zeszmulowiznyibrodna

Wpisy

  • poniedziałek, 02 lutego 2015
    • Jan Borek ur. 1788r.

      Zagórów.

      • 1809r. Jan Borek l. 41 i Anna ??? l. 26 zawarli związek małżeński w par. Zagórów, woj. wielkopolskie. 

      Jest to najstarszy znany mi przedstawiciel rodziny Borek skoligaconej z Korbaleskimi.

       

      Pochodzenie nazwiska.

      • 1218r. od imion złożonych typu Borzysław, Borzymir lub od apelatywu bór; od borek.

      Znaczenie imion.

      • Borzymir — staropolskie imię męskie, złożone z członów Borzy- "walczyć", "walka" oraz -mir "pokój". Mogło oznaczać "ten, który walczy o pokój". 
      • Borzysław — męskie imię pochodzenia słowiańskiego. Wywodzi się od słów oznaczających "ten, który zdobywa sławę w boju".  

       

      Bibliografia.

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

      Ze Szmulowizny i Bródna

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi... 

       

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Profil facebook'owy blogu:

      Kontakt z autorem blogu:

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. Wszystkie prawa autorskie są zastrzeżone dla jedynego autora blogu.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 02 lutego 2015 07:53
  • niedziela, 01 lutego 2015
    • Działo się to w Zagórowie...

      Kopoyno 13 grudnia 1840r.

      Działo się w Zagórowie dnia pierwszego/trzynastego Grudnia Tysiąc Ośmset czterdziestego roku, o godzinie drugiey po południu. Stawili się Marcin Kwarciański Bednarz lat czterdzieści i Antoni Szmydt okupnik* lat dwadzieścia ośm maiący, obydwa w Kopoynie zamieszkali i oświadczyli że w dniu dwudziestym dziewiątym Listopada/iedenastym Grudnia roku bieżącego o godzinie o godzinie dziewiątey wieczór, w Kopoynie pod numerem 25 umarła Katarzyna rok ieden i tygodni ... maiąca córka Kazimierza Korbalewskiego i Katarzyny z Borkow, małżonków w Kopoynie zamieszkałych. Osoby Aktem objęte są wyznania Katolickiego. Po przekonaniu się naocznie o Zeyściu Katarzyny Akt ten stawaiącym pisać nie umieyącym przeczytany z których żaden nie iest krewnym zmarłey, przez Nas podpisany został. 

      Xsiądz Mikołaj Wadowski proboszcz.

       

      Opis.

      • Okupnik*, zwany również chłop czynszowy, był to chłop pańszczyźniany opłacający okup, jak w Królestwie Polskim nazywano czynsz płacony w zamian za odrabianie pańszczyzny aż do ok. 1848 roku (ukaz o oczynszowaniu). Różnił się tym od czynszownika, że ten drugi nie miał obowiązków pańszczyźnianych, bo np. gospodarował na gruntach nie obsadzonych pierwotnie przez chłopów (tzw. pustki lub grunty pozatabelowe), za co płacił czynsz umowny. Czynszownikami byli np. nasiedleni koloniści, którzy nigdy nie mieli obowiązków pańszczyźnianych wobec folwarku. Później (po roku 1848 znoszącym pańszczyznę) jednych i drugich nazywano czynszownikami. Tak więc okup był formą oczynszowania i w różnym czasie pojawiał się w różnych miejscach, na różniących się nieco od siebie zasadach. 

      Bibliografia. 

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

      Ze Szmulowizny i Bródna

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi... 

       

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Profil facebook'owy blogu:

      Kontakt z autorem blogu:

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. Wszystkie prawa autorskie są zastrzeżone dla jedynego autora blogu.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      niedziela, 01 lutego 2015 15:02
    • Korbalescy w połowie XIXwieku.

      Prababcia Józefa Daniłowicz ur. się we wsi Kopojno k. Zagórowa w woj. wielkopolskim. 

      Józefa Daniłowicz z d. Piotrowicz /Piotrowska/ około roku 1900.

      Prababcia Józefa Daniłowicz z d. Piotrowska vel Piotrowicz c. Leopolda Piotrowicza i Marianny Korbaleskiej. 

      Najbliżsi bliscy i sąsiedzi moich prapradziadków z połowy XIXwieku.

