Loretańskiej na Pradze, Szmulowizna.
      • 1900r. - urodził się Mieczysław Daniłowicz /mój dziadek/, syn Andrzeja Daniłowicza i Józefy Daniłowicz z d. Piotrowskiej /Piotrowicz/, par. Matki Boskiej Loretańskiej na Pradze, matką chrzestną dziadka była Marcjanna Daniłowicz z d. Winska, druga małżonka Apolinarego Daniłowicza. 

      Powyższe dane wymagają potwierdzenia /dokumenty są pisane niewyraźną cyrylicą/, jednak w dotychczasowej praktyce w zasadzie są pewne, co nie znaczy że mogą zdarzyć się niewielkie pomyłki. Jeżeli powyższe dane się potwierdzą Daniłowicze na Podlasiu wchodzili w koligacje rodzinne m.in. z: 

      • Boguskimi h. Zagłoba albo Zagroby /1407r./ z ziemi łomżyńskiej, rodzina Boguskich była skoligacona z Matowskimi h. _ i Swiejkami h. Trzaska /1432r./.
      • Tyszkami h. Trzaska /1393r./ z ziemi łomżyńskiej.

      Boguscy h. Zagłoba albo Zagroby /1407r./ z ziemi łomżyńskiej skoligaceni byli m.in. z:

      • Suskimi h. Pomian /1408r./ z ziemi łomżyńskiej.
      • Truszkowskimi h. Bończa /1421r./ z ziemi łomżyńskiej. 
      • Wysockimi h. Godziemba /1424r./ którzy legitymowali się tym samym dokumentem z rodami: Falkowskich h. Godziemba, Lubrańskich h. Godziemba, de Kurzenianska h. Godziemba, Węglińskich h. Godziemba, Walewskich h. Amadrow, Włostowskich h. Amadrow. 

       

       

      W trakcie tworzenia ...

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      http://znadniemnawiliiiberezyny.blox.pl/html

      http://odczasudoczasuwantykwariacie.blox.pl/html

      http://zapomnianehistorie.blox.pl/html

      http://naspacerzewwarszawskichlazienkach.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.          

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      sobota, 29 września 2012 12:33
    • Apolinary Daniłowicz, 1885r, na Szmulowiźnie.

      Informacje z tego Aktu Chrztu jest dla mnie zupełną niespodzianką. Moi prapradziadkowie Daniłowiczowie i pradziadkowie Sikorscy mieszkali praktycznie w tym samym czasie na Szmulowiźnie i na Pradze. Do tego moja babcia Marianna Klementyna Daniłowicz z d. Sikorska /ur. 1900/ się w domu na ul. Ząbkowskiej 46 /tuż przy ul. Wiosennej/, u znajomego pradziadków urzędnika Drogi Żelaznej Nadwiślańskiej. 

      "Akt urodzenia numer 183, Szmulowizna, Par. Rzymsko-Katolicka Matki Boskiej Loretańskiej na Pradze.

      Działo się na Pradze dwudziestego trzeciego stycznia/trzeciego lutego tysiąc osiemset osiemdziesiątego piątego roku o godzinie trzeciej po południu. Stawił się Apolinary Daniłowicz, lat czterdzieści cztery, oficjalista z kolei żelaznej ze Szmulowizny, w obecności Władysława Radomskiego, lat czterdzieści dwa i Ludwika Zwierzenieckiego lat czterdzieści dwa, obu oficjalistów kolei żelaznej ze Szmulowizny i okazał nam dziecię płci żeńskiej oświadczając że urodziło się ono w Szmulowiźnie, dwunastego/dwudziestego czwartego grudnia ubiegłego roku o godzinie szóstej rano z prawowitej jego małżonki Marcjanny z domu Winska /Marcjanny z Winskich/, lat dwadzieścia osiem. Dziecięciu temu na Chrzcie Świętym odbytym w dniu dzisiejszym nadano imię Aleksandra /Aleksandra/, a rodzicami jego byli Władysław Radomski i Franciszka Zwierzeniecka. Akt ten obecnym przeczytany, przez nas i przez nich podpisany.

      Ks. W Biedaczyński, wikariusz parafii Praga. 

      Apolinary Daniłowicz, Władysław Radomski, Ludwik Zwierzyniecki".

      

      Dziesiątego listopada - kalendarz juliański

      Dziesiątego listopada - kalendarz gregoriański

      Akt Chrztu jest na:

      https://www.facebook.com/home.php?ref=tn_tnmn#!/photo.php?fbid=281859915263198&set=pb.227345097381347.-2207520000.1348893820&type=1&theater

      

      Szmulowizna ok. 1886r.

      Szmulowizna ok. 1886r.

      Szmulowizna w roku 1886 obejmowała obszar: Folwarku Szmulowizna i obszar zabudowy mieszkalnej wzdłuż ul. Radzymińskiej do dzisiejszej ul. Folwarcznej. Na planie zaznaczone w kolorze czerwonym

      Jest to oczywiście tylko dość fantazyjne założenie /w przyszłości należałoby to udowodnić podobnymi dokumentami/, jednak jeżeli by przyjąć założenie mówiące o tym że władze carskie zdecydowały się zasiedlić teren Szmulowizny pracownikami kolei /co wydawałoby się być naturalne, bo przecież z każdego miejsca na Szmulowiźnie, byłoby bardzo blisko do pracy/ to i reszta byłaby dość prosta ...

      Słownik ulic Szmulowizny, na rok 1900.

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/2012/07/Slownik-ulic-Szmulowizny-na-rok-1900.html

      Zawody osób obecnych przy Chrzcie Aleksandry Daniłowicz, ur. 1885 na Szmulowiźnie: 

      • Daniłowicz Apolinary - oficjalista z kolei żelaznej ze Szmulowizny.
      • Radomski Władysław - oficjalista z kolei żelaznej ze Szmulowizny.
      • Zwierzeniecki Ludwik - oficjalista z kolei żelaznej ze Szmulowizny.

      Koleje Szmulowizny:

      • Kolej Warszawsko-Petersburska, data oddania do eksploatacji - 1862r.
      • Kolej Warszawsko-Terespolska, data oddania do eksploatacji, lata 1866-1867.
      • Kolej Obwodowa, data oddania do eksploatacji - 1876r.
      • Kolej Nadwiślańska, data oddania do eksploatacji - 1877r.

       

       

      W trakcie tworzenia ...

        

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      http://znadniemnawiliiiberezyny.blox.pl/html

      http://odczasudoczasuwantykwariacie.blox.pl/html

      http://zapomnianehistorie.blox.pl/html

      http://naspacerzewwarszawskichlazienkach.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.           

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      sobota, 29 września 2012 06:47
  • czwartek, 27 września 2012
  • środa, 26 września 2012
    • Niemka ze Śląska.

      O mojej prababci Karolinie Sikorskiej z d. Sas, pokolenie jej dzieci swoim wnukom wspominając swoją matkę mówiło: "Niemka ze Śląska".

      Od dłuższego czasu próbuję to określenie dopasować do tego co wiem o tej linii rodzinnej. Dodatkowe informacje o "Niemce ze Śląska": rodzina praprababci Dębskiej miała jakoby pochodzić z okolic Dąbrowy Góniczej, kolejna informacja to fakt że jeszcze przed ostatnią wojną światową moi dziadkowie utrzymywali kontakty rodzinne nie tylko z rodziną prababci lecz również z dalszą rodziną Sasów /niekoniecznie o tym nazwisku/ z Sosnowca. 

      Do tego dodaję informację o wyznaniu luterańskim 3 x dziadkow o nazwisku Sas i ich syna 2 x dziadka Macieja Sasa z parafii ewangelickiej w Wielkanocy.

      Ostatnio znalazłem na internecie i w innych opracowaniach historię ewangelicyzmu na Śląsku.

      Ze strony internetowej: Diecezja Katowicka Kościola Ewangelicko-Augsburskiego w RP, o dziecezji, wprowadzenie historyczne.