      • Borkowie - rodzina. 
      • Chęciński Ignacy. 
      • Grześkiewicz Jan. 
      • Korbaleski Kazimierz. 
      • Kruszyński Stanisław.
      • Kubiak Bonifacy.
      • Kwarciański vel Kwarciński Marcin.
      • Lisiak Katarzyna. 
      • Nowak Kasper. 
      • Nowakoska Józefa.
      • Szmydt Antoni. 
      • Szmydt Petronela. 
      • Zielenkiewicz Marcin. 

       

      Bibliografia.

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

      Ze Szmulowizny i Bródna

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi... 

       

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Profil facebook'owy blogu:

      Kontakt z autorem blogu:

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. Wszystkie prawa autorskie są zastrzeżone dla jedynego autora blogu.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      niedziela, 01 lutego 2015 13:13
    • Od Korbaleskich do stefelka.

      Akt Zgonu Katarzyny Korbaleskiej c. Kazimierza Korbaleskiego i Marianny z Borków, przypisany jest do par. Rzymsko-katolickiej w Zagórowie. Rodzina Kazimierza Korbaleskiego mieszkała w tym czasie w Kopojnie k. Zagórowa. Moja prababcia Józefa Daniłowicz z d. Piotrowicz vel Piotrowska ur. Józefa Daniłowicz ur. się również we wsi Kopojno k. Zagórowa w woj. wielkopolskim. 

      Przyjmując zasadę że jedno pokolenie genealogiczne ma 30 lat, wstępnie ustałiłem daty urodzin moich przodków. 

       

      Daniłowicz Józef h. ? i Boguska Zofia h. ?     Korbaleski Kazimierz i Borek Marianna
      1812r. ?       1807r. ? 
             
      Daniłowicz Apolinary h. ? i Tyszka Teofila h. ?   Piotrowicz Leopold i Korbaleska Marianna Korbaleska Katarzyna 
      1842r.    1837r. ?   1839-1840r. 
             
        Daniłowicz Andrzej i Piotrowicz vel Piotrowska Józefa    
        1867r.      
             
        Daniłowicz Mieczysław i Sikorska Marianna Klementyna    
        1900r.    
             
        Łukasiewicz Jan i Daniłowicz Eugenia Janina     
        1928r.    
             
        Łukasiewicz Stefan Michał, stefelek    
        1957r.     
             

       

      Bibliografia.

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi... 

       

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Profil facebook'owy blogu:

      Kontakt z autorem blogu:

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. Wszystkie prawa autorskie są zastrzeżone dla jedynego autora blogu.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      niedziela, 01 lutego 2015 11:59
    • Korbalewski Tomasz 1777-1847r.

      Kuczków, par. Kuczków.

      • 27 marzec 1847r. godz. 6 rano, umarł  Tomasz Korbalewski, wdowiec, ubogi, dzieci dorosłe, wiek - 70 lat, powód śmierci - starość. 

       

      Bibliografia.

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

      Ze Szmulowizny i Bródna

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi... 

       

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Profil facebook'owy blogu:

      Kontakt z autorem blogu:

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. Wszystkie prawa autorskie są zastrzeżone dla jedynego autora blogu.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      niedziela, 01 lutego 2015 11:17
    • Najstarsi Korbale/w/scy dostępni w wyszukiwarkach genealogicznych.

      Dynia: zdjęcie

      Dynia, Cucurbita L. 

      Z Wikipedii.plhttp://pl.wikipedia.org/wiki/Dynia

       

      Śluby.

      • 1823r. Korbalewski Bogumił 23 lat, s. Piotra i Anny i Elżbieta Jantz z d. Markowska 29 lat, c. Franciszka i Marianny, par. Rzymsko-katolicka Białków Kościelny, woj. wielkopolskie. 

      Chrzty.

      • 1808r. Korbaleski Anna Ludwika c. Korbaleskiego Franciszka i Beatryki Korbaleskiej z d. Gewen, par. Rzymsko-katolicka Białków Kościelny, woj. wielkopolskie. 
      • 1810r. Korbalewski Anna Karolina c. Korbalewskiego Franciszka i Ewy Korbaleskiej z d. Wilhelman, par. Rzymsko-katolicka Białków Kościelny, woj. wielkopolskie. 
      • 1820r. Błaszczyk Helena c. Błaszczyk Wojciech i Błaszczyk Antonina z d. Baranowzka, Korbaleski Sebastyan - chrzestny, Kąklewska Katarzyna - chrzestna. 
      • 1831r. Korbalewski Karolina, par. Rzymsko-katolicka Lubraniec, woj. kujawsko-pomorskie. 
      • 1833r. Korbalewski Wawrzyniec, par. Rzymsko-katolicka Lubraniec, woj. kujawsko-pomorskie. 
      • 1839r. Korbalewski Ludwik Augustyn, par. Rzymsko-katolicka Lubraniec, woj. kujawsko-pomorskie. 

      Zgony. 

      • 1838r. Korbalewski Leon, par. Rzymsko-katolicka Lubraniec, woj. kujawsko-pomorskie. 
      • 1840r. Kobalewska Katarzyna 1 rok, c. Korbaleskiego Kazimierza i Marianny Korbaleskiej z d. Borek. par. Rzymsko-katolicka Zagórów, woj. wielkopolskie. 
      • 1847r. Korbalewski Tomasz, 70 lat, żonaty, par. Rzymsko-katolicka Kuczków, woj. wielkopolskie. 

       

       

       

      Bibliografia. 

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

      Ze Szmulowizny i Bródna

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi... 

       

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Profil facebook'owy blogu:

      Kontakt z autorem blogu:

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. Wszystkie prawa autorskie są zastrzeżone dla jedynego autora blogu.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      niedziela, 01 lutego 2015 09:18
  • sobota, 24 stycznia 2015
  • sobota, 17 stycznia 2015
    • Brzost - to też Proszowice.

      Brzost, 1341 Brest, Brostecz, Brzostek, Brzost - młyn, dziś Brzoz przedmieście Proszowic, ok. 1 km na N od centrum m. Proszowice, własność królewska. 

      • 1341r. Przybysław dziedzic Proszowic zezwala Mikołajowi młynarzowi z Makocic s. zm. Maszka młynarza z Brzostu zbudować młyn nad rzeką Szreniawą między Proszowicami od dołu a Brzostem od góry. 
      • 1389r. Dziwisz z Oleszna i Tyńca w pow. chęcińskim s. kasztelana małogoskiego Piotra, poświadczonego z tym tytułem w latach 1377 - 85 z Damianic, par. Koniusza przeciw Michałowi z Brzostu o 18 ćwierci żyta. 
      • 1389r. Florian młynarz z Brzostu. 
      • 1394r. Jan i Tworek, czyli Florian, młynarze z Brzostu przeciw Jaszkowi z Zagajowa, pow. wiślicki.
      • 1416r. Mikołaj Miarka (Marca) z Brzostu przeciw Szczepanowi z Przecławic o trzecią miarę, o łąkę i role oraz o 22 grzywny na młynie w Przecławicach, który wybudował na zlecenie Szczepana.
      • 1424r. Król Władysław Jagiełło poświadcza, że Mikołaj alias Mikosz z Owczar sprzedał Maciejowi zwanemu Świątkowic (Swantkowicz) mieszczaninowi z Proszowic młyn nad rzeką Szreniawą między Proszowicami od dołu a Brzostem od góry.

       

      Bibliografia.

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

      Ze Szmulowizny i Bródna

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi... 

       

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Profil facebook'owy blogu:

      Kontakt z autorem blogu:

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. Wszystkie prawa autorskie są zastrzeżone dla jedynego autora blogu.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      sobota, 17 stycznia 2015 23:45
  • czwartek, 15 stycznia 2015
  • wtorek, 13 stycznia 2015
  • wtorek, 06 stycznia 2015
  • piątek, 02 stycznia 2015
    • Grabie Holędry... co po nich pozostało ?

      Olędrzy – pierwotnie osadnicy z Fryzji i Niderlandów, najczęściej wyznania mennonickiego, którzy w XVI-XVII wieku zakładali wsie w Prusach Królewskich, wzdłuż Wisły i jej dopływów, na Kujawach, Mazowszu i w Wielkopolsce. Posiadali umiejętność melioracji i reprezentowali wysoką kulturę rolną. Byli wówczas najzamożniejszą grupą chłopów. Zachowywali wolność osobistą, własną religię i przekonania. Po I rozbiorze Polski częściowo osiedli na Ukrainie. 

      Z Wikipedii.plhttp://pl.wikipedia.org/wiki/Ol%C4%99drzy

      

      Ze strony: http://www.holland.org.pl/

      W 1597r. osadnictwo olęderskie na terenach Rzeczypospolitej dosięga Wielkopolski – powstaje osada w Olędrach Ujskich koło Ujścia, zaś cztery lata później w Nowych Dworach w majętności wieleńskiej. W 1624r. Holendrzy dochodzą aż do Warszawy, gdzie osiedlają się m.in. na Saskiej Kępie oraz w rejonie Urzecza (m.in. Kępa Oborska i Kępa Falenicka).