      "W XVI wieku idee Reformacji bardzo szybko dotarły na Śląsk i spotykały się na ogół z przychylnym przyjęciem. Śląsk znajdował się wtedy pod zwierzchnią władzą królów czeskich. Jednakże władcy poszczególnych księstw, hrabstw i „wolnych państw” cieszyli się dużą samodzielnością. Od ich postawy w znacznej mierze zależał rozwój Reformacji na ich ziemiach. Dlatego najszybciej i najlepiej Reformacja rozwijała się tam, gdzie władcy należeli do jej zwolenników /np. księstwo brzeskie i oleśnickie/. Również na dziedzicznych ziemiach cesarskich na Ślasku, jak i nawet w biskupim księstwie nysklim zwolenników reformacji szybko przybywało. Z całą pewnością XVI wiek był okresem największego rozwoju ewangelicyzmu na Śląsku. Ogromną rolę w tym procesie odegrał margrabia brandenburski Jerzy Hohezollern, gorący zwolennik Reformacji, jeden z sygnatariuszy Konfesji Augsburskiej, ktoremu podlegały m.in. księstwa: bytomskie, opolskie i raciborskie. Do jego śmierci w 1543 roku Kościół ewangelicki na tych terenach posiadał już należytą organizację /ok. 130 kościołów/, jak i odpowiednie regulacje prawne. Jego dzieło kontynuował syn i następca Jerzy Fryderyk /zm. 1603/.  

      W Wolnym Państwie Pszczyńskim ewangeliccy kaznodzieje działali już od 1523 roku, choć masowy rozkwit ewangelicyzmu nastapil dopiero w drugiej połowie XVI wieku zaczasów hrabiego Karola Promnica, który w 1577 roku mianował pierwszego superintendenta w Pszczynie. W 1592 roku Kościół ewangelicki Państwa Pszczyńskiego otrzymał swój własny Porządek Kościelny. Również na pozostałych terenach Górnego Śląska ewangelicyzm rozwijał się w drugiej połowie XVI wieku tak bardzo prężnie, iż stał się wyznaniem dominującym. Nabożeństwa odprawiano, w zależności od lokalnych potrzeb, po polsku, czesku lub niemiecku. 

      Sytuacja Górnym Śląsku uległa dramatycznej zmianie w czasie wojny trzydziestoletniej. Zwłaszcza klęska protestantów w bitwie pod Białą Górą w 1620 roku miała fatalne następstwa dla ewangelików nie tylko w Czechach, ale i na Śląsku. Co prawda w 1621roku, w tzw. akordzie drezdezdeńskim, Śląsk za cenę 300 000 guldenów uzyskał oficjalne przebaczenie cesarskie, upoważniejące do równouprawnienia kościołów, ale w praktyce cesarz Ferdynand II starał się przywrócić na Śląsku katolicyzm.

      Ewangelicy zostali pozbawieni swoich kościołów, duchowni zostali wypędzeni, a władze starały się zmusić ewangelików do przejścia na katolicyzm. Wolnością religijną cieszyli się tylko ewangelicy śląscy księstwach: brzeskim, wołowskim i oławskim oraz we Wrocławiu. Proces odbierania kościołów ewangelikom wzmógł się po wydanym w 1629 roku edykcie restytucyjnym, a zakończony został praktycznie w 1654 roku, kiedy to odebrano ewangelikom górnośląskim ostatnie 14 kościołów. Jedynym miejscem, gdzie jeszcze do 1661 roku odprawiano nabożeństwa ewangelickie była kaplica zamkowa w Pszczynie.  

      Później pozostały już tylko nabożeństwa domowe, potajemne nabożeństwa w lasach oraz zakazana lektura Biblii, postylli i innych ksiąg kościelnych. Przy wszystkich czynnościach kościelnych ewangelicy byli zobowiązani do wnoszenia odpowiednich opłat na rzecz duchownych katolickich. Od 1660 wszyscy mieszkańcy zmuszeni byli chrzcić dzieci i zawierać małżeństwa w kościołach katolickich, a od 1669 roku święcić wszystkie święta katolickie. Przy zawieraniu małżeństw mieszanych strona ewangelicka musiała dokonać konwersji na katolicyzm, a sieroty ewangelickie były wychowywane po katolicku. Wszelkie odstępstwa były surowo karane, a władze lokalne były zobowiązane do egzekwowania z całą surowością przepisów antyewangelickich. Doprowadziło to do dużej emigracji śląskich ewangelików. Oblicza się, że ok. 200.000 ewangelików opuściło Śląsk, by móc zachować swoją wiarę. O ile na początku XVII wieku ewangelicy stanowili większość na Śląsku, to na początku XVII wieku żyli w głębokiej diasporze".

      W takim razie jeżeli przyjmę założenie że pra ... dziadkowie Sasowie przybyli ze Śląska, najprawdopodobniej musieli oni opuścić ten region w drugiej połowie XVII wieku. Już od 1614r. działał zbór ewangelicki w Wielkanocy, co do pewnego stopnia uprawdapadabnia tę wersję pochodzenia linii rodziny Sasów, poźniej przez około 300 lat mieszkającej w Małopolsce.  

       

       

      W trakcie tworzenia ...

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://znadniemnawiliiiberezyny.blox.pl/html

      http://odczasudoczasuwantykwariacie.blox.pl/html

      http://zapomnianehistorie.blox.pl/html

      http://naspacerzewwarszawskichlazienkach.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      środa, 26 września 2012 07:52
  • wtorek, 25 września 2012
  • sobota, 22 września 2012
    • Wiński.

      Wiński/Winski.

      Jak na razie nie udało mi się dotrzeć do dokumentów, herbarzy, itp. w których byłyby informacje mówiące o przypisaniu rodzin szlacheckich o nazwisku Wiński/Winski do konkretnego herbu. W tej sytuacji zbieram wszystkie dostępne informacje, jednocześnie grupując je terytorialnie. Niestety, czasem jest to mylące. 

      Winna- Poświętna:

      Pierwszy kościół został ufundowany najprawdopodobniej przez rycerzy herbu Trzaska i Cholewa w latach 1416-1432. W latach 1470-1471 wymieniony jest wikariusz Maciej, w 1480 wikariusz Jan, a w 1481 pleban Maciej. W wiekuXVI wieku parafia wińska była połączona z ciechanowiecką, stąd nosiła nazwę nazwę ciechanowiecko-wińska.

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Winna-Po%C5%9Bwi%C4%99tna

      Winna, wsie szlacheckie.

      Winna Stara, Winna-Chroły, Winna-Poświętna, Winna-Wypychy, Winna-Wilki. Położone nad rzeczką Kukawką, która dawniej nosiła nazwę Winna.

      

      1683r.

      Kossakowscy h. Ślepowron przydomku Korwin ... Kossaki obok Ślepowronów leżące pod Ciechanowcem w ziemi Nurskiej.

      a. ...

      b. linia zamieszkała w Łomżyńskiem, Lubelskiem i i na Wołyniu.

      c. ...

      ... Jan kasztelanic czerniechowski, starosta wiski /Łopuchowo, Laskowiec/ 1683r. żonaty z Marianną Przeczkowską i Ludwiką Mężyńską, następnie żoną Wawrzyńca Grądzkiego ... córka Eleonora, żona Teofila Wińskiego.   

      1700r.

      Cholewiccy h. Cholewa, wzięli prawdopodobnie nazwę od wsi Cholewa w ziemi Nurskiej. Z tąż ziemią pisali się na elekcję Augusta II-giego: Jakub, dwóch Janów, dwóch Wojciechów i Michał ... Ksawery, Franciszek i Ignacy synowie Feliksa i Justyny Dąbrowskiej, potomkowie Mikołaja, właściciela Siemiony, w wojwództwie brzeskiem-litewskiem 1700r. Franciszek i Stanisław synowie Jana i Antoniny Wińskiej, wnukowie Michała, prawnukowie Antoniego, 1746r. dziedzica Wądąłków-Bućków, udowodnili swoje pochodzenie szlacheckie w Królestwie w latach 1844, 1848 i 1851.  

      1783-1784.

      Dekanat Andrzejowski, Parafia Nur miasto.

      .....

      Ślepowrony Janowięta, Zakrzewski.

      Ślepowrony Nagorne, Drewnoski.

      Ślepowrony Nagorne, Obrycki.

      Ślepowrony Nagorne, Slepowronscy.

      Ślepowrony Nagorne, Winski.

      Ślepowrony Nagorne, Wygonowscy.

      Ślepowrony Nagorne, Zawistowski.

      Stpicze Choynowo, Boguccy.

      

      Dekanat Wyszkowski, Par Pniewo wieś.

      Łosinne, Madalinscy.

      Mierzęcin, Winski.

      Mystkowiec Stary, Kownacki, pisarz.

      W oryginalnych zapisach podawane nazwiska są bez znaków polskich.

       

      Rodziny skoligacone.

      1. Kossakowscy h. Ślepowron. 

      Dom Kossakowskich herbu Ślepowron.

      Dobra zwane Kossaki Ponikłystok w ziemi wiskiej leżą.