      Cechą charakterystyczną wsi holenderskich było utrzymywanie szkoły i nauczyciela oraz odprawianie własnych praktyk religijnych. W ten sposób nie zatracali oni języka, własnej kultury, tradycji, wiary menonickiej. Tylko w najwcześniejszym okresie osadnicy wywodzący się z Fryzji stanowili grupę dominującą (w Kazuniu, Wymyślu Nowym, Sadach). W miarę upływu czasu zaczął przeważać element niemiecki, ale również i polski.

      Ze strony internetowej: http://www.holland.org.pl/

      Parafia Nowe Miasto.

      1783-1784r.

      • ...
      • Grabie Holędry - Adam Wągrodzki, właściciel pisarz ziemski zakroczymski. 
      • ...

      Z Regestru Diecezjów Franciszka Czaykowskiego czyli Właściciele Ziemscy w Koronie 1783-1784.

      1880-1902r.

      Nowe Miasto osada miejska, dawniej miasteczko nad rzeką Soną, pow. płoński, nad rzeką Soną, gm. Modzele, par. Nowe Miasto... Posiada kościół parafialny murowany, dom modlitwy ewangelickiej, synagogę, urząd gminny, szkołę początkową, szpital żydowski, 118 domów, 2222 mieszkańców.

      Ze Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. 

       

       

      Bibliografia.

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi... 

       

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Profil facebook'owy blogu:

      Kontakt z autorem blogu:

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. Wszystkie prawa autorskie są zastrzeżone dla jedynego autora blogu.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      piątek, 02 stycznia 2015 12:48
  • czwartek, 01 stycznia 2015
  • wtorek, 30 grudnia 2014
    • Gdzie w przeszłości mieszkali Piekarzewscy ? cz. 4.

      Nowe Miasto k. Płońska.

      Nowe Miasto osada miejska, dawniej miasteczko nad rzeką Soną, pow. płoński, nad rzeką Soną, gm. Modzele, par. Nowe Miasto.

      skan 

      Ze strony internetowej: http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/

      Leży śród równiny, w nizinie nadrzecznej, przy drodze bitej z Pułtuska do Płońska, odl. 17 wiorst od Płońska, 23 wiorst od Zakroczymia, 63 wiorst od Płocka i 67 wiorst od Warszawy. Posiada kościół parafialny murowany, dom modlitwy ewangelickiej, synagogę, urząd gminny, szkołę początkową, szpital żydowski, 118 domów, 2222 mieszkańców. W 1827r. było tu 76 domów i 721 mieszkańców. W 1860r. 127 domów (1 murowany), 1632 mieszkańców (1015 żydów). Do mieszczan należy 1060 morg gruntu i 160 morgów nieużytków. Początkiem osady był starożytny gród książęcy, stojący na wzgórzu nad rzeką, w płn.-wsch. stronie, gdzie dziś jest osada Zarynie. W grodzie tym przebywali często książęta mazowieccy i odbywały się tu na przemiany z Zakroczymiem roki ziemskie i grodzkie ziemi zakroczymskiej, gdyż istniał oddzielny powiat nowomiejski w ziemi zakroczymskiej. 

      Ze Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich.

      Parafia Nowe Miasto.

      • Biskupice - seminarium pułtuskie.
      • Czarnoty Kossaki - Cichocki 1.
      • Czarnoty Kossaki - Milewski 3. 
      • Czarnoty Kossaki - Slubowski 2. 
      • Czarnoty Gossy - Czarnoccy 1. 
      • Czarnoty Gossy - Dąbrowscy - 2.
      • Gościminko - Demby, burgrabia grodzki wąsoski.
      • Gościmino - Czarnecki - 1. 
      • Gościmino - Demby 3. 
      • Gościmino - Goscimski 2. 
      • Goscimino Zawady - Józef Bromirski, skarbnik przasnyski.
      • Grabie Holędry - Adam Wągrodzki, pisarz ziemski zakroczymski. 
      • Latonie krolewskie - Radzicki, podkomorzy.
      • Łuszczewo młyn - Kicka, podkomorzyna, wdowa po Antonim Kickim h. Gozdawa, podkomorzym zakroczymskim.
      • Mniszewko młyn - Franciszek Kuczborski, skarbnik zakroczymski zm. w 1764r.  
      • Mniszewo - j.w.
      • Modzele Bartłomieje - Kahell.
      • Nowe Miasto - brak informacji. 
      • Rostki Małe - Rostkowscy. 
      • Rostki Wielkie - Maraszewscy 2. 
      • Rostki Wielkie - Niesłuchowski 6. 
      • Rostki Wielkie - Omieciński 4.
      • Rostki Wielkie - Pontkowski 3. 
      • Rostki Wielkie - Roman 5. 
      • Rostki Wielkie - Rostkowscy 1. 
      • Rostki Wielkie - Swiątecki 8. 
      • Rostki Wielkie - Zebrowski 7. 
      • Szczawin - Kicka, podkomorzyna, wdowa po Antonim Kickim h. Gozdawa, podkomorzym zakroczymskim.
      • Wolka Szczawińska - j.w.
      • Zagwizdy - Wesslowa, starościna. 