      1436, in Visna. Vladislaus Dux Masoviae, Mścislao, Mroczkoni, Martino et Swiantoslao fratribus germanis de Kossaki, 20 mansos Ponikłystok nuncupatos, pro 20 sexagenis in perpetuum vendendo contulit Privilegium.

      Tłumaczenie w przybliżeniu.

      1436, in Vizna. Książę Władysław II Masoviae, Mścislao, Mroczkoni, Martin i brat Swiantoslao Kossaki, 20 domów urządzonych w Ponikłystoku, pro 20 sexagenis in perpetuum vendendo contulit Privilegium.

      Któren przywilej że na dobra Kossaki Ponikłystok służy, akta ziemskie wiskie 1550 roku przez oblatę onegoż dowodzą.

      Pola i grunta Poniklystok zwane, od odziedziczenia Kossakowskich nazwisko wzięły Kossaki Ponikłystok, gdzie wieś przez nich pod tymże nazwiskiem założona została. 

      

       

      W trakcie tworzenia ...

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

      

      Zapraszam również na blogi:

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://znadniemnawiliiiberezyny.blox.pl/html

      http://odczasudoczasuwantykwariacie.blox.pl/html

      http://zapomnianehistorie.blox.pl/html

      http://naspacerzewwarszawskichlazienkach.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      sobota, 22 września 2012 10:01
  • sobota, 15 września 2012
    • Wiński i cała reszta ...

      Zbieram dostępne informacje o nazwisku Wiński, Winski.

      Rozmioeszczenia nazwisk.

      • Rozmieszczenia nazwiska Wiński w Polsce brak.
      • Rozmieszczenie nazwiska Wińska w Polsce.
      • Rozmieszczenie nazwiska Winski w Polsce.
      • Rozmieszczenie nazwiska Winska w Polsce.

      Pochodzenie nazwiska.

      • Z tym jest problem. Na stronie z której wielokrotnie już korzystałem nazwiska Wiński nie ma, jest za to podane pochodzenie nazwiska podobnego. Pojawia się nazwisko Wins, Winsch i nazwiska utworzone od nich: Winsche, Winszczyk, Winskiewicz, Winskowski do Winche, Wincho a nawet Winz, Winzek, Winzel. Nazwisko Wins pochodzi od od niemieckich nazw osobowych Wins, Winsch, te od Windsch, Wintsch czyli od określeń grup plemiennych - Łużyczanin, Słowianin. Pozwolę w takim razie do tej grupy dodać dwa nazwiska: Wiński i Winski.
      • Idąc tym tropem można odnaleźć w regionie dolnośląskim miejscowość Wińsko /1217r./, w dawnych czasach granicząca z terenami zajmowanymi przez plemiona Serbołużyczan. Wiązało się to z uprawą winorośli w tym regionie. Wińsko http://pl.wikipedia.org/wiki/Wi%C5%84sko

      Dodaję swoje /nie do końca/ zebrane informacje o tej części regionu podlaskiego w którym najczęściej występują nazwiska Wiński i Winski.  

      Jest to część Podlasia w okolicy Suraża, Daniłowa i Dryzdeli.

      http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/2012/09/Danilowo-dokumenty.html  

      Dodaję kolejne informacje, tym razem z bibliografii związanej z genealogią i heraldyką.

      • Vinski w Historii Rodów Szlacheckich Wielkiego Księstwa Litewskiego istnieje.
      • Winski w heraldyce polskiej dla mnie dostępnej nie istnieje /będę szukał w dalszym ciągu/.
      • Wiński vel Dąbrowa, vel Domborowa, vel Koc, vel Kocz h. Dąbrowa.
      • Wiński h. Lubicz odm. 1596, pow. bielski, woj. podlaskie, lubelskie, Litwa.
      • Wiński h. Junosza, Lubicz IV, Ostoja, Trzaska.  
      • W najbardziej istotnym wydawałoby się Herbarzu dla historii Podlasia, autorstwa Ignacego Kapicy Milewskiego nazwiska Wiński, tak samo jak wcześniej przeze mnie poszukiwanych nazwisk Daniłowicz i Dryzdel brak.

      Według jednego z największych w Polsce znawców heraldyki i genealogii prawdopodobny może być dla nazwiska mojej 3 x babci o nazwisku Wiński/Winski ? herb Lubicz IV. Na razie brak jest potwierdzenia tego w dokumentach.

      I na koniec niewielkie wyjaśnienie. Jestem obecnie przed operacją usunięcia zaćmy. Z powodu dość kiepskiego widzenia i co oczywiste czytania, czasem pozwalam sobie na pofantazjowanie. Czasem też do końca nie mam pewności, tak jak w tym przypadku. Do momentu gdy nie będę miał tej metryki w ręku, nie mam absolutnej pewności czy nazwisko mojej 3 x babci było napisane - Wińska czy też Winska. Jednak wydaje mi się że nosiła nazwisko - Winska bez polskiego miękkiego "ń".

       

      Bibliografia:

      • Encyklopedia nazwisk i przydomków szklacheckich, Jan Siwik.
      • Herbarz, Ignacy Kapica Milewski, 1870.
      • Herbarz Polski, Tadeusz Gajl, 2007. 
      • Starożytne Rody Szlachecke Wielkiego Księtwa Litewskiego, Jury Łyczkowski, 2005-2012.

       

      Ciąg dalszy nastąpi ...

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://znadniemnawiliiiberezyny.blox.pl/html

      http://odczasudoczasuwantykwariacie.blox.pl/html

      http://zapomnianehistorie.blox.pl/html

      http://naspacerzewwarszawskichlazienkach.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      sobota, 15 września 2012 08:04
  • piątek, 14 września 2012
  • czwartek, 13 września 2012
  • poniedziałek, 10 września 2012
    • Parafia Luterańska w Wielkanocy, k. Miechowa /1614-1848/.

      Zbór Luterański w Wielkanocy k. Miechowa jest nieodłączną częścią Reformacji w Polsce. Przyjmuje się że rok 1520 to początek Reformacji w Polsce, chociaż jak podaje bibliografia: "Już w 1518r. kazania w duchu wyznania ewangelickiego w Gdańsku głosił dominikanin Jakub Knade ... Niedługo potem nowinki religijne dotarły do Wielkopolski. W Poznaniu lat 20-tych /XVI wieku/ działali kaznodzieje luterańscy ... W Krakowie ... kazania w duchu nowego wyznania rozpoczęto głosić dopiero 20 lat później".    

      Krótkie kalendarium Zboru krakowskiego:

      • 1517, Początek Reformacji w Niemczech.
      • 1520 do 1552, Początki Reformacji w Polsce.
      • 1557 do 1591, Zbór krakowski w ukryciu.
      • 1591 do 1816, Zbór krakowski na wygnaniu.
      • od 1816, Zbór krakowski z powrotem pod Wawelem.

      Zbór w Wielkanocy zbudował Stanisław Wielowiejski, na terenie wsi która w tym czasie była jego własnością. Sam wcześniej przeszedł na kalwinizm. Jak można przeczytać: "Budowany zbór miał grube i mocne mury, dach był dewniany, kryty gontem. Posiadał murowaną wieżę, na której umieszczono trzy dzwony. Obok kościola był cmentarz, dalej dom pastora, dom dla służby, oraz szkoła".       

      Krótkie kalendarium Zboru w Wielkanocy:

      • 1613, Rozpoczęcie budowy zboru ewangelickiego w Wielkanocy.
      • 1614, Ewangelicy krakowscy przenoszą siedzibę swojej parafii z Krakowa, do Wielkanocy koło Miechowa i Łuczanowic /obecnie dzielnica Nowej Huty/. W tych dwóch zborach odbywały się nabożeństwa, uroczystości i pochówki ewangelików krakowskich.
      • 1656, podczas potopu szwedzkiego, dwukrotnie napadano i niszczono zbór w Wielkanocy.
      • po 1656, Ewangelicki zbór w Wielkanocy zostaje odbudowany, służy krakowskim i okolicznym protestantom do 1790r.
      • 1675, Pochówek na cmentarzu w Wielkanocy Agnieszki Rej /Rejowej/ z Wielowiejskich, małżonki praprawnuka Mikołaja Reja.

      Mikołaj Rej z Nagłowic, ur. 1505 zm. 1569.

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Miko%C5%82aj_Rej

      • Przed 1680, Prawdopodobny pochówek Reja o nieznanym imieniu /praprawnuk Mikołaja Reja/ patrona zboru w Wielkanocy. 
      • 1680, Pochówek na cmentarzu w Wielkanocy Barbary Rej /Rejowej/ z Wielowiejskich, patronki zboru w Wielkanocy, małżonki praprawnuka Mikołaja Reja.  
      • 1707, Ufundowanie przez krakowskich szkotów-ewangelików, chrzcielnicy dla zboru w Wielkanocy z napisem: "Zelus habitanti.. Cracoviae Magnor.. Britannor.. religions reformatae fecit A... D..... 1707 d.. 20 mai".
      • po 1750, Wg. informacji ze strony: http://krakow.luteranie.pl/o_parafii_dzieje.html przypuszcza się że: "Nawet po roku 1750 Wielkanoc była siedzibą zboru i kościoła a potem luteranie raz w roku uczestniczyli w nabożeństwach wielkanocnych w Sławatyczach. I tak miało pozostać do 1790 roku".
      • 1768, W zborze luterańskim w Wielkanocy zawarł związek małżeński Maurycy Beniowski z Anną Zuzanną Hönsch ze Spiskiej Soboty. Jak można przeczytać na internecie w Gazecie Miechowskiej: "Wybranką Maurycego była panna Anna Zuzanna Hönsch /Heńska/, luteranka, córka zamożnego mieszczucha ze Spiskiej Soboty, miasta należącego z 15 innymi do Rzeczypospolitej Polskiej ... Ślubu owej parze udzielił pastor Bogusław Teofil Arana, który świadectwo tego sakramentu wystawił 15 października roku następnego w Bytomiu, gdzie wówczas przebywał. Odpis tego dokumentu poświadczonego przez władze miasta Poprad w 1787 roku znajduje się w Ôrszágos Levéltár w Budapeszcie /sygn. P-47, Benyovszky Csald/ ... Wieś i folwark należały do pułkownika Józefa Kempieńskiego, z królewskiej gwardii konnej, i jego żony Zuzanny z Żeleńskich, obydwojga wyznania kalwińskiego ... Zawarcie ślubu w zborze wielkanockim, należącym do gminy krakowskiej, miało bardzo duże znaczenie moralne, gdyż nadawało ślubowi wysoką rangę. Państwo młodzi na czas zawarcia obrządku zatrzymali się na kilka dni w należącej do folwarku karczmie i osadzie Cieplice".
      • 1790, przeniesienie zboru krakowskiego z powrotem do Krakowa. Od roku 1790 do roku 1816, miejscem nabożeństw ewangelików krakowskich jest kościół w Podgórzu.
      • 1845, Ślub w kościele Rzymsko-Katolickim w Gołczy biorą moi prapradziadkowie: Maciej Sas z par. Luterańskiej w Wielkanocy i Helena Dębska z par. Rzymsko-Katolickiej w Gołczy. Moi 3 x dziadkowie: Michał Sas i Józefa Sas z d. Karcz, mieszkali w tym czasie w niedaleko położonej od Wielkanocy wiosce Buk.
      • 1848, rozwiązanie par. ewangelickiej w Wielkanocy.

      Po rozwiązaniu Zboru:

      • 1848, Administracyjne przypisanie pozostałych ewangelików do zborów w Sielcu k. Staszowa /kalwiński/ i Sławatyczach /luterański/.
      • 1884, Decyzja o sprzedaży nieruchomości kościelnych pozostałych po zborze w Wielkanocy z zastrzeżeniem że:"Wyłącza się spod transakcji marmurowe tablice epitafijne i nagrobki znajdujące się w kościołach i na cmentarzach w tychże miejscowościach".
      • Koniec XIX wieku, Przeniesienie chrzcielnicy ze zboru w Wielkanocy do kościoła Rzymsko-Katolickiego w Bydlinie.
      • Koniec XIX wieku, Przeniesienie większości tablic epitafijnych, żeliwnego krzyża i nagrobków z cmentarza w Wielkanocy na cmentarz w Sielcu k. Staszowa. 
      • Koniec XIX wieku, Dwie płyty nagrobne zostają wmurowane w ścianę ewangelickiego kościola św. Marcina w Krakowie.
      • 1945, Rozwiązanie par. Ewangelickiej w Sielcu k. Staszowa.
      • ok. 1960-1970, W tych latach osamotniony cmentarz w Sielcu k. Staszowa ulega stopniowemu zniszczeniu.
      • 1986, Rozpoczęcie prac związanych z przeniesieniem ocalałych nagrobków z cmentarza kalwińskiego w Sielcu, do Lapidarium w Żychlinie k. Konina, przeniesienie m.in. dużego żeliwnego krzyża z cmentarza i 7-miu płyt upamiętniających Szkotów z par. luterańskiej w Wielkanocy. 
      • Przełom XX i XXI wieku, Podczas budowy domu mieszkalnego na terenie byłego cmentarza zboru luterańskiego, znalezione na nim kości złożono w ostatnim ocalałym grobie luterańskim.
      • 2009, Jedyną pamiątką po zborze i cmentarzu luterańskim w Wielkanocy pozostał przydrożny krzyż /ze strony internetowej Mapa Kultury.pl/: http://mapakultury.pl/art,pl,mapa-kultury,593.html "Krzyż jest pozostałością po cmentarzu luterańskim. Zmarłych członków zboru chowano na owym cmentarzu. Z biegiem lat cmentarz ten został zniszczony, a na jego miejscu osiedlili się ludzie. Obecnie mieszkają tu ... Kości wykopane podczas budowy domu zostały złożone w jedynym grobowcu, jedynym, który przetrwał. Widniał na nim napis: „W dowód wierności swej żonie, ofiaruję – jej mąż” był to grobowiec rodu Ciszewskich ... Do dziś pozostał jedynie krzyż".

      W Małopolsce w XVI i XVII wieku, działały również inne zbory protestanckie, m.in. w:

      • Aleksandrowicach, Ewangelicki /1591-1614/.
      • Bydlinie, Ariański /od 1520 do ok. 1550/.
      • Łuczanowicach, Bracia Polscy, Kalwiński /od 1591 do końca XVII wieku/.
      • Nagłowicach, Luterański, Kalwiński /od ok. 1540 do ? XVII wieku/.
      • Oksie, Kalwiński /od ok. 1560 do XVIII wieku/. 
      • Rakowie k. Częstochowy, Bracia Polscy, Ariański /1562-1658/.
      • Sielcu k. Staszowa, Kalwiński /od początku XVII wieku do 1945/.
      • Wieliczce, Luterański /od 1559 do dzisiaj/.

      Dane związane z rodziną Rejów patronów zboru ewangelickiego w Wielkanocy, zostały opracowane na podstawie pracy p. Henryka Merczynga Rejowie z Nagłowic jako członkowie Polskiego Kościoła Ewangelickiego /1905/, wydanej w formie reprintu przez Wydawnictwo Semper.  

       

      Reformacja w Polsce:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Reformacja_w_Polsce#Kalendarium_polskiej_reformacji

      Kontrreformacja w Polsce:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Reformacja_w_Polsce#Kalendarium_polskiej_reformacji

       

      Ciąg dalszy nastąpi ...

        

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      http://znadniemnawiliiiberezyny.blox.pl/html

      http://odczasudoczasuwantykwariacie.blox.pl/html

      http://zapomnianehistorie.blox.pl/html

      http://naspacerzewwarszawskichlazienkach.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. 

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (1) Pokaż komentarze do wpisu „Parafia Luterańska w Wielkanocy, k. Miechowa /1614-1848/.”
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 10 września 2012 10:14
  • niedziela, 09 września 2012
    • Prapradziadek Maciej Sas, cz. 2.

      Z Metryk Chrztu dzieci Macieja Sasa, można wyliczyć daty urodzin moich prapradziadków:

      • Maciej Sas - ur. 1822.
      • Helana Sas z d. Dębska/Dembska - ur. 1821.

      Metryki Chrztu są na:

      http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/2012/07/Prapradziadek-Maciej-Sas.html

      Rok urodzin Macieja Sasa i jego typowo polskie imię, wskazuje na to że Maciej Sas nie był pierwszym pokoleniem rodziny Sasów urodzonym w Polsce. Który z moich pra .... dziadów, pierwszy osiedlił się w Polsce po przybyciu z Saksonii /ok. 1750-1770/ tego na razie nie wiem.

      Kolejną istotną informacją w tej historii rodzinnej, jest srebrna moneta z czasów Augusta III Mocnego, którą dostał od nieżyjącej już naszej babci Marianny Klementyny Daniłowicz z d. Sikorskiej, mój starszy brat. Moneta ma przylutowane srebrne uszko, dzięki czemu w przeszłości zapewne używano ją jako medalionu. 