      Z Regestru Diecezjów Franciszka Czaykowskiego czyli Właściciele Ziemscy w Koronie 1783-1784.

       

       

      Bibliografia.

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi... 

       

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Profil facebook'owy blogu:

      Kontakt z autorem blogu:

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. Wszystkie prawa autorskie są zastrzeżone dla jedynego autora blogu.

       

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      wtorek, 30 grudnia 2014 10:25
  • poniedziałek, 29 grudnia 2014
    • Gdzie w przeszłości mieszkali Piekarzewscy ? cz. 3.

      Joniec, podobno Janiec.

      Wieś, pow. płoński, gm. Szumlin. par. Joniec, o 12 wiorst od Płońska, nad Wkrą. Wieś ta miała być założona przez Jana Sobieskiego i wraz z wsią Sobieszczki, Królewo. Wrona (podobno Warna pierwotnie), Sobokleszcz i Szumlin, stanowiła klucz szumliński, królewszczyzną zwany. W Jońcu hodowano stadninę Jana III, a król ten przybywał tam na łowy. Do początku XVIIIw. Joniec wraz z całą królewszczyzną był własnością rodziny Sobieskich.

      Janina

      Janina - herb rodziny Sobieskich. 

      Z Wikipedii.pl: http://pl.wikipedia.org/wiki/Janina_%28herb_szlachecki%29

      Prowizyą z dóbr tych pobierał królewicz Jakób aż do śmierci t.j. do 1737r. W 1776r. na miejscu spalonej drewnianej kaplicy parafianie zaczęli budować kościół murowany. Roku 1862 kościół odnowiony. Joniec od czasu Sobieskiego osiadły jest przez gospodarzy włościan, ma urząd gminny, karczmę, 53 domy, 503 mieszkańców, 881 morg gruntu, Roku 1827 było 37 domów 270 mieszkańców. Parafia Joniec ma 2400 dusz katolickich. 


      W średniowieczu. 

      • 1425r. Jan sołtys z Jońca i Małgorzata wdowa po Skarbimirze z Szelkowa skwitowali Andrzeja Głowinę z Cybulina z części w Cybulinie.
      • 1435r. własność szlachecka, Jakub z Kręczkowa dzierżawi Joniec, Kręczków był położony 8 km. od Sierpca. 
      • 1465r. Jan dz. z Czyżewa zobowiązuje się zapłacić biskupowi płockiemu pozostałość z 40 gr, które właściciele z ziemi nurskiej wymusili od kmieci z Jońca w czasie wyprawy w kierunku Sadłowa, której to wyprawy dowódcą był rzeczony Jan; wzmiankowaną sumę wygrał od Czyżewskiego i jego towarzysza Gardziny w sądzie wojskowym marszałek bpi Szorcz.
      • 1474r. bór w Krępicy k. gościńca z Jońca do Mąkolina k. Wyszogrodu. 

       

       

       

       

      Bibliografia.

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi... 

       

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Profil facebook'owy blogu:

      Kontakt z autorem blogu:

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. Wszystkie prawa autorskie są zastrzeżone dla jedynego autora blogu.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 29 grudnia 2014 08:14
  • niedziela, 28 grudnia 2014
    • Gdzie w przeszłości mieszkali Piekarzewscy ? cz. 2.

      Królewo, dawniej Krolievo. 