      Moneta z czasów Augusta III Mocnego. Moneta z czasów Augusta III Mocnego.

      Awers i rewers monety z czasów Augusta III Mocnego. 

      Jak mówił przekaz rodzinny o mojej prababci Karolinie Sikorskiej z d. Sas. mawiano: "Niemka ze Śląska". Jednak nie należy zapominać że prababcia Karolina urodziła się już w Miechowie, w roku 1858, w takim razie mówiono o pochodzeniu jej ojca Macieja Sasa.

      12.10.1845r. Maciej Sas z par. Ewangelickiej w Wielkanocy, zawarł związek małżeński z Heleną z d. Dębska z par. Rzymsko-Katolickiej w Gołczy /Małopolska/.

      Zbór Ewangelicki we wsi Wielkanoc, zbudował Stanisław Wielowiejski /kalwin/ w 1613/1616r. Zbór był przeznaczony dla wyznawców protestantyzmu z Krakowa i okolic. Przy zborze był cmentarz grzebalny, szpital, dom gościnny, młyn i drukarnia. W tym czasie wieś Wielkanoc była jedną z najnowocześniejszych w okolicy. W 1636 roku zbór w Wielkanocy liczył prawie 300 osób /174 mężczyzn i 125 kobiet/.
      Decyzją Konsystorza Kościoła Ewangelicko-Reformowanego /Kalwińskiego/ w roku 1848, w ramach porządkowania administracji kościelnej, zostały zamknięte zbory na terenie małopolski w: Wielkanocy, Tursku Wielkim i Grzymale, a ich członkowie zostali administracyjnie przydzieleni do nieistniejącego już zboru w Sielcach koło Staszowa, który był odtąd jedynym w tej części kraju zborem reformowanym, istniejącym bez przerwy od początku Reformacji w Polsce.

      20.04.1768r. w zborze Luterańskim, w Wielkanocy zawarł związek małżeński Maurycy Beniowski z Anną Zuzanną Hönsch ze Spiskiej Soboty.

      Maurycy Beniowski ur. 1746, zm. 1846, polski podróżnik pochodzenia węgierskiego, uczestnik Konfederacji Barskiej, za udział w Konfederacji został zesłany na Kamczatkę, z której zorganizował ucieczkę statkiem, żołnierz, awanturnik, kosmopolita, zginął na Magadaskarze. Był bohaterem wielu utworów literackich m.in.: Juliusza Słowackiego - Beniowski /1841/, Wacława Sieroszewskiego - Beniowski /1916/ i Ocean /1917/, Chrystian August Vulpius - Hrabia Beniowski /1792/, August von Kotzebue - Hrabia Beniowski, albo spisek na Kamczatce /1794/. Powstał także szereg powieści biograficznych poświęconych Maurycemu Beniowskiemu: E. Kriszata - Beniowski /1937/, N.P. Bogolubowa - Hrabia Maurycy Beniowski /1894/ i N.G. Smirnowa - Państwo słońca /1928/, M. Jókala i J. Jankó - Życiorys, pamiętniki i opisy Maurycego Beniowskiego /1888-1891/, P. Padosa - Król Madagaskaru /1940/, J. D’Esme - Cesarz Madagaskaru /1929/, J. Ninnsky’ego - Przygody Maurycego Beniowskiego /1933/.

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Maurycy_Beniowski

      Wielkanoc, wieś:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Wielkanoc_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)

      Jedyną pozostałością po Zborze Ewangelickim i cmentarzu we wsi Wielkanoc, jest przydrożny krzyż. Według informacji ze strony:

      http://mapakultury.pl/art,pl,mapa-kultury,593.html

      "Krzyż jest pozostałością po cmentarzu luterańskim. Zmarłych członków zboru chowano na owym cmentarzu. Z biegiem lat cmentarz ten został zniszczony, a na jego miejscu osiedlili się ludzie. Obecnie mieszkają tu państwo ... Kości wykopane podczas budowy domu zostały złożone w jedynym grobowcu, który przetrwał. Widniał na nim napis: „W dowód wierności swej żonie, ofiaruję – jej mąż” był to grobowiec rodu Ciszewskich ... Do dziś pozostał jedynie krzyż". 

      Sielec k/Staszowa:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Sielec_(powiat_staszowski)

      Tak samo jak w Aktach Chrztów swoich dzieci, tak samo i w Świadectwie Ślubu, daty urodzin moich pradziadków w niewielkim stopniu się różnią. 

      Gołcza:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Go%C5%82cza

      Rodzicami /3 x dziadkowie/ mojego prapradziadka Macieja byli: Michał Sas i Józefa Sas z d. Karcz mieszkający w Buku pod Miechowem. 

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Buk_(powiat_miechowski)

      Rodzicami /3 x dziadkowie/ mojej praprababci byli: Michał Dębski i Katarzyna Dębska z d. Miśkiewicz mieszkający w Chobędzy pod Miechowem. 

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Chob%C4%99dza

      Skoligacone ze sobą rodziny: Dębskich, Karczów i Miśkiewiczów mieszkały w pobliskich wioskach par. w Gołczy:

      • Buk.
      • Chobędza.
      • Kamienica.
      • Sułoszowa.

      Jeszcze w ponad 50 lat później, Sasowie mieszkali w nieopodal położonej Szreniawie /od 5 do 7 km. do wiosek Buk, Chobędza, Wielkanoc/. Zachowała się rodzinna kartka z początku XX wieku, wysłana ze Szreniawy z pozdrowieniami dla mojej prababci Karoliny Sikorskiej z d. Sas z tekstem: "Pozdrowienia od wszystkich Sasów".

      Kontakty moich dziadków Daniłowiczów z rodzinami z Małopolski utrzymywały się bardzo długo. Moja mama /ur. 1928r . w Warszawie/ wielokrotnie wspominała np. babcię Dębską. Rodzinna kartka która jest w zbiorze rodzinnym /z lat międzywojennych/ od babci Dębskiej, wysłana jest z Krakowa.  

      Od Szreniawy pod Miechowem, do Gołczy jest ok. 5 km.

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Szreniawa_(powiat_miechowski)

       

      Historia Rzymsko-Katolickiej Parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gołczy.  

      • X- XI wiek - powstanie parafii w Gołczy.
      • Przed 1171r. - parafia w Gołczy należy do dekanatu Prandocin.
      • Koniec XII w. - wybudowanie pierwszego kościoła. 
      • 1241r. - kościół zostaje spalony przez Tatarów.
      • 1527r. - wybudowanie w Gołczy szkoły parafialnej.
      • 1651r. - ufundowany zostaje szpital parafialny na 4 osoby.
      • 1684r. - w parafii Gołcza rozpoczęto prowadzić księgi metrykalne.

      Prapradziadkowie po ślubie /lub dopiero po zamknięciu zboru Ewangelickiego w Wielkanocy/ wyjechali do Miechowa. Pierwszy odnaleziony przeze mnie Akt Chrztu Jana Sasa w Kolegiacie Grobu Bożego w Miechowie jest z roku 1855r.

      Prapradziadkowie w tym czasie mieszkali we wsi Zagrody pod Miechowem. Prapradziadek Maciej w tym Akcie Chrztu jest zapisany jako: "Stawił się Maciej Sas wyrobnik z Zagród lat trzydzieści jeden mający ...".

      Część pierwsza rozdziału o prapradziadku Macieju Sasie i jego rodzinie jest na: 

      http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/2012/07/Prapradziadek-Maciej-Sas.html

       

      Ciąg dalszy nastąpi ...

       

      Czytelników blogu posiadających informacje, zdjęcia, dokumenty czy też inne historie związane z poruszonymi wątkami rodzinnymi na blogu autor blogu prosi o kontakt.

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://znadniemnawiliiiberezyny.blox.pl/html

      http://odczasudoczasuwantykwariacie.blox.pl/html

      http://zapomnianehistorie.blox.pl/html

      http://naspacerzewwarszawskichlazienkach.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      niedziela, 09 września 2012 04:59
  • środa, 05 września 2012
  • poniedziałek, 03 września 2012
    • Znowu pod Racławicami ...

      Jest to ciąg dalszy:

      http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/2012/06/Sikorscy-w-Proszowicach-cz-1-Bitwa-pod-Racawicami.html

      Panorama Racławic, Atak kosynierów.

      Panorama Racławic.

      Bartosz Głowacki, Atak kosynierów.

      Na początek przypominam nazwiska kosynierów z rodziny Sikorskich i kosynierów powiązanych z Sikorskimi koligacjami rodzinymi:

      Sebastian Chmura, Stanisław Cieśliński, Andrzej /Jędrzej/ Łakomski, Antoni Sikorski, Jakub Sikorski, Szczepan Wciśliński.

      Pozostali kosynierzy z Proszowic:

      Stanisław Batkowski, Józef Czarnecki, Jan Dąbek, Sebastian Dzikowski, Walenty Garbusiński, Franciszek Gąsiorowski, Wawrzyniec Grochalski, Antoni Jaraczewski, Szczepan Jelonkiewicz, Szczepan Jabłoński, Bartłomiej Karczowski, Kazimierz Ludźmirski, Mikołaj Moliszewski, Wincenty Palimączyński, Michał Pawłowski, Mikołaj Pawłowski, Jan Pomykalski, Michał Skalski, Sebastian Skalski, Kanty Skurczyński, Jan Stopiński, Józef Stremka, Dominik Stopiński, Józef Strojowski, Józef Zawarczeński, Wojciech Zajączkowski, Stanisław Zberecki, Benedykt Żywiecki.

      Jednym z kosynierów był był Andrzej /Jędrzej/ Łakomski. Za bohaterski udział w Bitwie pod Racławicami Naczelnik Tadeusz Kościuszko osobiście mianował go w dn. 08.04.1794r. na dziedzińcu wawelskim chorążym dopiero co utworzonego Regimentu Grenadierów Krakowskich. Był on jednym spośród trzech kosynierów:

      1. Wojciech Bartosz Głowacki z Rzędowic, patent nr. 2.
      2. Stanisław Świstacki z Zakrzowa, patent nr. 1.
      3. Andrzej /Jędrzej/ Łakomski z Proszowic, patent nr. 3.

      Wojtek Bartos Głowacki.

      Panorama Racławic.

      Wojtek Bartos Głowacki.

      Mianowani na wawelskim dziedzińcu kosynierzy byli ubrani w: "porządne białe sukmany i lederwerk czarny, zwyczajny kapelusz z boku podpięty białą kokardą i zielonym piórem kapłonim".

      Andrzej Łakomski po Bitwie pod Racławicami w walkach podczas Insurekcji Kościuszkowskiej, wyróżnił się w Bitwie pod Szczekocinami 06.06.1794. W obozie pod Pracką Wolą został awansowany do stopnia chorążego 2 Regimentu Grenadierów Krakowskich. Uczestniczył w obronie Warszawy. W późniejszych latach walczył w Legionach gen. Dąbrowskiego we Włoszech. 

      Andrzej Jędrzej Łakomski należał do skoligaconej z Sikorskimi, rodziny Łakomskich z Proszowic. Łakomscy w Proszowicach przez wiele lat zajmowali najwyższe w mieście stanowiska: Łakomski Stanislaw, burmistrz, rajca /1740-1742/, Łakomski Bartłomiej, poborca pogłównego /1769/, Łakomski Błażej, burmistrz, rajca, podwójt /1753-1773/, Łakomski Tomasz, wójt /1761-1764/. Już w 1698 roku Łakomski Maciej był Cechmistrzem Cechu Kuśnierzy w Proszowicach.

      Pozostałe rodziny skoligacone widoczne w wykazie kosynierów z Proszowic /urzędy miejskie w Proszowicach/:

      Chmura/Chmurzewski: Chmura/Chmurzyński Jakub, ławnik, rajca /1694-1718/, Chmurzyński Franciszek, pisarz miejski /1715-1723/, Chmurzyński Jan, pisarz miejski /1723/, Chmurzyński Józef, podwójt /1788/.   

      Cieśliński/Wciśliński: Wciśliński Wojciech, poborca hiberny /1780-1781/.

      W poprzednim rozdziale o Insurekcji Kościuszkowskiej 1794r. i udziale w niej Sikorskich z Proszowic opierałem się na dostępnych dokumentach nie związanych bezpośrednio z rodziną Sikorskich i z żadną z rodzin z nią skoliganą. Tym razem dodałem informacje o Andrzeju Łakomskim, oraz informację której wcześniej nie zauważyłem, o poborze dymowym z 25.03.1794r. Wszystkie przekazy rodzinne i dokumenty zostały razem zsumowane. Przekaz rodzinny okazał się w pełni prawdziwy.

      Krótkie kalendarium Insurekcji Kosciuszkowskiej 1794r.:

      • 24.03.1794, w Krakowie na rynku został ogłoszony akt Insurekcji, powołujący Tadeusza Kościuszkę jej Naczelnikiem.
      • 25.03.1794, Pierwszy pobór podymny ogłoszony przez Komisję Porządkową Województwa Krakowskiego.
      • 04.04.1794, zwycięska Bitwa pod Racławicami.
      • 08.04.1794, Tadeusz Kościuszko mianował kosynierów: Bartosza Głowackiego, Stanisława Świstackiego i Andrzeja /Jędrzeja/ Łakomskiego chorążymi 2 regimentu grenadierów krakowskich.
      • 16.04.1794 w Szawlach na Żmudzi rozpoczęło się powstanie na terenach Wielkiego Księstwa Litewskiego.
      • 17.04.1794, wybuchła Insurekcja Warszawska.
      • 07.05.1794, Tadeusz Kościuszko wydaje Uniwersał Połaniecki.
      • 06.06.1794, drugi pobór podymny.
      • 06.06.1794, Bitwa pod Szczekocinami. Doszło do bitwy wojsk polskich z siłami rosyjsko-pruskimi pod dowództwem Fiodora Denisowa i Fryderyka Wilhelma II.
      • 10.10.1794, Bitwa pod Maciejowicami, w bitwie ranny Tadeusz Kościuszko dostał się do niewoli rosyjskiej, następnie został uwięziony w twierdzy pietropawłowskiej w Petersburgu.
      • 04.11.1974, wojska gen. Aleksandra Suworowa ruszyły na Warszawę. Po zdobyciu szturmem Pragi wojska rosyjskie dokonały rzezi ludności. 
      • 16.11.1794 pod Radoszycami nastąpiła kapitulacja oddziałów powstańczych przed gen. Aleksandrem Suworowem.
      • 24 października 1795 Rosja, Prusy i Austria dokonały III rozbioru Polski.

      Na koniec cytat z opracowania o Proszowicach, pod kierunkiem prof. Feliksa Kiryka, Proszowice, Zarys dziejów do 1939 roku, 2000.  

      "Bitwa pod Racławicami, w której szczególną rolę odegrali proszowiccy chłopi ...".

      Proszowiccy - nie znaczy tylko chłopi ... 

       

      Więcej pocztówek z serii Panorama Racławicka, Wydawnictwa Salonu Malarzy Polskich w Krakowie jest na:

      https://www.facebook.com/media/set/?set=a.273126192803237.62750.227345097381347&type=3#!/photo.php?fbid=273303169452206&set=a.273126192803237.62750.227345097381347&type=3&theater 

      Proszowickie:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Powiat_proszowicki 

      Proszowice:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Proszowice

      Bitwa pod Racławicami:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Rac%C5%82awicami

      Bitwa pod Szczekocinami:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Szczekocinami

      2 Regiment Grenadierów Krakowskich:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/2_Regiment_Grenadier%C3%B3w_Krakowskich

      Panorama Racławicka:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Panorama_Rac%C5%82awicka

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://znadniemnawiliiiberezyny.blox.pl/html

      http://odczasudoczasuwantykwariacie.blox.pl/html

      http://zapomnianehistorie.blox.pl/html

      http://naspacerzewwarszawskichlazienkach.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 03 września 2012 20:36
    • Daniłowo, Dryzdele, Suraż ...

      Najstarsze znane dokumenty z Suraża i okolic.

      http://zeszmulowiznyibrodna.blox.pl/2012/09/Danilowo-dokumenty.html

      1429, 23 grudnia, Grodno.

      • "fer. sexta prox. ante fex. Nativatatis Domini, in Grodno".
      • "Aleksander czyli Witold wielki książę litewski nadaje na prawie lennym Stanisławowi Milewskiemu wieś Milewo w pow. Suraskim nad rzeką Śliną /Slyna/". 

      Pieczęci brak, pozostał po niej czerw. jedwab. sznurek, pod tekstem:

      • "Prikaz kniazia Michajła Czartoryjskiego marszałka wielikogo kniazia"; "A pisał wielikogo kniazia pisar' Juszko".