      Wieś i folwark nad rzeką Wkrą, pow. płoński, gm. Szumlin, par. Królewo, odl. 12 w. od Płońska, ma kościół parafialny drewniany, karczmę, 40 domów, 464 mieszkańców, 724 morgów gruntu, 32 nieużytków. W 1827r. Królewo było wsią rządową i miało 27 domów, 217 mieszkańców. Tutejszy kościół parafialny fundować mieli właściciele Królewa Idzikowscy, aktu erekcji nie ma. Obecny kościół wystawił w 1629r. z drzewa biskup płocki Łubieński* podkanclerzy koronny, sekretarz królewski (lub bp. Baranowski). Parafia Królewo, dekanat Płoński, 1550 dusz. Tradycja miejscowa mówi, iż okolica dzisiejszego Królewa miała być nieprzebytą puszczą, gdzie zjeżdżał często na łowy król Jan Sobieski i tam, nad brzegiem wspomnionej rzeki, upodobał sobie miejsce na którem dłużej niekiedy z całym swoim przebywając dworem zapragnął wznieść świątynię, gdzieby Bogu mógł złożyć dank należny.

       

       

       

       

       

       

       

       

       

       

       

       

      Król Jan III Sobieski.

      Z Wikipedii.pl: http://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_III_Sobieski

      Woli królewskiej stało się zadość, a miejsce to od fundacyi królewskiej - Królewem przezwano, tam zaś gdzie dwór się mieścił naprzeciw kościoła po drugiej stronie rzeki dla uczczenia zapewne zwycięzcy z pod Wiednia nazwano miejscowość "Sobieski". Nazwę tę do dziśdnia zachowuje osada tamże leżąca złożona z kilkunastu domostw (osiadłości) gospodarczych tu i ówdzie nad rzeką porozrzucanych. Że opowiadanie to odnośnie do erekcyi Królewa i Jońca (obacz) nie wytrzymuje zupełnie krytyki historycznej, dosyć jest powołać się na pewnego rycerza z domu Idzikowskich, który w XIVw. zbudował we wsi Królewo kaplicę i umieścił w niej relikwie św. Zygmunta sprowadzone z Burgundii (Paprocki; Herby Rycerstwa). W Jońcu zaś w dniu 9 czerwca 1480r. zmarł Kazimierz książę Mazowiecki, biskup płocki Firlej, nadaje plebanowi jonickiemu dziesięcinę na wsi Jońcu (Akta kościoła jonieckiego). 

      W średniowieczu. 

      • W 1468r. bp płocki rozstrzygnął, że dziesięcina snopowa z ról szlachetnego Mikołaja Porosza z Niewikli będzie pobierał pleban w Królewie, mimo że Niewikl należy do par. Płońsk, role te bowiem Porosz odkupił od Malanki dziedzica z Proszkowa, skąd dziesięcinę snopową i folwarczną pobierał pleban w Królewie.

       

      Stanisław Łubieński

      

       

       

       

       

       

       

       

       

       

       

       

       

      bp. Stanisław Łubieński* h. Pomian, 1574-1640.

      Z Wikipedii.plhttp://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_%C5%81ubie%C5%84ski

       

      Bibliografia.

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi... 

       

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Profil facebook'owy blogu:

      Kontakt z autorem blogu:

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. Wszystkie prawa autorskie są zastrzeżone dla jedynego autora blogu.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      niedziela, 28 grudnia 2014 15:51
    • Gdzie w przeszłości mieszkali Piekarzewscy ?

      Mama mojego ojca Jana Łukasiewicza - Marianna Łukasiewicz nosiła panieńskie nazwisko Piekarzewska. 

      Współczesne największe skupiska osób noszących nazwisko Piekarzewski to woj. ciechanowskie. A jak było 100 i więcej lat temu ? Według geneteki.genealodzy.pl pod koniec XVIII i w XIXw. mieszkali oni w woj. mazowieckim m.in. w, 

      • 1783r. Królewo, par. Królewo.
      • 1788r. Latonice, par. Nowe Miasto
      • 1814r. Ciemniewko
      • 1814r. Klukowo gm. Świercze
      • 1829r. Joniec, par. Joniec. 
      • 1829r. Łopacin 

       

      Królewo.

      "...Dosyć jest powołać się na pewnego rycerza z domu Idzikowskich, który w XIVw. zbudował we wsi Królewo kaplicę i umieścił w niej relikwie św. Zygmunta sprowadzone z Burgundii".

      Herb Slepowron.jpg

      Herb Ślepowron.

      Z Wikipedii.pl: http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Alepowron_%28herb_szlachecki%29

      • Idzikowski vel Bujno, vel Buyno, vel Idźkowski, vel Korwin h. Ślepowron, 1460r. Idzikowo pow. ciechanowski, Kalińce pow. zakroczymski, podlaskie, płockie, połoskie. 
      • Idzikowo - współcześnie w pow. woj. mazowieckim wg. danych dostępnych w Wikipedii.pl nie istnieje. W odl. ok. 3 km. od Królewa położona jest wieś Idzikowice. 
      • Zygmunt I Święty, po 472-524, król Burgundów w 516-523, męczennik, święty Kościoła katolickiego jako Zygmunt Król lub Zygmunt Król-Męczennik. Św. Zygmunt jest patronem miasta Płocka, płockiej parafii katedralnej i kapituły katedralnej płockiej, która otrzymała od cesarza Maksymiliana w 1518r. w czasie wizyty biskupa Erazma Ciołka, herb królów burgundzkich zawierający koronę burgundzką, stał się on również herbem jurydyki Kamion należącej do Kapituły - obecnie dzielnica Kamionek w Warszawie. 

      Latonice, dawniej Latonie Królewskie.

      Wieś, pow. płoński, gm. Modzele, par. NoweMiasto, odl. o 21 w. od Płońska, ma 26 domów, 258 mieszkańców, 590 morgów gruntu, 50 morgów nieużytków. W 1827r. wieś rządowa 20 domów, 147 mieszkańców. Jako wieś zarobna Latonice wchodziły w skład klucza NoweMiasto, stanowiącego część dóbr Golądkwo. Włościanie odrabiali pańszczyznę do folwarku Nowe Miasto, czynsze i naturalia oddawali do dworu w Gołędkowie: byli właścicielami chałup, ale nie gruntów. Pańszczyznę odrabiali rocznie z osady rolnej 104 dni sprzężajem lub pieszo, stosownie do woli dworu; dwór przez 40 tygodni od św. Michała mógł żądać nie więcej niż dwa dni, a od św. Małgorzaty do św. Michała nie więcej nad 3 dni pańszczyzny. Włościanie płacili dziesięcinę wytyczną lub 270 złp. proboszczowi w Nowem Mieście. W 1821r. włościanie prowadzą gospodarstwo dwupolowe. Znajdujemy tu w tym roku 11 osad (na 7 osadach siedzi po 2 gospodarzy), po 50 morgów., wysiewających każdy po 50 korcy jarzyny i tyleż oziminy, zbierających po 8 fur siana i opłacających po 8 złp. 26 gr. zbożowego, oprócz powyżej wymienionej pańszczyzny; 2 chałupników z gruntami, opłacających razem 30 złp. czynszu i 4 tłoki w żniwa, 1 chałupnik odrabiający 2 dni tłoki w żniwa, komornik, szynk, 2 gajowych, 5 komorników na własnych budach, razem 74 mężczyzn, 63 kobiety. 

      W 1496r. ks. Konrad III oddaje Janowi z Radzymino (dziś Radzymin k. Warszawy) wsie Dziekciniec i Wiązowno, cło wodne w Kamieńcu oraz tenutę Nowe Miasto z wsiami Sobieszczki, Sarnowa Góra, Latonice, Zasonie w z. zakr., zgodnie z prawami, które przedłożył.

      Latonice zostają wymienione również w spisie wsi należących do Starostwa Nowe Miasto w 1660r. Starostwo Nowe Miasto powstało przez wydzielenie ze Starostwa Wyszogrodzkiego grodu Nowe Miasto i wsi: Latonice, Sobieszki, Zasonie, Czaniewo albo Czemniewko, Brzenica, Gutków, Sarnowa Góra oraz miasteczka Sąchocin. Starostwo Nowe Miasto w 1771r. posiadał Kazimierz Krasiński oboźny koronny.

      W Regestrze Diecezjów Franciszka Czaykowskiego 1784-1784, Warszawa 2009. 

      • Latonie Krolewskie - właścicielem jest Radzicki podkomorzy. 

       

      Trwa ładowanie zdjęcia

      Moi dziadkowie, rodzice mojego ojca.

      Z albumu rodzinnego Stefana Michała Łukasiewicza.

      Od lewej: babcia Marianna Łukasiewicz z d. Piekarzewska, siostra ojca Felicja, dziadek Władysław Łukasiewicz, zdjęcie zrobione na Mazowszu, ok. 1950r.

      Trwa ładowanie zdjęcia

      Z tatą Janem Łukasiewiczem na wakacjach u dziadków, przed 1960r.

      Z albumu rodzinnego Stefana Michała Łukasiewicza.

      Rodzina mojego taty mieszkała na pczątku XIXw. również w woj. mazowieckim, w okolicy Nasielska. Obecnie nie znam żadnej osoby związanej z rodziną mojego ojca, mieszkającej w woj. śląskim noszącej takie samo nazwisko jak moje lub panieńskie nazwisko mojej babci.   