      1430, 26 kwietnia, Przełom koło Grodna.

      • "fer. qarta infra Conductum festi solempnis Paschalis, in curia nostra Perelom prope Grodno".
      • "Aleksander czyli Witold wielki książę litewski nadaje Tomaszowi z Cieciorek /Czeczorki/ wójtostwo we wsi swej Łopuchowo k. Tykocina, kupione przez niego za 30 kóp groszy i określa jego prawa i obowiązki".

      Pieczęci brak, pozostały dziurki po sznurkach od pieczęci, pod tekstem:

      • "Ad relationen eiusdem domini Nicolai Czebulcze Nicolaus Scriba".   

      1439, 30 listopada, Suraż.

      • "fer. secunda in die s. Andree, in Surasz".
      • "Stefan dziedzic wsi Drowgino sprzedaje szlachetnemu Andrzejowi ze Złotoryi /Szlothoria/ grunt w Drogwinie".

      Pieczęci brak, pozostały perg. paski.

      1440, 4 lipca Nowogród.

      • "fer. secunda fest. s. Procopii, in Novogrod".
      • "Bolesław książę mazowiecki zatwierdza sprzedaż wsi Drogwino koło Tykocina, przez Stefana niegdyś dziedzica Drogwina, Andrzejowi Żędzianowiczowi".  

      Pieczęci księcia Bolesława IV brak, pozostał biało-nieb. jedwab. sznurek.

      1442, 29 września, Nur.

      • "sabb. in die s. Michaelis Archangeli, in Nur".
      • "Bolesław książę mazowiecki przywraca Stanisławowi Lachowi, Dorocie żonie jego córce Piotra z Suraża oraz jej stryjowi Pawłowi z Suraża, wieś Daniłowo koło Suraża "w ziemi ruskiej" położoną, od przodków do nich należącą, którą im dzierżawcy grodu brańskiego gwałtem odebrali".

      Pieczęci brak, pozostał biało-beżowo-granatowy jedwab. sznurek.

      1504, 15 września, Wilno.

      • "miesiaca sientiabria 15 dień, indikt7, u Wilni".
      • "Aleksander król polski nadaje władyce smoleńskiemu Józefowi /Sołtanowi/ za wierność okazaną mu w czasie najazdu nieprzyjaciela /Moskwy/ i za szkody, które przez to poniósł, sześć "służb ciągłych" we włości suraskiej w powiecie bielskim, wyliczając ludzi nadanych wraz z ich rodzinami, ziemiami i powinnościami".

      Pieczęć króla Aleksandra Jagiellończyka na nieb. jedwab. sznurku.

      1513, 21 lutego, Wilno.

      • "miesiaca fiewrala21 dień, u Wilni".
      • "Zygmunt I król polski nadaje Hryszce Sofonowiczowi Denisowiczowi bojarowi smoleńskiemu cztery ziemie puste w powiecie bielskim we włości suraskiej".

      Pieczęć króla Zygmunta Starego zawieszona na jedwab. sznurku, pod tekstem:

      • "Prawił wojewoda połockij, starosta bielskij, pan Olbracht Martinowicz Gasztowdowicz, a Bohusz Bohotowitinowicz marszałok i pisarz".

      1527, 9 listopada, Bielsk.

      • "sabb, nte fest. s. Martini prox, in Byelsko".
      • "Jan Łuszczewski wójt dziedziczny miasta Wysokiego w powiecie drohiczyńskim sprzedaje to wójtostwo Olbrachtowi Gasztołdowi wojewodzie wileńskiemu za 500 kóp groszy litewskich'.

      Cztery pieczęcie herbowe /zatarte/ zawieszone na czerw. jedwab. sznurkach.

      1529, 23 października, Wilno.

      • "miesiaca octiabria 23 dień, indikt 3, u Wilni".
      • "Zygmunt król polski zatwierdza darowiznę Aleksandra Iwanowicza Chodkiewicza marszałka hospodarskiego, starosty brzeskiego, wilkijskiego i ostryńskiego wsi: Chwosty, Porosłowo i Klewinowo /Klewino/ na rzecz monasteru w Supraślu". 

      Pieczęć króla Zygmunta Starego zawieszona na jedwab. sznurku, pod tekstem:

      • "Sigismundus Rex sst". 

      1542, 31 maja, Brześć Litewski.

      • "miesiaca maja tridcat' pierwszego dnia, indikta 15, u Briesti".
      • "Zygmunt król polski potwierdza fundację cerkwi murowanej pod wezwaniem Narodzenia Panny Marii dokonaną przez Szymka Maćkiewicza ciwuna, horodniczego wileńskiego, starostę uszpolskiego, pieniańskiego i raduńskiego na gruncie pomiędzy dobrami Możejkowskimi a dobrami tegoż Szymka oraz nadaje synom jego prawo kollacji w tejże cerkwi i wyznacza uposażenie".

      Pieczęci króla Zygmunta Starego brak, pozostał czerw. jedwab. sznurek, pod tekstem:

      • "Sigismundus Rex sst"; "Michajło pisar".  

       

      Ciwun:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Ciwun

      Chodkiewicz:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Chodkiewicz:

      Lach:

      http://pl.wiktionary.org/wiki/Lach

      http://pl.wikipedia.org/wiki/L%C4%99dzianie

      Władyka:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82adyka

      Reformacja /1517r./ w Polsce:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Reformacja_w_Polsce

      Kontreformacja /od 1520r./ w Polsce:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Kontrreformacja_w_Polsce

      Unia Brzeska /1596r./:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Unia_brzeska

      Parafia Prawosłana w Krakowie pod wezwaniem Zaśnięcia Najświetszej Maryi Panny:

      http:// www. krakow.cerkiew.pl/ historia  

       

      W Surażu świątynia kościoła rzymsko-katolickiego istniała już na początku w XIV wieku /dokumenty z 1446r./, jednocześnie w tym samym mieście kościół prawosławny ma swoją tradycję od czasów gdy tym regionem władali książęta ruscy /przed XVI wiekiem/. Misje kościoła prawosławnego pojawiły się na tym terenie /na Podlasiu/ już w XI wieku.  

      W takim razie pozwalam sobie na postawienie pytania: do jakiej świątyni chodził wojewoda nowogródzki Aleksander Iwanowicz Chodkiewicz /pochowany w monasterze w Supraślu 1549r./ http://pl.wikipedia.org/wiki/Aleksander_Chodkiewicz_(wojewoda_nowogr%C3%B3dzki)  i inni wyznawcy prawosławia, gdy byli w Krakowie przed Unią Brzeską zawartą w 1596r. ?

      Czy tak samo jak krakowscy ewangelicy w XVII i XVIII wieku wynawcy prawosławia, obywatele wspólnego państwa Polski i Litwy /od 1385r./ mogli oddawać cześć Bogu, w sposób zgodny ze swoją wiarą tylko w miejscowości leżącej na uboczu, daleko od stolicy swojego króla ?  

       

      Bibliografia:

       

      Ciąg dalszy nastąpi ...

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://taniezarcie.blox.pl/html

      http://znadniemnawiliiiberezyny.blox.pl/html

      http://odczasudoczasuwantykwariacie.blox.pl/html

      http://zapomnianehistorie.blox.pl/html

      http://naspacerzewwarszawskichlazienkach.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 03 września 2012 07:17
  • niedziela, 02 września 2012
    • Daniłowo, dokumenty.

      Daniłowo.

      Z Wikipedii:

      Daniłowo Duże – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Łapy.

      Z Herbarza Ignacego Kapicy Milewskiego,

      /dopełnienie Niesieckiego/, wydanie Biblioteki XX. Czartoryskich w Sieniawie, 1870.

      Dom Łapińskich herbu Lubicz. 

      ... Jedenżeto dom z Daniłowiskiemi i Dryzdelami. Ten dokument z okoliczności mnie dowodnie wiadomych Łappom, czyli raczej podług teraźniejszego wyrazu Łapińskim obywatelom ziemi bielskiej służy ...  

      Kalendarium Daniłowa:

      • 1443, dokument wydany przez Księcia Mazowieckiego Bolesława IV z 1443 roku, w którym książę „przywrócił Stanisławowi Lachowi, jego żonie Dorocie córce Piotra z
        Suraża oraz jej stryjowi Pawłowi z Suraża wieś Daniłowo, należącą do przodków,
        którą to wieś odebrali im gwałtem dzierżawcy grodu brańskiego”.
      • 1464, Łapiński vel Barvik, vel Białozierski, vel Bodaja ... vel Daniłowski, vel Dryzdela ... vel Woytasz, vel Zięcint, vel Zięć, herbu Lubicz, 1464, Łapy, pow. mazowiecki, bielski, woj. podlaskie.
      • 1464, Łapiński, herbu Lubicz, ziemia bielska1464r.
      • 1464, W aktach ziemskich Visnensibus. Stefhanus cum Jacobo, syn Marcina Łappy i Albert Łappa spadkobiercy dziedzicznej wsi Daniłowo, piszą się same.
      • 1500, Daniłowski vel Łapiński h. Lubicz, 1500r. Daniłowo pow. ostrołęcki, woj. mazowieckie, Litwa, Wołyń.
      • 1500, Dryzdela vel Łapiński h. Lubicz, 1500r, pow. łomżyński, woj. mazowieckie.
      • 1501, Wśród osad położonych na lewym brzegu Narwi, zobowiązanych
        do płacenia dziesięciny kościołowi suraskiemu, dokument z 1501 roku wymienia
        m.in. wsie Daniłowskich i Gąsowskich.
      • 1501, w tym samym dokumencie Daniłowo jest wymieniane wśród wsi miejskich, dokument wykazuje także wielkość tej wsi, Daniłowo należało do Suraża i było jego przedmieściem.
      • 1558, W Inwentarzu z 1558 r. wymienia się wsie; Daniłowo i Dryżdżele.
      • 1562, Rejestr Pomiarowy opisuje dokładnie ziemie należące do wsi Daniłowo.
      • 1603, w dokumentach spadkowych po Mikołaju Łappie z Łap Bursiąt wymienia się m.in. "Dom Karczemny w Daniłowie".  
      • 1632, Daniłowski, herbu Lubicz, Mazowsze. 
      • 1870, Jedenżeto dom z Daniłowiskiemi i Dryzdelami. Ten dokument z okoliczności mnie dowodnie wiadomych Łappom, czyli raczej podług teraźniejszego wyrazu Łapińskim obywatelom ziemi bielskiej służy.   
      • . . . ., Dryzdela, herbu Lubicz, Mazowsze, jednego są pochodzenia z Łapińskimi.
      • . . . ., Łapa, herbu Lubicz.

      Kalendarium Suraża i ziem suraskich:

      • 862-1240, powstanie Rusi Kijowskiej.
      • 988, Chrzest Rusi. 
      • XI wiek, założenie grodziska Suraż, własność książąt ruskich.
      • XI-XII wiek, brak ustalonej granicy pomiedzy Mazowszem i Rusią.
      • 1241, Suraż należy do Mazowsza, zostaje zniszczony przez Tatarów.
      • 1244, Wielki książę litewski Erdzwiłł Motowiłłówicz, syn Mendoga opanował Suraż i odbudował zamek. 
      • 1382, Suraż należy do Mazowsza.
      • 1383, książę litewski Jagiełło odbiera Suraż Mazowszu.
      • 1384, Suraż obejmuje we władanie książę Witold.
      • 1385, podpisanie Unii Polsko-Litewska w Krewie.
      • 1392, zamek w Surażu zostaje zniszczony przez krzyżaków.
      • ok. 1392, rozpoczyna się proces zasiedlania obecnych terenów Podlasia, rycerstwem z Mazowsza. 
      • 1401, podpisanie Unii Polsko-Litewskiej w Radomiu.
      • 1413, podpisanie Unii Polsko-Litewskiej w Horodle.
      • 1432, podpisanie Unii Polsko-Litewskiej w Grodnie.
      • 1443, dokument wydany przez Księcia Mazowieckiego Bolesława IV, w którym książę „przywrócił Stanisławowi Lachowi, jego żonie Dorocie córce Piotra z
        Suraża oraz jej stryjowi Pawłowi z Suraża wieś Daniłowo, należącą do przodków,
        którą to wieś odebrali im gwałtem dzierżawcy grodu brańskiego”. B
        rańsk w latach ok. 1440–1444 należał przejściowo do księcia mazowieckiego Bolesława IV, od roku 1413 Brańsk należał do woj. trockiego, należącego do Wielkiego Księstwa Litewskiego.
      • 1445, Suraż otrzymuje prawa miejskie, oparte na prawie magdeburskim.
      • 1464, W aktach ziemskich Visnensibus. Stefhanus cum Jacobo, syn Marcina Łappy i Albert Łappa spadkobiercy dziedzicznej wsi Daniłowo, piszą się same.
      • 1501, Wielki książę Aleksander Jagiellończyk potwierdza prawa miejskie Suraża.
      • 1501, w tym samym dokumencie Daniłowo jest wymieniane wśród wsi miejskich, dokument wykazuje także wielkość tej wsi, Daniłowo należało do Suraża i było jego przedmieściem.
      • 1569, podpisanie Unii Polsko-Litewskiej w Lublinie, powstanie Rzeczpospolitej Obojga Narodów.
      • 1569, Suraż z województwem podlaskim zostaje włączony do Korony Polskiej.

      

      Gąssowcy: 1525, ród szlachecki posiadający dobra Gąssówka w ziemi bielskiej: Gąssówka Skwarki, Gąssówka Osse i inne.

      Lach: dawniej Polak, rzeczownik rodzaj męskoosobowy, Liach, w ten sposób określano Polaków w najstarszych ruskich latopisach.

      Łapa, Łappa, Łapińscy herbu Lubicz: 1464, ród szlachecki posiadający dobra Łapy w ziemi bielskiej w jednym kręgu.

      Brańsk:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Bra%C5%84sk

      Daniłowo, obecnie Daniłowo Duże:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Dani%C5%82owo_Du%C5%BCe

      Dryżdżele, obecnie Daniłowo Małe:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Dani%C5%82owo_Ma%C5%82e

      Gąssówka, gm. Sokoły, pow. wysokomazowiecki, woj. podlaskie, okolica szlachecka do której należą wsie szlacheckie i włościańskie: Gąsówka Bagna, Gąsówka Moczydełki, Gąsówka Oleksin, Gąsówka Osse, Gąsówka Somachy, Gąsówka Skwarki, Gąsówka Stara.

      Łapy:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81apy

      Suraż: 

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Sura%C5%BC

      Latopis: średniowieczna ruska księga dziejopisarska, ruski odpowiednik zachodnioeuropejskich kronik, annałów:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Latopis

      Przedmieście: historycznie jednostka osadnicza związana funkcjonalnie z miastem, jednak leżąca poza obszarem jego administracji. Przedmieścia zwykle powstawały na szlakach prowadzących do bram miasta. 

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Przedmie%C5%9Bcie

       

      Odległości od Suraża:

      Daniłowo, obecnie Daniłowo Duże - od 4 do 5 km.

      Dryżdżele, obecnie Daniłowo Małe - od 4 do 5 km.

      Łapy - ok. 7 km.

      Łapy-Korczaki - od 4 do 5 km.

      Łapy-Pluśniaki - od 4 do 5 km.

      Łapy-Dębowina - od 4 do 5 km.

      Gąsówka-Oleksin - od 4 do 5 km.

      Gąssówka - od ok. 4 do 12 km.

      Płonka Kościelna /1203r./  - ok. 10 km.

      http://pl.wikipedia.org/wiki/P%C5%82onka_Ko%C5%9Bcielna

       

      Polska 960-992:

      http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Polska_960_-_992.png&filetimestamp=20101007120512

      Chrzest Polski:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Chrzest_Polski

      Ruś kijowska /1015-1113/:

      http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/4e/Kievan-rus-1015-1113-%28en%29.png

      Chrzest Rusi:

      http://pl.wikipedia.org/wiki/Chrzest_Rusi

      

      Bibliografia:

      • Encyklopedia Nazwisk i Przydomków Szlacheckich, Jan Siwek.
      • Herbarz, Ignacego Kapicy Milewskiego, 1870.
      • Herbarz Polski, Tadeusz Gail, 2007.
      • Herby Szlachty Polskiej, Zbigniew Leszczyc, 1908.
      • Strony internetowe poświęcone tematyce Podlasia.

       

      Zapraszam również na blogi:

      http://szmulowiznaludzieihistoria.blox.pl/html

      http://znadniemnawiliiiberezyny.blox.pl/html

      http://odczasudoczasuwantykwariacie.blox.pl/html

      http://zapomnianehistorie.blox.pl/html

      http://naspacerzewwarszawskichlazienkach.blox.pl/html

      Kontakt z autorem blogów:zeszmulowiznyibrodna@gmail.com

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      niedziela, 02 września 2012 09:28