       

      Bibliografia.

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi... 

       

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Profil facebook'owy blogu:

      Kontakt z autorem blogu:

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. Wszystkie prawa autorskie są zastrzeżone dla jedynego autora blogu.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      niedziela, 28 grudnia 2014 00:08
  • piątek, 26 grudnia 2014
    • Place Warszawy cz. 2.

      Plac Zamkowy. 

      Trwa ładowanie zdjęcia

      Plac Zamkowy, Pomnik Zygmunta, przełom XIX i XX wieku.

      Trwa ładowanie zdjęcia

      Plac Zamkowy, początek XX wieku. 

      Trwa ładowanie zdjęcia

      Plac Zamkowy, I wojna światowa.

      Trwa ładowanie zdjęcia

      Plac Zamkowy, dwudziestolecie międzywojenne.

      Trwa ładowanie zdjęcia

      Plac Zamkowy, dwudziestolecie międzywojenne.

       

       

       

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi... 

       

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Profil facebook'owy blogu:

      Kontakt z autorem blogu:

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. Wszystkie prawa autorskie są zastrzeżone dla jedynego autora blogu.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      piątek, 26 grudnia 2014 13:45
    • Place Warszawy cz. 1.

      Plac Unii Lubelskiej.

      Plac Unii Lubelskiej - plac położony w Śródmieściu Warszawy. Został ukształtowany przed 1770r. jako najdalej na południe wysunięty okrągły plac zaprojektowany w ramach tzw. założenia ujazdowskiego. W 1770r. od południowego zachodu i południa został otoczony Okopem Lubomirskiego. W latach 1816–1818 w południowej części placu wniesiono klasycystyczne Rogatki Mokotowskie zaprojektowane przez Jakuba Kubickiego. Ok. 1881r. przez plac (z Marszałkowskiej i dalej w Bagatelę) poprowadzono linię tramwaju konnego, a w 1908r. tramwaju elektrycznego. W 1892r. w pobliżu placu (od strony ul. Chocimskiej) uruchomiono stację wąskotorowej kolejki dojazdowej – kolejki wilanowskiej. W 1898r. po południowo-zachodniej stronie placu powstała stacja kolejki grójeckiej.

      Trwa ładowanie zdjęcia

      Plac Mokotowski, 1916r.

      11 listopada 1932r. na placu Unii Lubelskiej odsłonięto Pomnik Lotnika. Rzeźbę zaprojektował w 1923 Edward Wittig. Model pomnika był prezentowany w 1929r. na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu. Autorem granitowego cokołu i całego otoczenia monumentu był Antoni Jawornicki. Odlew figury lotnika wykonano w warszawskich Zakładach Metalurgicznych L. Kranca i T. Łempickiego.

      Trwa ładowanie zdjęcia

      Plac Unii Lubelskiej, 1934r.

      Trwa ładowanie zdjęcia 

      Plac Unii Lubelskiej, 1937r.

      Pomnik Lotnika przetrwał bombardowania miasta w 1939 roku i stał się jednym z wielu miejsc patriotycznych manifestów. Na jego cokole pojawiły się kotwice, znak Polski Walczącej, umieszczone przez harcerzy Szarych Szeregów, Jana Guta i Jana Bytnara "Rudego"*. W 1943 roku hitlerowcy zdjęli z postumentu figurę i przeznaczyli ją na przetopienie dla celów wojennych. Jej fragmenty znaleziono w fabryce Lilpopa na Woli, zaś fragmenty cokołu w jednym z parków na Grochowie. Pomnik został zrekonstruowany na podstawie zachowanych fragmentów oryginału, nielicznych fotografii i rysunków oraz niewielkiego modelu przechowanego w Muzeum Narodowym w Warszawie przez Alfreda Jesiona. W 1967 roku stanął w obecnym miejscu, u zbiegu ulicy Żwirki i Wigury i ulicy Wawelskiej.

       

      Pocztówki są również dostępne na facebook'u,

      Bibliografia.

      ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

       

      Ciąg dalszy nastąpi... 

       

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Profil facebook'owy blogu:

      Kontakt z autorem blogu:

      Uwaga: Kopiowanie zdjęć, tekstów i innych materiałów dostępnych na blogu, tylko za zgodą piszącego blog. Wszystkie prawa autorskie są zastrzeżone dla jedynego autora blogu.

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      brak
      Autor(ka):
      stefelek
      Czas publikacji:
      piątek, 26 grudnia 2014 09:49